Αρχείο: 'Μεσημβρινή ζώνη'


 

22.10.2008

Great Moments in Pandering


Σε άλλα νέα, οι σοσιαλισταί έχουν πέσει να φάνε τη Σάρα Πέιλιν γιατί ξεμύτισε λίγο από την “πραγματική Αμερική” για να φρεσκάρει την γκαρνταρόμπα της. Με campaign money.

Wait, it gets worse; and worse (cf., cf.2). And worse still. -y
And he's Ken Starr. Uglier by the day. Νομίζω ότι αυτόν το γύρο θα τον κερδίσει όποιος κινηθεί πρώτος για να αποφορτίσει την κατάσταση (π.χ. η καλύτερη κίνηση για τον Ο. είναι να ζητήσει από την Πάουερ να παραιτηθεί και να πετάξει το μπαλάκι στη Χ. για τον Γούλφσον). -y

09.01.2008

Hillary wins NH: Η ανατομία της έκπληξης σε σημειώσεις

Tearin’ up: Εδώ. Συνέβη την προπαραμονή των εκλογών και φαίνεται να έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανατροπή. Η Χίλαρι έγινε ανθρώπινη. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έδιναν τη γυναικεία ψήφο οριακά στον Ομπάμα, τα αποτελέσματα των εκλογών με διαφορά 13% στη Χίλαρι. Είναι λίγο εξοργιστικό γιατί: (α) το κλάμα μου φάνηκε ψεύτικο, (β) όπως λέει, μέσες-άκρες, κι ο maikwl στα σχόλια του προηγούμενου ποστ, δείχνει ότι η επιλογή ανάμεσα σε τρεις εξαιρετικούς υποψήφιους γίνεται με όρους ριάλιτι. Ο Μπαράκ θα πρέπει να σκεφτεί σοβαρά πλέον να ανακοινώσει την Όπρα ως running mate.

The Pretenderis effect: Τα media είχαν ξεσκίσει τη Χίλαρι τις τελευταίες μέρες, παρουσιάζοντας τον Ομπάμα περίπου ως μεσσία. Η πιο πολυπαιγμένη φράση ήταν “το τέλος των Κλίντον.” Η βάση αντέδρασε, όχι μόνο για τη Χίλαρι, αλλά και για τον Μπιλ. Στο ρόλο του Γιάννη, ο Chris Matthews.

It’s the economy, stupid: Κύριο θέμα σ΄αυτόν τον προκριματικό ήταν η ανησυχία για την πορεία της οικονομίας. Και τα exit polls έδειξαν ότι οι ψηφοφόροι θεώρησαν τη Χίλαρι δυνατότερη σ’ αυτόν τον τομέα. Περίοδοι ανασφάλειας ευνοούν τις πιο ασφαλείς, “δοκιμασμένες” συνταγές κι η νοσταλγία για την εποχή Κλίντον δυναμώνει. Στον Ομπάμα εμπιστεύονται την ελπίδα, στη Χίλαρι το πορτοφόλι.

Zero-sum?: Η στατιστική ισοπαλία που έδιναν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις στον προκριματικό των Ρεπουμπλικανών, σε συνδιασμό με τη διαφαινόμενη άνετη νίκη του Ομπάμα, είναι πιθανό να έσπρωξαν ικανό αριθμό φιλο-ομπαμικών ανεξάρτητων προς το Μακ Κέιν. Στο προηγούμενο ποστ παρατήρησα ότι η συμμετοχή των ανεξάρτητων ήταν συνολικά μεγαλύτερη απ’ ό,τι προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις (που δεν έκαναν προβολές για το μεγάλο αριθμό αναποφάσιστων), αλλά το μεγαλύτερο κέρδος εμφανίζεται στον προκριματικό των Ρεπουμπλικανών.

Ο Ρίνο (εδώ σε αρχειακό διαπληκτισμό με παρκαδόρους, φιλόζωους και το θείο Κορνέλιο) αποθεραπεύτηκε και είναι έτοιμος να καταβρωχθήσει τους Ινγκλέζους.

01.03.2007

Linkblog Redux: Η μελισσούλα

Το RT δεν ήταν ποτέ ακριβώς το πρώτο μέρος που έρχεται κανείς για breaking news, οπότε καμιά έκπληξη που ούτε το ίδιο μας το pet project δεν ανακοινώνουμε πρώτοι. Το buzz, λοιπόν, είναι ένα νέο social bookmarking εργαλείο για το ελληνόφωνο ίντερνετ (μια ξεδιάντροπη αντιγραφή του digg, με πρωταγωνίστρια μια συμπαθέστατη μέλισσα). Εκεί μπορείτε να βρίσκετε, να στέλνετε, να ψηφίζετε και να σχολιάζετε blog posts, άρθρα εφημερίδων, σάιτ συλλεκτών κολεοπτέρων, φερέλπιδων νέων πολιτικών, κλπ.

Σε ό,τι αφορά τα blogs, το buzz προσφέρει έναν εύκολο τρόπο να φιλτράρετε τη μπλογκόσφαιρα σε επίπεδο ποστ. Μοιάζει με τα παλιά, καλά κι ενίοτε θυελλώδη linkblogs του monitor, μόνο που με το buzz θα μπορείτε να προτείνετε και να ψηφίζετε ποστ και απ’ ευθείας από ‘το σπίτι τους’. Ήδη αρκετοί μπλόγκερς (π.χ. ανδρέας, lazopolis) έχουν ενσωματώσει στις σελίδες τους τη μελισσούλα του buzz, που κάνει αυτήν ακριβώς τη δουλειά. Αν έχετε, ή ξεκινάτε τώρα ένα μπλογκ, το μελισσόκουμπο είναι ένας καλός τρόπος για να σας ανακαλύψουν περισσότεροι αναγνώστες, να ρεύσει το χρήμα του Adsense, να διακοσμήσετε τον πάτο των ποστ σας, κλπ =)
Οδηγίες για να το βάλετε στο μπλογκ σας θα βρείτε εδώ.

Δοκιμάστε το σάιτ, ρωτήστε απορίες, δηλώστε bugs και ρίξτε ιδέες για το πώς μπορούμε να το κάνουμε καλύτερο. Happy buzzing, fellas!
 

Υ.Γ. Σε μια άκρως εκκεντρική και αμφιλεγόμενη επιλογή του ντιζάινερ, το header του buzz δεν περιέχει τη λέξη “beta”. Πρόκειται, φυσικά, για μεγάλο ψέμα. Kαραμπέτα είναι και θα παραμείνει, ως οφείλει κάθε γουεμπ-του-ποϊντόου πρότζεκτ που σέβεται τον εαυτό του =P

20.02.2007

Λάιφλoγκιν : πέντε

Άργησα μια μέρα να σηκώσω το μπαλάκι που μου πέταξαν ο kuk κι ο κ. και ήδη ξεκόλλησε η σόλα της αριστερής παντόφλας. Για να μην έχουμε χειρότερα:

  1. Όταν η Κλίο έκλεισε τα 7, το Νοέμβριο του 1988, υπερηφανευόμουν ότι έχω το μακροβιότερο χρυσόψαρο του κόσμου. Μερικά χρόνια αργότερα έμαθα ότι για τις μικρές αλλαγές χρώματος που παρατηρούσα στην Κλίο μετά την επιστροφή απ’ τις οικογενειακές διακοπές κάθε Αύγουστο δεν έφταιγε η ΟΥΛΕΝ, αλλά τα λουκούλεια γεύματα που την τάιζε η γιαγιά. Ακόμα και σήμερα δακρύζω στη θύμηση καθεμιάς απ’ τις 7 Κλίο μου (με υπόκρουση αυτό).
  2. Στα 20 πρωτοδιάβασα Άλεν Γκίνσμπεργκ κι άρχισα να κρατάω ημερολόγιο με τα όνειρά μου. Μετά από ένα μήνα παραλυτικού dreamer’s block το πρότζεκτ εγκαταλείφθηκε. Το ημερολόγιο σώζεται με τον τίτλο “το μπεζ βιβλίο των χασμουρητών”. Αποσπάσματα, με ερμηνευτική ανοτασιόν της Δήμητρας, θα δημοσιευτούν στο επόμενο λαιφλόγκιν ινστόλμεντ, το 2011.
  3. Το φθινόπωρο του 2000 έκανα το ντεμπούτο μου στο σανίδι: ντυμένος ηλιοτρόπιο (σχετική φωτό στη Weekly World News της 11/10/2000 – θέλει συνδρομή) έπαιξα το Ραλφ Νέιντερ σε mock presidential debate, κατά τη διάρκεια προεκλογικής συγκέντρωσης του Green Party στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνιας. I was not excellent! I was not extraordinary! I was monumental! I was epochal! — τόσο πολύ, που ελπίζω να μην υπήρχαν Φλωριδαίοι στην αίθουσα.
  4. Είμαι πιονέρος της αγοράς αθλητικών συγκινήσεων. Τον Ιούνιο του 2004, παίζοντας 50 ευρώ τον εκάστοτε αντίπαλο της Εθνικής, έβαλα την κούπα στα χέρια του Θοδωρή. Δυο χρόνια αργότερα πόνταρα στους αντιπάλους της Γαλλίας και με βαριά προσωπική θυσία έστειλα τα συμπαθή ψοφάλογα του Ντομενέκ μέχρι τον τελικό του Μουντιάλ. Αδιαμφισβήτητη η συμβολή μου και στο περσινό έπος της Σαϊτάμα. Μπορεί να είναι τυχαία όλα αυτά; (Hint: ναι)
  5. Στη δύση της μπασκετικής μου καριέρας, δεν έχω ακόμα αριστερό ντράιβ της προκοπής.

Πάσες: Ρίνο, Κωστής, bizwriter, nikoxy, dystropoppygus.

Χμμμ... ναι. Δε νομίζω ότι ο βαθύς Νότος θα εκτιμήσει το λεπτό (;) χιούμορ του πρώην δημάρχου. -y
 We as parents feel Daniel should not appear nude. Our 9-year-old son looks up to him as a role model. We are very disappointed and will avoid the future movies he makes.

David Pugh, producer, Equus 

Also from the ever-quotable Secretary: "[...] you'd best look towards a coalition of the willing and let the mission determine the coalition, rather than a coalition determine the mission. If you let the coalition determine the mission, there'd be no mission." TaG