Μακράν η πιο ενδιαφέρουσα δουλειά του.

Σήμερα κυκλοφόρησε η τελική αναφορά από το συνέδριο “Climate Change - Global Risks, Challenges & Decisions” που έλαβε μέρος στην Κοπεγχάγη το Μάρτιο του 2009. Παραθέτω παρακάτω ολόκληρο το Executive Summary στα Αγγλικά (ελπίζω να βρω και λίγο χρόνο για μια μετάφραση στα Ελληνικά τις επόμενες μέρεςI wish!).

Past societies have reacted when they understood that their own activities were causing deleterious environmental change by controlling or modifying the offending activities. The scientific evidence has now become overwhelming that human activities, especially the combustion of fossil fuels, are influencing the climate in ways that threaten the well-being and continued development of human society. If humanity is to learn from history and to limit these threats, the time has come for stronger control of the human activities that are changing the fundamental conditions for life on Earth.

To decide on effective control measures, an understanding of how human activities are changing the climate, and of the implications of unchecked climate change, needs to be widespread among world and national leaders, as well as in the public. The purpose of this report is to provide, for a broad range of audiences, an update of the newest understanding of climate change caused by human activities, the social and environmental implications of this change, and the options available for society to respond to the challenges posed by climate change.

This understanding is communicated through six key messages:

(more…)

Ο elawyer σχολιάζει την πολύ ενδιαφέρουσα απόφαση του Πρωτοδικείου Πειραιά, σύμφωνα με την οποία τα ιντερνετικά μέσα ρυθμίζονται από τον νόμο περί τύπου. Συμπεραίνει ότι αν η άποψη αυτή επικρατήσει:

- Τα διαδικτυακά δημοσιεύματα που περιέχονται σε ιστολόγια καλύπτονται από την συνταγματική προστασία της ελευθεροτυπίας.

- Εφόσον δεν υπάρχει σχέση “εξάρτησης”, δεν εφαρμόζεται στα ιστολόγια ο νόμος για την αντικειμενική ευθύνη του τύπου, επομένως ούτε και τα minimum αποζημιώσεων που προβλέπει.

Το δεύτερο θα μπορούσε να σημαίνει ότι θεσπίζεται νομολογιακά ένα safe harbor για τα social media. Ότι ο ιδιοκτήτης ιστολογίου, λ.χ., δεν ευθύνεται για το περιεχόμενο των σχολίων σε αυτό. Λέω “θα μπορούσε” γιατί δεν είμαι σίγουρος τι σημαίνει “σχέση εξάρτησης” εδώ. Αν μιλάμε αποκλειστικά για σχέση εργοδότη-εργαζομένου, τότε ο ιδιοκτήτης του μπλογκ μπορεί να κοιμάται ήσυχος όχι μόνο για τα σχόλια, αλλά και για την αρθρογραφία άλλων contributors. Αν όμως η σχέση εξάρτησης μπορεί να συμπεριλαμβάνει και την τεχνολογική, ας πούμε, εξάρτηση (τη δυνατότητά μου να ενεργοποιήσω moderation στα σχόλια, να σβήσω σχόλιο αφού που έχει ήδη αναρτηθεί, ή να καταργήσω λογαριασμό χρήστη), η απόφαση πρακτικά αποκλείει το safe harbor.

Αναρωτιέμαι τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτή η απόφαση και για την υπόθεση blogme.

Πριν λίγες ώρες μάθαμε ότι, στο κλείσιμο της πολύκροτης δίκης, οι τέσσερις του Pirate Bay θα μοιραστούν 4 χρόνια φυλακή κι ένα διόλου ευκαταφρόνητο φέσι 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων.

Η απόφαση, που προφανώς δεν είμαι σε θέση να κρίνω νομικά, φαίνεται να αδυνατίζει κάπως την ευρωπαϊκή έκδοση του safe harbor για παρόχους ιντερνετικών υπηρεσιών (οδηγία 2000/31/EC) και το πιθανότερο είναι ότι θα κρυώσει λίγο παραπάνω τον ήδη ψιλοπαγωμένο κόσμο των public torrent trackers.

Σκεφτείτε όμως πόσο μεγαλύτερη θα ήταν η απειλή για το safe harbor και την ελευθερία των υποδομών αν η προκλητική ομάδα, που πρόσφερε στο Χόλιγουντ το test case των ονείρων του, είχε βγει αλώβητη από τη δίκη. (more…)

Πριν 10 χρόνια ακριβώς είχα επισκεφτεί το campus της στο Mountain View, στην καρδιά του Βάλεϊ. Η βόλτα απ’ τα κεντρικά της Silicon Graphics ήταν ένα από τα must της εποχής — ένα από τα ελάχιστα εταιρικά campuses που δικαιολογούσαν τον χαρακτηρισμό του αξιοθέατου.* Τα προϊόντα της ήταν συνώνυμα της πιο σέξι δουλειάς στις επιστήμες, το animation και τα ειδικά εφέ.

Μετά από μια σύντομη ξενάγηση στο κεντρικό κτίριο, καθίσαμε σε ένα μικρό θέατρο με wall-to-wall display για το κυρίως πιάτο: μια εικονική βόλτα στο παχύ έντερο, εξερεύνηση ψηφιακά αποκατεστημένου αρχαιολογικού χώρου, και στο τέλος μια βουτιά από το διάστημα στο Mountain View — το χαρτογραφικό sublime που η Google θα εκδημοκράτιζε μερικά χρόνια αργότερα με το Earth.

Καθώς φεύγαμε, στο μυαλό των περισσότερων ήταν ότι το εντυπωσιακό demo δεν ήταν ακριβώς επίδειξη δύναμης, αλλά μάλλον άλλη μια ένδειξη ότι η εταιρία παρέμενε προσκολλημένη σε ένα μοντέλο φθινουσών αποδόσεων. Η εποχή των workstation είχε παρέλθει ανεπιστρεπτί, το προβάδισμα της sgi στα γραφικά είχε τρωθεί σημαντικά και ο νόμος του Μουρ έκανε περίπου βέβαιο ότι τα κουλ, πανάκριβα Irises θα αντικαθιστούνταν, αργά ή γρήγορα, από επαρκέστατα Mac ή Linux μηχανήματα.

Σήμερα μάθαμε ότι η Silicon Graphics κατέβασε τα ρολά. Μετά από μια δεκαετία συρρίκνωσης και λαθών**, κατά την οποία έχασε πρώτα το Χόλιγουντ και μετά το Big Science, έφτασε στην χρεοκοπία (την δεύτερη σε 3 χρόνια) και πουλήθηκε έναντι πινακίου φακής σε κάποια Rackable Systems.

Τα περισσότερα news outlets ένιωσαν την ανάγκη να μας διαβεβαιώσουν ότι δεν πρόκειται για πρωταπριλιάτικο αστείο — πράγμα που ήταν ένα πρωταπριλιάτικο αστείο από μόνο του: το εντυπωσιακό δεν είναι ότι πέθανε η sgi · είναι ότι υπήρχε ακόμα.

Αν το τέλος της Encarta, προχτές, ήταν ένα σημάδι των καιρών (η υπόκλιση του καθεδρικού της νεομεσικής edited εγκυκλοπαίδειας στο παζάρι του user-generated content), το τέλος της SGI μοιάζει με βλήμα που σκάει δέκα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου.

Στα παλιά λημέρια της sgi στέκεται σήμερα το Googleplex, το νέο must-see του Βάλεϊ. Την εποχή περίπου της επίσκεψής μου, η Google έστηνε το πρώτο της γραφείο, σε ένα γκαράζ στο Μένλο Παρκ. Είμαι σίγουρος ότι ο Μπριν κι ο Πέιτζ είχαν κάνει την ίδια βόλτα και είχαν δει το ίδιο εντυπωσιακό, φθινοπωρινό, demo.

 
* Ένας αρχιτέκτονας του Valley έλεγε ότι οι εταιρίες που βλέπουν το campus τους σαν κάτι μόνιμο (και άρα χώρο προβολής εταιρικής ματαιοδοξίας) είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού.
** Η αδιαφορία της για το PC graphics business στα μέσα των 90s, όταν είχε σχεδόν όλους τους ανθρώπους-κλειδιά που αργότερα στελέχωσαν την Nvidia και την ATI, ή το αποτυχημένο ρίσκο με τον Itanium μερικά χρόνια αργότερα.

Όταν ξεκίνησα να κλωθογυρίζω αυτό το άρθρο στο μυαλό μου, τέλη της περασμένης άνοιξης, ο κόσμος ήταν πολύ διαφορετικός. Οι αλλαγές έκτοτε είναι τέτοιες ώστε να μην είμαι πια σίγουρος για το συμπέρασμα στο οποίο θέλω να οδηγήσω αυτό το ποστ (κάτι που μάλλον είναι η νόρμα για το RT, όπου έχουμε αναγάγει την ισαπόσταση και το “ναι μεν, αλλά” σε modus vivendi).

Πριν περάσω στο δια ταύτα, να διευκρινίσω ότι με τη λέξη “αειφορεία” προσπαθώ να περιγράψω μια (μάλλον θολή) κατάσταση κατά την οποία είναι δυνατό να διατηρηθεί επί μακρόν σε σχεδόν σταθερά επίπεδα η ποιότητα ζωής του ανεπτυγμένου κόσμου χωρίς να υποθηκευτεί ο πλανήτης ή να παραμείνουν στην ουσιαστική δουλεία τεράστια κομμάτια της ανθρωπότητας. Προτίμησα αυτή τη φυγόπονη λέξη γιατί, παρά τις προσπάθειες πονηρών πολιτικών και αδαών οικονομολόγων να σας πείσουν για το αντίθετο, αειφόρος ανάπτυξη (με την έννοια της οικονομικής μεγέθυνσης) είναι αδύνατο να υπάρξει σε αυτό το σύμπαν. Αν επιμένετε όμως, μια καλή προσέγγισή της είναι η αποικιοκρατία με συνεπίκουρο τον ιμπεριαλισμό και πρόσφατο τσιράκι το παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο.

Το ερώτημα, λοιπόν, στο οποίο νόμιζα ότι είχα δώσει απάντηση, ήταν πώς να φτάσουμε ταχύτερα ή αποτελεσματικότερα στην αειφορεία. Δεδομένου ότι η εξόντωση σημαντικού ποσοστού του παγκόσμιου πληθυσμού δεν είναι ηθικά ή πολιτικά αποδεκτή λύση, κάπως πρέπει να αντιμετωπιστεί η ανάγκη για συνεχώς αυξανόμενη παραγωγή ενέργειας ώστε και το βιοτικό επίπεδο των φτωχών όπου γης να ανέβει αλλά και εκείνο των προνομιούχων χωρών να κρατηθεί σε κάποια “αποδεκτά” επίπεδα. Μια λογική προσέγγιση της λύσης είναι η αύξηση της αποδοτικότητας της ενέργειας, ώστε τα ίδια αγαθά να παράγονται με λιγότερη ενέργεια. Είναι όμως μάλλον αδύνατο να βασιστούμε αποκλειστικά σ’αυτή τη λύση καθώς οι ενεργειακές ανάγκες του παγκόσμιου πληθυσμού είναι πολύ μεγαλύτερες από το κέρδος που θα αποκομίσουμε σπαταλώντας λιγότερη ενέργεια..
(more…)

Οδηγός πόλης με χρήσιμη και έξυπνη πληροφορία. Geo-aware διαφημιστική πλατφόρμα για location-based εφαρμογές κινητών. Ο ευκολότερος τρόπος να βρεις το πλησιέστερο ανοικτό φαρμακείο στις 2 το πρωί και τη φτηνότερη βενζίνη στην περιοχή που βρίσκεσαι. Το πρώτο πρότζεκτ μας =) Αϊφονιάδες και αϊφόνισσες, check it out.