Αρχείο: March, 2008


 
Από το χθεσινοβραδυνό hors-série χεστήριον σχόλιο του Keith Olbermann. [Τα πρώτα συμπτώματα της τρέλλας στο Rhode Island -- a sorry fusion of King Lear and Coriolanus.]. Η πρώτη φορά που ο Olbermann στρέφει τα πυρά του ενάντια στους Δημοκρατικούς -- αν και δικαιολογεί εμμέσως το τεκνικαλιτέ: "...in fact, Senator, you are now campaigning as if Barack Obama were the Democrat and you were the Republican." Οι δηλώσεις Ferrarο ίσως να μην είχαν προκαλέσει τόσο μεγάλη οργή αν δεν ήταν τόσο εμφανές για πολλούς ότι ήταν κυνικότατα στημένες. Αναρρωτιέμαι κι εγώ: είναι τυφλοί, κουφοί ή απλώς σαχλο-αναποφάσιστοι στο Δημοκρατικό Κόμμα; Τι περιμένουν; Από πού το έχουν παραγγείλει το στρέιτ τζάκετ και καθυστερεί τόσο πολύ; --Μ.Ν.

13.03.2008

Η δυναμική της αυτοανάφλεξης

, 3:45 am

The Obama campaign is attacking me to hurt you. I won’t let that happen. (Τζέραλντιν Φεράρο, υπερηφάνως παραιτούμενη – 12.3.08)

Τις επόμενες πέντε εβδομάδες θα παρακολουθήσουμε, φοβάμαι, την ουσιαστική διάσπαση του Δημοκρατικού κόμματος, με τη διολίσθηση της μονομαχίας δύο εξαιρετικών υποψηφίων σε μαλλιοτράβηγμα και αδιέξοδα identity politics. Ειλικρινά δεν βλέπω πώς μπορεί να αποφευχθεί αυτή η κατάληξη, όταν το μοναδικό ρεαλιστικό σενάριο εκλογής της Χίλαρι απαιτεί την πολιτική κατεδάφιση του Ομπάμα. Όταν, δηλαδή, η *μη αρνητική* καμπάνια είναι πεταμένα λεφτά.

Μια ματιά στο έξιτ πολ του Μισισίπι και τις τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνει ότι η διάσπαση έχει πλέον ξεκινήσει: 70+% των ψηφοφόρων της Χίλαρι δηλώνουν απογοητεύμενοι από ενδεχόμενη εκλογή του Ομπάμα’ οι μισοί περίπου ψηφοφόροι του Ομπάμα θα νιώθουν το ίδιο αν το χρίσμα πάρει η Χίλαρι. Μια βόλτα στα αμερικανικά πολιτικά ιντερνέτς θα σας πείσει ότι τα πράγματα είναι πολύ πολύ άσχημα για τους Ντεμς.

Όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, αν οι ισχυροί του κόμματος είχαν γείρει αποφασιστικά την πλάστιγγα υπέρ του Ομπάμα, ακριβώς μετά το Ουισκόνσιν — όταν οι ελπίδες της Χίλαρι για ‘καθαρό’ χρίσμα είχαν ουσιαστικά εξανεμιστεί. Αν τότε ο Μπιλ Ρίτσαρντσον, ο Τζον Έντουαρντς, η Νάνσι Πελόσι, ο Αλ Γκορ κι άλλοι 50-100 superdelegates είχαν κάνει την κίνηση, πιθανότατα δεν θα είχαμε ούτε Οχάιο, ούτε Τέξας, ούτε καβγάδες για τη Φλόριντα και το Μίσιγκαν, ούτε κατώφλια στραταρχικότητας και τζάμπα διαφήμιση του ΜακΚέιν, ούτε kitchen sink, ούτε Τζέραλντιν Φεράρο. Τώρα δε φαίνεται να υπάρχει πλέον επιστροφή.

Θα μπορούσαν να τα είχαν προβλέψει όλα αυτά οι power brokers; Ξεκάθαρα, ναι. Και νομίζω ότι τα είχαν προβλέψει. Το ερώτημα είναι γιατί τα άφησαν να συμβούν.

Ό,τι χρειάζεται να ξέρετε για τον αποψινό προκριματικό στο Βαθύ Νότο (αν είστε election geeks δηλαδή' ντιλετάντηδες και χιλαρίστας αρκεί να ξέρουν ότι το Μισισίπι δε μετράει). Είναι βραδιά αριθμητικής εκλεκτόρων -- η νίκη του Ομπάμα εκεί είναι σχεδόν βέβαιη. -y
Η απόσχιση απ' την πραγματικότητα είναι σχεδόν κωμική. Κι αντί να τον πάρουν στο ψιλό, κάθονται και μιλάνε για κατώφλια στραταρχικότητας. -y

09.03.2008

Το πικρό ποτήριον του τι μέλι γεννέσθαι

Amici miei.

Το βράδυ της περασμένης Τρίτης εγώ και οι συνμπαίκτες μου δώσαμε μια μεγάλη μάχη ενάντια στη φορμαρισμένη Άρσεναλ. Είμαι στη δυσάρεστη θέση να σας ανακυνώσω πως δυστυχώς αυτή τη φορά δεν τα καταφέραμε. Γιατί παρά τη συγκλονιστική συμπαράστασή σας οι τζόβανοι λοντινέζι ντι Αρσένιο Βενγκέρ ήταν ασυνγκράτητοι και μας ξεπουππούλιασαν, κι έτσι δίκαια αποκλυστήκαμε από το Τσάνπιονς Λήνγκ και τη συνέχεια του σπουδαίου αυτού θεσμού. Και όπως βέβαια μπορείτε να ιπποθέσετε η ίττα ήταν ιδιετέρος επόδινη, κι εγώ έχασα τον ύπνο μου και βυθίστηκα σε δίνη μοναξιάς και οτσεάνο ντι μαλινκολία ινσουφφεράμπιλε. (more…)

07.03.2008

Η στρατηγική της αντιστροφής του επιχειρήματος εκλεξιμότητας

, 8:55 pm

Είναι πλέον κοινός τόπος πως “το Τέρας” θα φτάσει στο Democratic Convention με τον χαμηλότερο αριθμό δεσμευμένων (pledged) εκλεκτόρων. Πρόσφατοι υπολογισμοί δείχνουν επίσης πως δεν πρόκειται να κερδίσει ούτε την λαϊκή ψήφο. Πως λοιπόν μπορεί λοιπόν να κερδίσει η Χίλλαρυ το πολυπόθητο nomination;

H Eleanor Clift του Newsweek προβάλει σήμερα άλλο ένα σενάριο «τρόμου» με σπόνσορα και αρωγό τη Χίλλαρυ. Υπό το πιθανό σενάριο πως ο Ομπάμα θα είναι μπροστά σύμφωνα με διάφορα μέτρα δημοκρατίας (εκλέκτορες, λαϊκή ψήφο, αριθμό πολιτειών), η Χίλλαρυ θα συνεχίσει την προσπάθειά της να εξαφανίσει κάθε ίχνος της ιδέας μιας πιθανής νίκης του Ομπάμα απέναντι στον Μακέιν – φυσικά με χρήση του εγχειριδίου πολιτικής Bush/Cheney/Rove περί εθνικής ασφάλειας – όπως έκανε ήδη με το πρόμο του 3am. Ο Ομπάμα ήδη θεωρείται πιο επικίνδυνη επιλογή από την Χίλλαρυ ως προς το ποσοστό της ψήφου που μπορεί να πιάσει στις εθνικές εκλογές – διάφοροι pundits υποστηρίζουν πως λόγω της έλλειψης πρότερης επαφής με το φαινόμενο “swiftboating” αυτό κυμαίνεται μεταζύ 45% και 55% ενώ η Χίλλαρυ υπολογίζεται μεταξύ 48% και 50%.

Αν η Χίλλαρυ λοιπόν καταφέρει να κλείσει την ψαλίδα του +12 που έχει ανοίξει μεταξύ Ομπάμα-Μακέιν στην πρόθεση ψήφου και ανοίξει την δική της που σήμερα βρίσκεται στο +6, οι Δημοκρατικοί υπερ-εκλέκτορες θα βρεθούν αντιμέτωποι ένα πραγματικό δίλημμα «συνείδησης» ή ίσως και μια μίνι κρίση αξιών: οι υπερ-εκλέκτορες θα πρέπει να αποφασίσουν αν πιστεύουν περισσότερο στη “νίκη” της δημοκρατίας ή στη νίκη σε εθνικές εκλογές.

Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις της Clift, καλές στρατηγικές κινήσεις του Ομπάμα θα ήταν η επιμήκυνση της λίστας των στρατιωτικών endorsements της καμπάνιας του, εστίαση στην κόντρα απέναντι στον Μακέιν και παράλληλα μια ξεγυρισμένη επίθεση με πάτημα το επιφανειακό record της Χίλλαρυ στον συγκεκριμένο τομέα.

And he's Ken Starr. Uglier by the day. Νομίζω ότι αυτόν το γύρο θα τον κερδίσει όποιος κινηθεί πρώτος για να αποφορτίσει την κατάσταση (π.χ. η καλύτερη κίνηση για τον Ο. είναι να ζητήσει από την Πάουερ να παραιτηθεί και να πετάξει το μπαλάκι στη Χ. για τον Γούλφσον). -y

06.03.2008

Wiki για το ασφαλιστικό

, 4:12 pm

Πριν κάνα τρίμηνο γκρίνιαζα για το πόσο δύσκολο είναι να κάνει κάποιος σοβαρή συζήτηση για το ασφαλιστικό στην Ελλάδα, ελλείψει στοιχείων. Διαμαρτυρόμουν για τα χάλια της διαδικτυακής παρουσίας των υπουργείων μας και τη μη διαθεσιμότητα μελετών που έχουμε πληρώσει ως φορολογούμενοι την τελευταία δεκαπενταετία τουλάχιστον. Όλοι έχουμε ακούσει για τη διαβόητη έκθεση Σπράου, π.χ., αλλά κανείς μας δεν την έχει δει. Παρόμοιες δυσκολίες στην ανάπτυξη fact-based συζήτησης είχε διαπιστώσει κι ο Μιχάλης.

Ξεκίνησα λοιπόν να μαζεύω τέτοιο υλικό: από εκθέσεις, ελληνικές και ξενόγλωσσες, μέχρι ακαδημαϊκή και εκλαϊκευμένη βιβλιογραφία. Χάρη και στη βοήθεια του Πλάτωνα Τήνιου (κυβερνητικού συμβούλου σε θέματα κοινωνικής ασφάλισης μεταξύ 1990 και 2005, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και policy wonk extraordinaire), έχω συγκεντρώσει αρκετή πρωτογενή και δευτερογενή βιβλιογραφία.

Με το νόμο Πετραλιά επί θύραις, θεώρησα σκόπιμο να ανεβάσω αυτό το υλικό στο Ίντερνετ και να το κάνω διαθέσιμο σε όσους θέλουν να ενημερωθούν σε βάθος, να γράψουν για το ασφαλιστικό, κλπ. Επειδή ο χρόνος μου είναι εξαιρετικά περιορισμένος, αποφάσισα να στήσω ένα wiki, το οποίο θα μπορώ να εμπλουτίζω σταδιακά — όχι μόνο εγώ, αλλά και όποιος άλλος έχει το χρόνο και τη διάθεση. Αυτή τη στιγμή έχω ανεβάσει περίπου το 40% του υλικού που έχω συλλέξει. Είναι ψιλοχάλια, αλλά αν δεν το ξεκινούσα τώρα, δε θα το έκανα ποτέ.

Ο σκοπός του wiki δεν είναι η επιχειρηματολογία υπέρ ή κατά πολιτικών κοινωνικής ασφάλισης, αλλά η συγκέντρωση πηγών που θα βοηθήσουν στη διαμόρφωση (και υποστήριξη) τέτοιας επιχειρηματολογίας.

Θα το βρείτε εδώ. Χαβ φαν =)

[Αν έχετε υλικό που αξίζει να ανεβάσουμε στο σάιτ, στείλτε μου μέιλ στο yorgos ΑΤ reality-tape.com]

05.03.2008

Ισοπαλία με δόντια

, 1:42 pm

Στο Kos μετράνε τους εκλέκτορες και επιβεβαιώνουν τις προβλέψεις. Είναι πια αδύνατο για τη Χίλαρι να κλείσει την ψαλίδα στους εκλεγμενους. Με τον αέρα στα πανιά της, όμως, δεν είναι πλέον καθόλου αδύνατο να διευρύνει την υπέρ της διαφορά στους κομματικούς άρχοντες, να κερδίσει τη συνολική λαϊκή ψήφο και να καταφέρει να καθίσει τους αποκλεισμένους εκλέκτορες της Φλόριντα και του Μίσιγκαν στο συνέδριο.

Συμπέρασμα: πόλεμος. Όσο περνάνε οι μέρες και το τοπίο δεν καθαρίζει, τόσο θα πιέζεται ο Ομπάμα να παίξει βρώμικα. Κι ο ιδεαλισμός, που μέχρι σήμερα σπρώχνει την καμπάνια του, θα συνεχίσει να υποχωρεί υπέρ του πατροπαράδοτου κυνισμού.

[upd]: It has begun. And the momentum is shifting. Όταν και οι δύο έχουν τόσο ψηλές θετικές γνώμες, οι ισορροπίες είναι εξαιρετικά ασταθείς. Κάτι ακόμα: δεν είμαι πια σίγουρος ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ του Ομπάμα. Μοιάζει με τη μέρα της μαρμότας πλέον αυτή η καμπάνια — η χαρά του μπαγιάτικου κι ο φόβος του φρέσκου. Σφύρα το!

04.03.2008

Η νύχτα της Χίλαρης

, 11:55 am



 

Έτσι δείχνουν τα πράγματα, μετά και τις χτεσινές δημοσκοπήσεις, πολιτειακές και εθνικές. Δεν ξέρω αν η ανάκαμψή της οφείλεται στην τσεϊνικής σύλληψης διαφήμιση με τα παιδάκια που κοιμούνται την ώρα που το τηλέφωνο στο Λευκό Οίκο φέρνει τα κακά μαντάτα, στην τύπου WWF επίθεση που εξαπέλυσε πριν μια βδομάδα στον Ομπάμα για κάποια διαφημιστικά φυλλάδια που την αδικούσαν, στις επιθέσεις των Ρεπουμπλικάνων στον Μπαράκ, στο βαρυσήμαντο endorsement του Rush, στην καλή της καμπάνια στο Οχάιο, ή σε κάποιου είδους “buyer’s remorse” του εκλογικού σώματος.* Τα αποψινά exit poll μπορεί να λύσουν το μυστήριο.

Προβλέπω σχετικά άνετη νίκη της Χίλαρι σε Οχάιο (+8-10%) και Ρόουντ Άιλαντ, οριακή της νίκη στο Τέξας (+2-3%), και καθαρή επικράτηση του Ομπάμα στο Βερμόντ. Οι διαφορές υπέρ της δεν θα αρκούν για να κλείσει σημαντικά την ψαλίδα στους εκλέκτορες, αλλά αυτό το 3-1 φτάνει και παραφτάνει για να μείνει στην κούρσα και να κρατήσει το σασπένς μέχρι το καλοκαίρι. Θα τα πούμε πιο αναλυτικά στο καθιερωμένο ξενύχτι.

* Δεν αποκλείεται να αντανακλά αναζωπύρωση των αμφιβολιών για την εκλεξιμότητα του Ομπάμα (που πλέον υπολείπεται του ΜακΚέιν στις δημοσκοπήσεις).