Αρχείο: January, 2008


 
Ο Edwards εγκαταλείπει την κούρσα σήμερα, χωρίς endorsement. Αν δεν συμβεί κάτι δραματικό τις επόμενες μέρες (μεγάλα endorsements, γκάφες, ντιμπέιτ), την Τρίτη κλειδώνει το δίδυμο που θα διεκδικήσει την προεδρία: Τζον ΜακΚέιν και Χίλαρι Κλίντον. Αν η Χίλαρι κερδίσει, νομίζω ότι θα δούμε τον Edwards σε δυνατό κυβερνητικό πόστο (ίσως Attorney General). -y

28.01.2008

Blame it on Billary

(…ή γιατί κρατώ ακόμα τα λεφτά μου στον Obama.)

Η νίκη τού Obama στην South Carolina ήταν αναμενόμενη. Δεν ήταν όμως αναμενόμενο το ότι κατάφερε να συγκεντρώσει 23,000 περισσότερες ψήφους από όσο συγκέντρωσαν μαζί McCain και Huckabee το προηγούμενο Σαββατοκύριακο αλλά και να διπλασιάζει τη συμμετοχή των Δημοκρατικών στις προκριματικές [read jubilant Arianna…] Μια καλή ομιλία από τον Obama ήταν επίσης αναμενόμενη. Ίσως όχι τόσο καλή και προσεκτική όσο τελικά η χθεσινή. Ο Obama κατάφερε να απαντήσει μέσα σε λίγα λεπτά σε ένα δεκαπενθήμερο αρνητικής καμπάνιας χωρίς ούτε μία φορά να αναφερθεί ονομαστικά στους Clinton. To ‘status quo τής Washington’ θα μπορούσε να είναι ο,τιδήποτε και οποιοσδήποτε. [Στη θέση του Bill, ακούγοντας την ομιλία Obama μετά το άκομψο campaigning της πλευράς Clinton τις τελευταίες εβδομάδες θα είχα νοιώσει, ει μη τι άλλο, επικοινωνιακά ντεμοντέ].

Η σιγουριά της Hillary για το Super Tuesday ψαλιδίστηκε (το πόσο σοβαρά θα το δούμε την επόμενη εβδομάδα) –σε μια κρίσιμη πάντως χρονική στιγμή. Η αναλογία υπολειπόμενου χρόνου και έντασης/ποσότητας δημοσιογραφικής κάλυψης δεν αφήνει περιθώρια για λάθη ή για συγκαλύψεις. Οι ψηφοφόροι από σήμερα μέχρι το Super Tuesday δεν προλαβαίνουν να ξεχάσουν τίποτα. Πολλοί πρόσεξαν πχ ότι η Hillary σηκώθηκε βιαστικά από το τραπέζι στη South Carolina αφήνοντας ουσιαστικά τον Bill ‘με τα πιάτα’ …και με το concession speech. Πανικός; Ίσως. (Την αναφορά τού Bill στον Jesse Jackson για πανικό την κόβω.). Από μόνος του ο πανικός δεν σημαίνει πολλά –οι Clintons έχουν διαχρονικά επιδείξει μια εξαιρετική ικανότητα να ανασυντάσσονται μετά από κάθε πανωλεθρία. Για να ανασυνταχθούν όμως δεν χρειάζονται μόνον επικοινωνιακό resourcefulness αλλά και επικοινωνιακά αποθέματα. Υπάρχουν ή έχουν αρχίσει να εξαντλούνται; (more…)

27.01.2008

S. Carolina: A Substantial, *Substantial* Victory

, 5:27 am

Το είπε καμιά τριανταριά φορές ο Γουλφ (εν μέσω γενικότερου Ομπαμικού cheerleading εκεί στο CNN) και απεδείχθη χλιαρολογία. A fuckin’ landslide, it was: Obama 55%, Clinton 27%. Σπουδαία ομιλία, ως συνήθως. Δύο σημαντικά στοιχεία, πέρα από το ασύλληπτο μέγεθος της νίκης:

  • Turnout: ο Ομπάμα πήρε περισσότερες ψήφους από όσες είχαν μαζέψει ΜακΚέιν και Χάκαμπι *μαζί* στον αντίστοιχο προκριματικό των Ρεπουμπλικανών. Τρομέρα νούμερα, που δείχνουν ότι ο υποψήφιος πρόεδρος Ομπάμα θα μπορούσε να σπάσει το μπλοκ των red states το Νοέμβριο.
  • Bill: η επιθετική τακτική των Κλίντον γύρισε μπούμερανγκ. Επτά στους δέκα ψηφοφόρους του αποψινού προκριματικού θεώρησαν ότι έκαναν άδικες επιθέσεις στον Ομπάμα. Και η μεγάλη πλειοψηφία των late deciders έσπασε προς το μέρος του.

All that said, δέκα μέρες πριν τη Σούπερ Τρίτη, τα λεφτά μου παραμένουν στη Χίλαρι.

[upd] BHO=JFK, round 2: “A President Like My Father” (Caroline Kennedy / NYT)

23.01.2008

Σκυλοφαγώματα, ατολμίες, προβολές

, 4:24 am

Τρεις παρατηρήσεις, εν φτηνο-φο-Κουκουζέλεια συντομία:

Chalk it off as one more trashed New Year’s resolution. Το αλιούρ της Ζαχοπουλιάδας νίκησε, όταν η κουρτίνα σκίστηκε λίγο παραπάνω σήμερα, στο έγκυρο Extra 3. Μια υποκλαπείσα συνομιλία βοηθά να λυθεί το παζλ και το μυαλό μου πάει στο πολύ εύστοχο κειμενάκι των Ιών, που λίνκαρε προχτές ο dpant.

ευτυχώς που υπάρχει αυτή η ενδοδημοσιογραφική σύγκρουση, διότι μόνο χάρη σ’ αυτήν έρχονται στο φως όσα και οι δυο πλευρές θα ήθελαν να παραμείνουν στο σκοτάδι.

Διαφάνεια καλείται το λιγότερο δυσώδες παράγωγο του σκυλοφαγώματος των αδιαφανών.

*
Ο Μπαράκ ήταν εξαιρετικός στην χτεσινή τηλεμαχία του CNN, όπου δυστυχώς έλαμψαν για μια ακόμη φορά δια της βλακείας τους οι ερωτώντες (“who would MLK endorse?” – wtf). Έχει λίγη σημασία. Η ορμή της Iowa μοιάζει αιώνες πίσω και δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να την αναγεννήσει μέχρι την 5η Φεβρουαρίου. Ούτε η αναμενόμενη νίκη στη Ν. Καρολίνα, ούτε μια ενδεχόμενη αποχώρηση του John Edwards με λόγια αγάπης. Hillary it is, Dems. Κρίμα.

Στην άλλη πλευρά, η αποχώρηση του Φρεντ Τόμσον με εξέπληξε. Περισσότερο καθυστερημένη είναι παρά πρόωρη, αλλά μοιάζει με δώρο για τον Χάκαμπι, σε βάρος ίσως του φίλου του, Τζον ΜακΚέιν.

*
Ένα πεζοδρόμιο στο SoHo είναι απόψε γεμάτο κόσμο που λυπάται και γοητεύεται. “It’s sort of like James Dean died in this age,” said Daniel Lonsbury, 18.

16.01.2008

Ελλάδα – ώρα μηδέν (πάνω-κάτω)

, 7:33 am

Ξέρω το ότι να λοιδορεί ένας Έλληνας την Ελλάδα είναι ένα φτηνό σπορ (όχι ότι όλοι όσοι το κάνουν είναι φτηνοί, απλώς δεν απαιτείται υπερβολική προσπάθεια για να σκοράρει κανείς), αλλά με την περίπου πρωτοφανή σύγκλιση faux-pas που συμβαίνει τις τελευταίες βδομάδες νομίζει κανείς ότι είμαστε τουλάχιστο στο final four. Από τη σχέση προϊσταμένου-υφισταμένου και το διαφαινόμενο πάρε-δώσε sexual favors και ρουσφετιών, μέχρι την παράνομη (;) προφυλάκιση και τις υπαινιχθίσες οικονομικές και ηθικές ατασθαλίες στο ΥΠΠΟ, από την οπορτουνιστική συμπεριφορά της κυβέρνησης σε ανώτατο κλιμάκιο, μέχρι τη στάση πλείστων ΜΜΕ ηλεκτρονικών και εντύπων, δεν μπορεί παρά να συμπεράνει κανείς ότι κοντεύουμε στο Μεγάλο Τελικό.

Κάπως έτσι εξηγείται και ο τίτλος του παρόντος και βέβαια θα απογοητεύσω το κοινό που περιμένει προτάσεις για ανανήψει αυτή η έρμη χώρα. Αντ’αυτού θα περιοριστώ σε ερωτήσεις, όλες ειλικρινείς, κάποιες voyeuristic και κάποιες σοβαρές.

Πιάσαμε πάτο ως κοινωνία; Αν όχι, τι ακόμη «πρέπει» να συμβεί ώστε να «τερματίσουν οι αναρτήσεις»; Ήταν το ’89 χειρότερα; Υπάρχει ιστορικά θεμελιωμένη θεωρία που να προβλέπει την έξοδο μιας κοινωνίας από την παρακμή αυτού του είδους; Είναι το shock-therapy μια από αυτές;

Να πω εξαρχής ότι απαντήσεις-τσιτάτα του τύπου «στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» θα επιστραφούν ως απαράδεκτες. Επίσης, από τη στιγμή που το 42% των ενηλίκων έχει παραδεχτεί ότι μετείχε σε παράνομο αλισβερίσι είτε για να προωθήσει τα συμφέροντά του ή απλώς «για να κάνει τη δουλειά του» δε θα δεχθώ ότι η παρακμή αφορά μόνο στον αμαρτωλό κύκλο εξουσίας-κεφαλαίου-ΜΜΕ.

15.01.2008

MacWorld ’08: What’s in the Air

, 11:00 pm

[Post-Stevenote update: Προς μεγάλη μου έκπληξη, η κρυστάλλινη μπάλα είχε σχεδόν 100% επιτυχία. Επειδή το CoverItLive απεδείχθη μέγα φιάσκο, ανακεφαλαιώνω εδώ: η γενική εντύπωση από το keynote (μπορείτε να το δείτε εδώ) είναι πολύ θετική.

Το MacBook Air, κέντρο της προ-MW φημολογίας έκανε την εμφάνισή του και θα κάψει καρδιές — ου μην και μπούτια (doesn’t really hover =). Δεν ξεπερνάει τον ένα πόντο στο μέγιστο πάχος του, έχει αξιοπρεπέστατη — τη μεγαλύτερη στην κατηγορία του — (13.3″) οθόνη και πλήρες, backlit πληκτρολόγιο (μαύρο, στο στυλ του θρυλικού TiBook), multitouch trackpad (pinch, rotate και άλλα δάνεια από το iPhone) μια χαρά επεξεργαστή και μνήμη (δυστυχώς χωρίς δυνατότητα αναβάθμισης), αργό 80άρη HD στη βασική έκδοση και φοβερό 64άρη SSD στην έκδοση πολυτελείας που δεν αξίζει ούτε με σφαίρες. Ethernet και optical drive μόνο μέσω USB (ή remote disk). Τα integrated graphics δε συναρπάζουν, αλλά φαντάζομαι η καρότσα δε σήκωνε κάτι μεγαλύτερο. Το MBA ζυγίζει λίγο παραπάνω από ένα κιλό — κατηγορία φτερού, all things considered.

Όμως το μεγάλο στοίχημα της Apple, και για μένα το κέντρο του keynote, είναι το νέο πακέτο iTS movie rentals + Apple TV rev.2. Η Apple κατάφερε να προσελκύσει όλα τα στούντιο στη νέα υπηρεσία, οπότε προσφέρει εξαιρετικά ευρύ κατάλογο περιεχομένου, και, για πρώτη φορά, HD ταινίες (υποθέτω 720p). Το νέο Apple TV είναι απλό software update στην ήδη υπάρχουσα συσκευή (yay!) και δίνει τη δυνατότητα για απευθείας download και instant playback ταινιών. Έχοντας καλύψει τα βασικά προβλήματα του rev.1 (έλλειψη HD περιεχομένου, περιορισμένος κατάλογος ταινιών στο iTS, και εξάρτηση από υπολογιστή), ρίχνοντας λίγο την τιμή και προσθέτοντας και ένα-δυο ακόμα συμπαθητικά features (π.χ.flickr), το νέο Apple TV δείχνει ικανό να κερδίσει το στοίχημα.

Το iPhone έκανε το αναμενόμενο cameo. Τίποτα που δεν περιμέναμε – τίποτα ιδιαίτερα συναρπαστικό, πέραν ίσως των νέων google maps features. Το airport extreme-drive combo είναι ενδιαφέρον, αν και μάλλον τσιμπημένο. Comic relief: τα $20 για την προσθήκη τεσσάρων στάνταρ εφαρμογών του iPhone στο iPod Touch.]

 

Οι ουρές έχουν ήδη σχηματιστεί έξω από το Moscone στο Σαν Φρανσίσκο, και με το Steve Jobs να ανεβαίνει σε τρεις ώρες στη σκηνή για τη μεγαλύτερη ετήσια τελετή της εκκλησίας του Κουπερτίνο, ήρθε η ώρα να κάνουμε τις τακτικές μας προβλέψεις — χρησιμοποιώντας την ίδια κινέζικη κρυστάλλινη μπάλα που πήραμε κοψοχρονιά το 2002 απ’ το Craigslist, και η οποία, μετά από 5 MacWorld έξπα, 5 WWDC και καμιά δεκαριά special events, δεν έχει σταυρώσει ακόμα μια πετυχημένη πρόβλεψη. Σαν το Think Secret πριν την ηρωική έξοδο ένα πράμα.

Ο Steve ανεβαίνει στη σκηνή με το βάρος όχι μόνο των συνήθων υπερβολικών προσδοκιών και του περσινού tour de force (“can he ever top the iPhone?” short answer: No), αλλά και με έναν πολύ ελκυστικό γρίφο. Η Apple συνηθίζει να τροφοδοτεί το guessing game με ένα μυστήριο σλόγκαν και το φετινό είναι ένα από τα καλύτερα που θυμάμαι. Εμφανίζεται στο κεντρικό banner του Moscone, το οποίο γράφει (με νέα, ελαφρύτερα Myriad): “There’s something in the air”. Air, όπως Αirport, όπως wi-fi και τα συμπαραμαρτούντα, είναι η πρώτη σκέψη.

Τα rumor mills έχουν ως συνήθως ξεσαλώσει: από υπερφορητό λάπτοπ με επαγωγική φόρτιση, ασύρματο USB και βάρος -10 γραμμαρίων, μέχρι FON on steroids, και cloud που θα κάνει το iPhone τον info-σύντροφο των ονείρων σας — σας δείχνει το playlist του Starbucks, τον ιμάντα που θα βγάλει τη βαλίτσα σας στο αεροδρόμιο, αν ο ταξιτζής σας κλέβει κλπ. Για τις ανάγκες του σημερινού προβλεψοφιάσκου, όμως, θα παίξω με τις πιο λογικές φήμες. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

  1. Updated Apple TV: το απεύχομαι γιατί το απέκτησα πρόσφατα, αλλά μοιάζει λογικό. Είναι ένα αποτυχημένο προϊόν, σε ένα market segment που ενδιαφέρει ιδιαίτερα την Apple — λογικά θα συνδυαστεί με τα νέα movie rentals του iTS.
  2. MacBook Air: πολύ δυνατή φήμη για να αγνοηθεί (ή εξαιρετική φάρσα). Σε δυο μοντέλα, γύρω στα $1500-$2000, σούπερ λεπτό και ελαφρύ [θα πλασαριστεί ως το thinnest in the world], με 12άρα οθόνη, solid state storage, χωρίς optical drive και με κάποιες πιθανόν ευρηματικές ιδέες για παχουλά ports τύπου ethernet. WiMax πιθανό. Το Wired δημοσίευσε σήμερα κι ένα mock up, με βάση διαρροή της τελευταίας στιγμής (σαν δυο bluetooth keyboards το ένα πάνω στ’ άλλο). Το MacBook Pro θα φορέσει σύντομα Penryn, αλλά τέτοιου τύπου αναβαθμίσεις δεν είναι keynote material.
  3. iPhone SDK και 1.1.3 firmware, αλλά όχι νέα έκδοση του iPhone. Το SDK έχει προαναγγελθεί, τα περισσότερα features του 1.1.3 τα έχουμε μάθει, αλλά δεν αποκλείονται και κάποιες νέες εφαρμογές. Το ενδιαφέρον για το ελληνικό κοινό του RT είναι το ενδεχόμενο το λανσάρισμα του νέου firmware να επιτρέψει επιτέλους το soft ξεκλείδωμα του 1.1.2. Ακούω φήμες για σωρεία υπερτιμημένων iPod Touch που εισήχθησαν από τας Αμερικάς τις τελευταίες εβδομάδες =)
  4. Το Mac Mini δεν θα ανανεωθεί.

Ρίξτε μια ματιά και στις σημειώσεις του Steve που — και φέτoς =) — διέρρευσαν στα Ιντερνέτς.

Από τη λίστα των ελληνικών feeds που παρακολουθώ, ο μόνος που έχει παίξει το παιχνίδι των προβλέψεων είναι ο πεσταόλας. Αναμένω Σπιτάκι και cosmix, που μάλλον θα περιμένει να γκρινιάξει μετά το τέλος της ομιλίας =P

Αν βρω χρόνο θα κάνω ζωντανή αναμετάδοση των τσιριχτών ενθουσιασμού εδώ, στις 7μμ Ελλάδας, μέσω του CoverItLive, που ψήνομαι να δοκιμάσω. Αλλιώς τα λέμε το βραδάκι στο πάρτι νίκης του Γιάννη του Μακέην στο Μίτσιγκα.

V.O. με υπότιτλους. T.

09.01.2008

Hillary wins NH: Η ανατομία της έκπληξης σε σημειώσεις

Tearin’ up: Εδώ. Συνέβη την προπαραμονή των εκλογών και φαίνεται να έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανατροπή. Η Χίλαρι έγινε ανθρώπινη. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έδιναν τη γυναικεία ψήφο οριακά στον Ομπάμα, τα αποτελέσματα των εκλογών με διαφορά 13% στη Χίλαρι. Είναι λίγο εξοργιστικό γιατί: (α) το κλάμα μου φάνηκε ψεύτικο, (β) όπως λέει, μέσες-άκρες, κι ο maikwl στα σχόλια του προηγούμενου ποστ, δείχνει ότι η επιλογή ανάμεσα σε τρεις εξαιρετικούς υποψήφιους γίνεται με όρους ριάλιτι. Ο Μπαράκ θα πρέπει να σκεφτεί σοβαρά πλέον να ανακοινώσει την Όπρα ως running mate.

The Pretenderis effect: Τα media είχαν ξεσκίσει τη Χίλαρι τις τελευταίες μέρες, παρουσιάζοντας τον Ομπάμα περίπου ως μεσσία. Η πιο πολυπαιγμένη φράση ήταν “το τέλος των Κλίντον.” Η βάση αντέδρασε, όχι μόνο για τη Χίλαρι, αλλά και για τον Μπιλ. Στο ρόλο του Γιάννη, ο Chris Matthews.

It’s the economy, stupid: Κύριο θέμα σ΄αυτόν τον προκριματικό ήταν η ανησυχία για την πορεία της οικονομίας. Και τα exit polls έδειξαν ότι οι ψηφοφόροι θεώρησαν τη Χίλαρι δυνατότερη σ’ αυτόν τον τομέα. Περίοδοι ανασφάλειας ευνοούν τις πιο ασφαλείς, “δοκιμασμένες” συνταγές κι η νοσταλγία για την εποχή Κλίντον δυναμώνει. Στον Ομπάμα εμπιστεύονται την ελπίδα, στη Χίλαρι το πορτοφόλι.

Zero-sum?: Η στατιστική ισοπαλία που έδιναν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις στον προκριματικό των Ρεπουμπλικανών, σε συνδιασμό με τη διαφαινόμενη άνετη νίκη του Ομπάμα, είναι πιθανό να έσπρωξαν ικανό αριθμό φιλο-ομπαμικών ανεξάρτητων προς το Μακ Κέιν. Στο προηγούμενο ποστ παρατήρησα ότι η συμμετοχή των ανεξάρτητων ήταν συνολικά μεγαλύτερη απ’ ό,τι προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις (που δεν έκαναν προβολές για το μεγάλο αριθμό αναποφάσιστων), αλλά το μεγαλύτερο κέρδος εμφανίζεται στον προκριματικό των Ρεπουμπλικανών.

New Hampshire (λάιβ)

, 1:45 am

[6:21πμ] [Σφήνα μάικωλ] Τέλος και της νικητήριας ομιλίας Κλίντον και αρχή των αναλύσεων του φαινομένου Χίλαρυ. “I listened to you and in the process I found my own voice”. Now, who’s riding the wave, again?

[5:35πμ] Τέλειωσε και το πάρτι του John Edwards, που μας ξαναδιηγήθηκε την ιστορία της Νάταλι Σαρκίζιαν σανάτανε η πρώτη φορά και λέω να πάω να την πέσω. Η Χίλαρι εξακολουθεί να προηγείται με ένα υγιές 3% και το μόνο που περιμένουν τα networks για να την ανακηρύξουν νικήτρια είναι η καταμέτρηση σε 2-3 college towns που θεωρητικά είναι ισχυρά Ομπαμικά. Δε νομίζω ότι αυτά αρκούν για να ανατρέψουν την εικόνα — το NH ψήφισε “no coronation”. Ωπ, το AP μόλις ετόλμησε: It’s Hillary.

[4:25πμ] Μετά από επισταμένη μελέτη και βαθύ crosstabulation, ανακηρύσσω τη Χίλαρι νικήτρια, με διαφορά 1,5%. Στο background, ένα ψιλοβαρετό “Mac is back” την ώρα που ο McCain ψιλοδιαβάζει ένα ψιλοσυμπαθητικό λογύδριο με ταχύτητα reading comprehension σε lower. Δε λείπει η απαραίτητη γερακίσια κορώνα. Η απουσία του Τσακ Νόρις απ’ το πλάι του Χάκαμπι έχει κάνει τα πάντα να μοιάζουν φλατ.

[3:50πμ] Ο Romney συνεχάρη το McCain — και τώρα πάει για ψάρεμα. Ουσιαστικά δηλαδή, γιατί αυτή την ώρα πανηγυρίζει το δεύτερο αργυρό με τη φορεσιά του Washington outsider. *Yawn* . Στο μεταξύ, εγώ ίσα που κρατιέμαι να μην ανακηρύξω τη Χίλαρι νικήτρια — γιατί αν περιμένουμε από την κότα το Wolf Blitzer, θα ξημερώσει =) Είμαστε στο 20% των κέντρων και η διαφορά υπέρ της δεν πέφτει. Κάποια μεγάλη στροφή έγινε στους Dems την τελευταία μέρα, και οι δημοσκόποι έχασαν τη μπάλα. Σε λίγο έχει Τσακ Νόρις. Yeah!

[3:20πμ] Δείτε το exit poll του MSNBC. Το χάσμα γενεών είναι κι εδώ εμφανές, αλλά το προβάδισμα του Ομπάμα στους νέους είναι κατώτερο της Iowa. (Καλύτερα: σε σχέση με την Iowa, τα νούμερα της Χίλαρι είναι σαφώς ανώτερα στους άνω των 40, που είναι και λίγο περισσότεροι). Η εργατική τάξη και οι registered Dems ψηφίζουν δαγκωτό Χίλαρι. Στο 12% των κέντρων, η διαφορά υπέρ της ανεβαίνει στο 4%. Comeback completed?

[3:12πμ] CNN calls it for McCain. Στους Dems θα έχουμε θρίλερ.

[3πμ] Επιβεβαίωσις διαρροής. Οι δημοσκοπήσεις έπεσαν έξω. Η Μάντλεν Όλμπραϊτ σκάει σπάνιο χαμόγελο. It’s gonna be a long night.

[2:55πμ] Διαρροή: too close to call. Αν επιβεβαιωθεί, είναι καλά νέα για τη Χίλαρι.

[2:35πμ] Ο Drudge λέει Obama 37%, Clinton 38%! (McCain 42%, Romney 27%). Τρελά νούμερα. Είναι πρώτα αποτελέσματα και όχι διαρροή exit poll.

[1:45πμ] Τα “ανακοινώσιμα” των άγουρων exit polls (πηγή: MSNBC) λένε ότι 43% των ψήφων στον προκριματικό των Dems είναι από ανεξάρτητους. Το αντίστοιχο νούμερο για τον προκριματικό των Ρεπουμπλικανών είναι 38%. Και τα δυο ποσοστά είναι μεγαλύτερα από εκείνα που έδιναν οι δημοσκοπήσεις, οπότε το σενάριο Ομπάμα – Μακ Κέιν ενισχύεται. Not quite zero-sum after all, eh? =}

[1:30πμ] Ο δεύτερος γύρος των προκριματικών για το προεδρικό χρίσμα Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών παίζεται αυτή την ώρα στο Νιου Χάμπσαϊρ, την πολιτεία με τα πιο υπέροχα φθινόπωρα και τους χειρότερους gun nuts στον κόσμο. Σε μιάμιση ώρα κλείνουν οι κάλπες και ξαμολιούνται τα εγκζιτ πολ. Η λογική (φιλτραρισμένη από το ψύχραιμο μάτι του Mystery Pollster και τους homines οeconomici των Rasmussen Markets) λέει ότι απόψε θα ακούσουμε λόγους νίκης από Ομπάμα και Μακ Κέιν. Αν θέλετε και πρόβλεψη: Obama με +8, McCain με +5.

Υπάρχουν πάντως περιθώρια για ανατροπή, και αυτά έχουν να κάνουν με μια ιδιαιτερότητα του ΝΗ. Εκεί, οι ανεξάρτητοι μπορούν να ψηφίσουν είτε στον προκριματικό των Δημοκρατικών, είτε σε εκείνο των Ρεπουμπλικανών. Και τα δύο φαβορί ποντάρουν γερά στην ψήφο των ανεξάρτητων, οπότε έχουμε ένα ενδιαφέρον zero-sum game μεταξύ Ομπάμα και Μακ Κέιν. Σε περίπτωση που ένας από τους δύο τραβήξει δυσανάλογα πολλούς ανεξάρτητους προς τον δικό του προκριματικό, ο άλλος θα κινδυνεύσει. Χτες, χαμένος έμοιαζε να είναι ο Μακ Κέιν, του οποίου το προβάδισμα (στη δημοσκόπηση του Rasmussen) σχεδόν εξανεμίστηκε την ώρα που εκείνο του Ομπάμα φούσκωνε σε διψήφια νούμερα. Η ίδια δημοσκόπηση σήμερα δείχνει τον Ομπάμα στο +7 και τον Μακ Κέιν στα ίδια — που μάλλον σημαίνει ότι πολλοί ανεξάρτητοι θα το σκεφτούν μέχρι τελευταία στιγμή.

Και μετά;

Για τους Ρεπουμπλικανούς: Μια άνετη νίκη του Μακ Κέιν τον κάνει φαβορί για το χρίσμα. Ήδη θεωρείται ο πλέον εκλέξιμος (σε τελευταίες δημοσκοπήσεις προηγείται και του Ομπάμα και της Χίλαρι), και πιθανότατα θα γίνει το αγαπημένο άλογο όσων Ρεπουμπλικανών φοβούνται τον Χάκαμπι (είναι πολλοί κι έχουν βαθιές τσέπες).*

Για τους Δημοκρατικούς: Αν ο Ομπάμα πιάσει διψήφια διαφορά, θα δώσει ομιλία στέψης από απόψε. Μικρή διαφορά κρατάει τη Χίλαρι ζωντανή, νίκη-έκπληξη της Χίλαρι μας ξαναγυρίζει στο φθινόπωρο του 2007 (αν όχι εκείνο του 2000). Ο Έντουαρντς θα είναι τρίτος, αλλά περιμένω να συνεχίσει την καμπάνια, ακόμα κι αν έχει ήδη κλείσει ως running mate του Ομπάμα (είδατε τι σούπερ tag team έκαναν οι δυο τους στο ντιμπέιτ του Σαββάτου;)

*O Χάκαμπι δε χτυπάει πάνω από τρίτη θέση στο γενικά κοσμικό NH — το appeal του δυνητικά ξεπερνάει τους θρησκογκαγκά, αλλά δεν έχει ακόμα προλάβει να ξεφορτωθεί το καλούπι που του έχουν φορέσει

 [Al Qaeda] watch our elections as closely as we do, maybe more closely than some of our fellow citizens do…. Let’s not forget you’re hiring a president not just to do what a candidate says during the election, you want a president to be there when the chips are down.

Dick Cheney, NH (07.01.08)