Τα ποστ του κοντριμπιτέρ MadNihilist


 
Από το χθεσινοβραδυνό hors-série χεστήριον σχόλιο του Keith Olbermann. [Τα πρώτα συμπτώματα της τρέλλας στο Rhode Island -- a sorry fusion of King Lear and Coriolanus.]. Η πρώτη φορά που ο Olbermann στρέφει τα πυρά του ενάντια στους Δημοκρατικούς -- αν και δικαιολογεί εμμέσως το τεκνικαλιτέ: "...in fact, Senator, you are now campaigning as if Barack Obama were the Democrat and you were the Republican." Οι δηλώσεις Ferrarο ίσως να μην είχαν προκαλέσει τόσο μεγάλη οργή αν δεν ήταν τόσο εμφανές για πολλούς ότι ήταν κυνικότατα στημένες. Αναρρωτιέμαι κι εγώ: είναι τυφλοί, κουφοί ή απλώς σαχλο-αναποφάσιστοι στο Δημοκρατικό Κόμμα; Τι περιμένουν; Από πού το έχουν παραγγείλει το στρέιτ τζάκετ και καθυστερεί τόσο πολύ; --Μ.Ν.
... ο θυμός με τα media, η αλλαγή των κανόνων για τη Φλόριντα και το Μίσιγκαν και τώρα το ντότζυ βόουτ κάουντιγκ στην Νέα Υόρκη!? Mon Dieu... πάλι μας μιμούνται. [Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες έχει πέσει και πρόταση μετονομασίας (τιμής ένεκεν!) του Τammany Hall σε Harilaou Trikoupi Hall.] -m.n.

16.02.2008

Bill in a china shop

Uncategorized — MadNihilist , 5:38 pm

A must watch για όσους αναζητούν εναγωνίως απαντήσεις σε μεταφυσικά ερωτήματα όπως “Πώς θα reset η Χίλαρη [λολ!] τη μνήμη των not-so-significant states πριν από τις εκλογές του Νοεμβρίου; [Αν… , λέμε]. With a memory-erasing-flash-pen-thing?” “Υπάρχουν τελικά πολιτείες ανάμεσα από το New England και την Καλιφόρνια ή πρόκειται για αστικό μύθο;” “Και αν υπάρχουν κατοικούνται από Αμερικανούς ή από εξωγήινους;” και τέλος “Τι είναι αυτή η νέα μανία τού Bill να στερήσει τα πολιτικά δικαιώματα στους >50Κ; Κάποιο απόκρυφο draft του Constitution?”
Το καθυστέρησε λίγο ο Μπιλ χάρη στα εξαιρετικά skills της Chelsea-puppy αλλά είμαστε ικανοποιημένοι που τελικώς δεν διαψεύστηκαν οι προβλέψεις τού RT. Bill’s back and off the leash!

06.02.2008

Brand-name loyalty? […for the low-risk unimaginative Clinton can]

Uncategorized — MadNihilist , 5:11 pm

Αν γνωρίζουμε με βεβαιότητα κάτι, καθώς ξημερώνει στην Αμερική η ‘σούπερ Τετάρτη’, είναι ότι καμπάνια Obama έχει να αντιμετωπίσει –άμεσα– μια ασυνήθιστη για την πολιτική πρόκληση: την αποδυνάμωση ενός brand name. Τα νούμερα δεν θα μπορούσαν να είναι σαφέστερα — ο τυπικός ψηφοφόρος της Hillary είναι παραδοσιακά δημοκρατικός, κολλημένος στο Clinton legacy, non-black, of medium to low income. Τα issues φάνηκε να περνούν σε δεύτερη μοίρα — δια γυμνού οφθαλμού η ομοιομορφία είναι περισσότερο cultural και λιγότερο political. Αντιθέτως ο Οbama, εκτός από την εδώ και καιρό διαφαινόμενη υπεροχή στους μαύρους και στις ομάδες υψηλού εισοδηματικού και μορφωτικού επιπέδου, έδειξε να ελέγχει με αριθμούς αρκετούς από τους, καίριους για την εκλογή του Νοεμβρίου, swing voters επιβεβαιώντονας τη γενική αίσθηση ότι είναι πιο εκλέξιμος από ότι η Hillary. Αλλά δεν φτάσαμε ακόμα εκεί. Κρατάμε ότι η εκλογική βάση του Obama είναι από κάθε άποψη, πολιτική ή μη, πιο ανομοιογενής. (more…)

Η επιτομή του 'ιστορικού endorsement': "Members of the Grateful Dead will host a get out the vote concert in support of Democratic Presidential candidate Barack Obama on Monday, February 4th at The Warfield Theatre in San Francisco. Mickey Hart, Phil Lesh, and Bob Weir, joined by Jackie Greene, John Molo, and Steve Molitz, will play a show together in support of Barack Obama." Η συναυλία θα μεταδοθεί από το Iclips με λάιβ simulcast streamed στο www.iclips.net στις 7:30 pm PST. [Πάλι για ξενύχτι πάμε...] Bay-Area RT-ians: it is now or never! -m.n.

28.01.2008

Blame it on Billary

Uncategorized — MadNihilist , 1:53 am

(…ή γιατί κρατώ ακόμα τα λεφτά μου στον Obama.)

Η νίκη τού Obama στην South Carolina ήταν αναμενόμενη. Δεν ήταν όμως αναμενόμενο το ότι κατάφερε να συγκεντρώσει 23,000 περισσότερες ψήφους από όσο συγκέντρωσαν μαζί McCain και Huckabee το προηγούμενο Σαββατοκύριακο αλλά και να διπλασιάζει τη συμμετοχή των Δημοκρατικών στις προκριματικές [read jubilant Arianna…] Μια καλή ομιλία από τον Obama ήταν επίσης αναμενόμενη. Ίσως όχι τόσο καλή και προσεκτική όσο τελικά η χθεσινή. Ο Obama κατάφερε να απαντήσει μέσα σε λίγα λεπτά σε ένα δεκαπενθήμερο αρνητικής καμπάνιας χωρίς ούτε μία φορά να αναφερθεί ονομαστικά στους Clinton. To ‘status quo τής Washington’ θα μπορούσε να είναι ο,τιδήποτε και οποιοσδήποτε. [Στη θέση του Bill, ακούγοντας την ομιλία Obama μετά το άκομψο campaigning της πλευράς Clinton τις τελευταίες εβδομάδες θα είχα νοιώσει, ει μη τι άλλο, επικοινωνιακά ντεμοντέ].

Η σιγουριά της Hillary για το Super Tuesday ψαλιδίστηκε (το πόσο σοβαρά θα το δούμε την επόμενη εβδομάδα) –σε μια κρίσιμη πάντως χρονική στιγμή. Η αναλογία υπολειπόμενου χρόνου και έντασης/ποσότητας δημοσιογραφικής κάλυψης δεν αφήνει περιθώρια για λάθη ή για συγκαλύψεις. Οι ψηφοφόροι από σήμερα μέχρι το Super Tuesday δεν προλαβαίνουν να ξεχάσουν τίποτα. Πολλοί πρόσεξαν πχ ότι η Hillary σηκώθηκε βιαστικά από το τραπέζι στη South Carolina αφήνοντας ουσιαστικά τον Bill ‘με τα πιάτα’ …και με το concession speech. Πανικός; Ίσως. (Την αναφορά τού Bill στον Jesse Jackson για πανικό την κόβω.). Από μόνος του ο πανικός δεν σημαίνει πολλά –οι Clintons έχουν διαχρονικά επιδείξει μια εξαιρετική ικανότητα να ανασυντάσσονται μετά από κάθε πανωλεθρία. Για να ανασυνταχθούν όμως δεν χρειάζονται μόνον επικοινωνιακό resourcefulness αλλά και επικοινωνιακά αποθέματα. Υπάρχουν ή έχουν αρχίσει να εξαντλούνται; (more…)

12.12.2007

Please do not touch!

Uncategorized — MadNihilist , 2:16 pm

Η ψηφιοποίηση του αρχείου της ΕΡΤ ει μη τι άλλο έδωσε χρώμα στα μονότονα briefings του Ρουσσόπουλου, μέρες μου είναι, και μάλιστα χρώμα από τη μυστηριώδη, ας μου επιτραπεί, παλέττα των υπουργικών του αρμοδιοτήτων. Δε μαν ντιζερβς έι μπρέικ, θα μου πείτε, από την επαχθή επικοινωνιακή διαχείριση των δακρύβρεκτων ριάλιτυ του ασφαλιστικού και …του άλλου με τον πτωχό πλην τίμιο εθνικό αερομεταφορέα. Ένα βελουτέ θέμα πολιτισμού και νέων τεχνολογιών ήταν ό,τι πρέπει για την περίσταση.

Πέρα τώρα από το κυβερνητικό βάνιτυ φεστ, στο θέμα υπάρχουν αρκετά περίπλοκες πτυχές, μετά βεβαιότητος περισσότερες από αυτές που μπορούν να αντιληφθούν οι πολιτικά υπεύθυνοι, μερικές από τις οποίες παρουσίασε ο cosmix, επισημαίνοντας –εν συντομία– ότι πρόκειται για μια κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση εκφράζοντας όμως εύλογες επιφυλάξεις για τις τεχνικές επιλογές που έκανε η ΕΡΤ σχετικά με την πρόσβαση τού κοινού στο ψηφιοποιημένο περιεχόμενο. (more…)

... among all traditional Tibetan Buddhists along the Himalayan range and into Mongolia" [πιστών/μελών ή και φίλων; Λεεέω τώρα...] Ωραίο stunt στην Κινεζική κυβέρνηση. Ελπίζω η επόμενη μέρα εκεί να είναι πιο ενδιαφέρουσα από ότι εδώ, όπου όπως όλα δείχνουν η αντιπολίτευση reverted to the old "system of a series of esoteric tests to establish reincarnation." -m.

10.11.2007

Η Κυριακή των Παπαρούνων

Uncategorized — MadNihilist , 8:18 am

Στις 11 Νοεμβρίου οι δύο εμπόλεμες πλευρές –εντελώς εξαθλιωμένες– κάτω από το βάρος ανθρώπινων και υλικών απωλειών που δεν έχουν προηγούμενο, παύουν πυρ για να συνάψουν στη συνέχεια μια εύθραυστη, όπως μέλλει να αποδειχτεί σύντομα, συνθήκη ειρήνης. (Στην 11η Νοεμβρίου τού 1918 αναφέρομαι… Τι καχυποψία είναι αυτή;). Η Ελλάς λοιπόν, όπως γνωρίζουμε, είναι απασχολημένη εκείνη την εποχή με τα δικά της γεωπολιτικά προβλήματα και έτσι το Jour de l’Armistice δεν καταφέρνει, εκ των περιστάσεων, να ενταχθεί στο εθνικό μας narrative.

Όμως δεν είναι αργά για να επανορθώσουμε. Κατανοώ ότι η οικονομία μας δύσκολα σηκώνει νέες αργίες (…και σίγουρα δεν έχω αγοράσει τα περί φεστιβάλ συμμετοχικής δημοκρατίας ούτε τις υπερβολές για το δήθεν μεγαλύτερο τεχνολογικό επίτευγμα από τότε που ο Armstrong πάτησε στο φεγγάρι). Αλλά, από την άλλη πλευρά, ο εμπλουτισμός τού εθνικού μας εορτολογίου με μια μη εθνικιστική (plutôt μάλιστα oικολογική) επέτειο θα ρετουσάρει θετικά την ταλαιπωρημένη εθνική μας ταυτότητα. Προτείνω λοιπόν, του-μπετ-του-κον και ανεξαρτήτως αποτελέσματος στις αυριανές «εκλογές», να υιοθετήσουμε έστω και καθυστερημένα τον εορτασμό της ‘Ανακωχής’: εφεξής τη δεύτερη Κυριακή του Νοεμβρίου να την γιορτάζουμε και στη χώρα μας ως ‘Κυριακή των Παπαρούνων’.

Happy Poppy Sunday, les ga!

22.10.2007

Σκελετοί και Δεινόσαυροι – BBC’s Halloween Tale

Uncategorized — MadNihilist , 11:46 pm

Την πρόσφατη εξαγαρά/”εθνικοποίηση” του 75% της Lonely Planet από το BBC Worldwide δεν κατάφερα να την χωνέψω — βρέθηκα μάλιστα στη δυσάρεστη θέση να φλερτάρω με τις απόψεις των Tories.

Χάρη στην απλοχεριά λοιπόν του BBC, η Lonely Planet, εκδότρια εταιρεία των πάλαι ποτέ εναλλακτικών (…στις μέρες μας, μάλλον posh) ταξιωδιωτικών οδηγών, διάβηκε το κατώφλι του club των bons vivants του βρετανικού δημόσιου τομέα. Θα διαθέτει στο εξής δωρεάν κανάλια προώθησης των προϊόντων της, μέσω του κρατικού ραδιόφωνου, ΤV και Web — ακόμα και μέσω των έντυπων εκδόσεων του BBC (Please don’t call this advertisement!) και τέλος πάντων, ως μια καθωσπρέπει κατά το 75% κρατική επιχείρηση, θα παχαίνει τρεφόμενη με τα εδέσματα (κάπως ανθυγιεινά, μεταξύ μας) που θα της εξασφαλίζει  το TV Licence Fee, ένας από τους πιο αμφιλεγόμενους κεφαλικούς φόρους στην Ευρώπη. Οι ανταγωνιστές της ξινίστηκαν και δικαίως — στην εποχή μας δεν είναι διόλου έξυπνο ούτε chic να επενδύoνται τα λεφτά των φορολογουμένων σε πρότζεκτς στρέβλωσης της αγοράς. (more…)