Αρχείο: 'Παίγνια'


 
Τελευταίο tribute στον μεγάλο συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας που μας άφησε προ 10ημέρου. Δυναμώστε τα βόλιουμζ.

06.03.2007

Io, Ιmperatore di Berlino

Ονομάζωμαι Τζεννάρο Γκατούζο.

Τα χόμπη μου είναι η μπάλλα και να αικφράζω την γνώμη μου σε ιστιωλόγια μπλονγκ.

Οι φίλοι μου με φωνάζουν Ρίνο. Όπως θυμώσαστε εσείς όλοι έχετε γίνει φίλοι μου όταν πέρσυ το καλοκαίρι σας εξήγησα σε αυτό εδώ το ιστιωλόγιο μπλονγκ το γιατί πρέπει να υποστηρήζετε την σκουάντρα ατσούρα. Και πράγματι την υποστηρήξατε πηστά και έτσι κερδάγαμε τους αββερσάριους τον ένα μετά τον άλτρο και πήραμε την κόππα μοντιάλε.

Και από τότε εγώ φυσικά δε σας ξέχασα αλλά δεν ήξερα τι άλλο να σας εξηγήσω. Όμως χθες μετά την προπώνηση ο Αντρέα είπε, Ρίνο οι φίλοι σου φάννο τζιράρε το παλονέττο και τα μέμε στο τσιμπερνο-σπάτσιο και σου έβγαλαν μία ωραία πάσσα, άμε να τους πεις μια μπουονασέρρα. Κι εγώ συμφώνησα αμέσως, γιατί όπως θα θυμώσαστε ο Αντρέα είναι ο καλύτερος φίλος μου και βγάζει καταπληκτικές πάσσες. Και πάντα έχει δίκιο όταν με σινβουλέβει να αικφράζω πολητισμένα τη γνώμη μου και να μη νεβριάζω όταν ο κόφτης του αββερσάριου κλοτσάει στο ψαχνό τον Κακά, ή όταν ο Πίππο βρίζει τη Μαντόννα, ή όταν ο Ρονάλντο καπνίζει στα αποδιτήρια, ή όταν μαζευόμαστε με τη νατσιονάλε και ο Ματεράτσι μου σκαρώνει κάποιο scherzo diabolico.

Όπως όταν κερδήσαμε τους φραντσέζους και πετύχαμε τον τριόνφο ντι Μπερλίνο, και την άλλη μέρα στο αεροπλάνο εγώ ήπια όλο το μπουκάλι γκράππα και αποκιμήθηκα ξυπώλητος, και ο Ματεράτσι μου άδειασε τη νουτέλλα μέσα στα παππούτσια, και χασκογελούσαν μετά με τον Κανναβάρο και λέγανε, μήπως είδε κανείς τη νουτέλλα του Ρίνο?, μα πού να πήγε, αφού εδώ γύρω ήτανε prima di un attimo! Και όλοι ήταν μεθυσμένοι και γελούσαν και ούρλιαζαν, Γκατούζο, imperatore senza scarpini! Κι εγώ νεβρίασα πολύ, αλλά εφτυχώς ο Ζαμπρόττα είχε μαζί του ένα έξτρα ζευγάρι πέδηλα.

Και αυτά είναι τα πέντε πράγματα που τώρα εσείς θα μάθετε για μένα. (more…)

20.02.2007

Λάιφλoγκιν : πέντε

Άργησα μια μέρα να σηκώσω το μπαλάκι που μου πέταξαν ο kuk κι ο κ. και ήδη ξεκόλλησε η σόλα της αριστερής παντόφλας. Για να μην έχουμε χειρότερα:

  1. Όταν η Κλίο έκλεισε τα 7, το Νοέμβριο του 1988, υπερηφανευόμουν ότι έχω το μακροβιότερο χρυσόψαρο του κόσμου. Μερικά χρόνια αργότερα έμαθα ότι για τις μικρές αλλαγές χρώματος που παρατηρούσα στην Κλίο μετά την επιστροφή απ’ τις οικογενειακές διακοπές κάθε Αύγουστο δεν έφταιγε η ΟΥΛΕΝ, αλλά τα λουκούλεια γεύματα που την τάιζε η γιαγιά. Ακόμα και σήμερα δακρύζω στη θύμηση καθεμιάς απ’ τις 7 Κλίο μου (με υπόκρουση αυτό).
  2. Στα 20 πρωτοδιάβασα Άλεν Γκίνσμπεργκ κι άρχισα να κρατάω ημερολόγιο με τα όνειρά μου. Μετά από ένα μήνα παραλυτικού dreamer’s block το πρότζεκτ εγκαταλείφθηκε. Το ημερολόγιο σώζεται με τον τίτλο “το μπεζ βιβλίο των χασμουρητών”. Αποσπάσματα, με ερμηνευτική ανοτασιόν της Δήμητρας, θα δημοσιευτούν στο επόμενο λαιφλόγκιν ινστόλμεντ, το 2011.
  3. Το φθινόπωρο του 2000 έκανα το ντεμπούτο μου στο σανίδι: ντυμένος ηλιοτρόπιο (σχετική φωτό στη Weekly World News της 11/10/2000 – θέλει συνδρομή) έπαιξα το Ραλφ Νέιντερ σε mock presidential debate, κατά τη διάρκεια προεκλογικής συγκέντρωσης του Green Party στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνιας. I was not excellent! I was not extraordinary! I was monumental! I was epochal! — τόσο πολύ, που ελπίζω να μην υπήρχαν Φλωριδαίοι στην αίθουσα.
  4. Είμαι πιονέρος της αγοράς αθλητικών συγκινήσεων. Τον Ιούνιο του 2004, παίζοντας 50 ευρώ τον εκάστοτε αντίπαλο της Εθνικής, έβαλα την κούπα στα χέρια του Θοδωρή. Δυο χρόνια αργότερα πόνταρα στους αντιπάλους της Γαλλίας και με βαριά προσωπική θυσία έστειλα τα συμπαθή ψοφάλογα του Ντομενέκ μέχρι τον τελικό του Μουντιάλ. Αδιαμφισβήτητη η συμβολή μου και στο περσινό έπος της Σαϊτάμα. Μπορεί να είναι τυχαία όλα αυτά; (Hint: ναι)
  5. Στη δύση της μπασκετικής μου καριέρας, δεν έχω ακόμα αριστερό ντράιβ της προκοπής.

Πάσες: Ρίνο, Κωστής, bizwriter, nikoxy, dystropoppygus.

Ο Kevin Arnovitz γράφει για την - μάλλον δικαίως και αισίως - πολύκροτη αυτοβιογραφία του παλιού σέντερ του ΠΑΟ, Τζον Αμίτσι. He nails it. -y
RFF 
OK..
Η ΦΙΦΑ κάνει τα στραβά μάτια για να σώσει το Ματσεράνο. Θα 'ταν καλά να ξέραμε κι από ποιόν τον σώζει. [background]
Όχι ακριβώς, δηλάδή, αλλά δε βαριέσαι τώρα, φύλλα να πουλάμε. Δεν ξέρω πώς νιώθει για όλα αυτά ο κ. Mathews, που φέρεται να επιβεβαιώνει τις ανοησίες του Άκιο Μόρι, αλλά κάτι μου λέει ότι τα θέλει ο κώλος του. -y

28.10.2006

#’Auerbach

Red Auerbach (1917-2006)#Show me a good loser and I’ll show you a loser()

07.09.2006

Το γραμμάτιο της Σαϊτάμα κι ο δικός μας ‘Sheed

, 9:11 am

Το Σεπτέμβρη του 2001, στην Αττάλεια της Τουρκίας, ο ρούκι Θοδωρής Παπαλουκάς πέταγε στα σκουπίδια δύο βολές που μπορεί να είχαν σώσει την παρτίδα στο μπαράζ με τη Γερμανία του Νοβίτσκι. Η Ελλάδα έμενε για δεύτερη σερί φορά εκτός οκτάδας Ευρωμπάσκετ και θα έβλεπε το παγκόσμιο της Ινδιανάπολης απ’ την τηλεόραση.

Πέντε χρόνια αργότερα, στη Σαϊτάμα της Ιαπωνίας, ο μπαρουτοκαπνισμένος πλέον Θοδωρής πόζαρει με το αργυρό μετάλλιο ενός Μουντομπάσκετ στο στήθος και το βλέμμα χαμένο στο κενό. Λίγα λεπτά αργότερα μιλά στο ρεπόρτερ της κρατικής τηλεόρασης για τη γλυκόπικρη γεύση που του αφήνει η 15ήμερη περιπέτεια στην Άπω Ανατολή. (more…)

Κλινική, μάγκες. Κλι-νι-κή!!