Νοσταλγική πρωταπριλιά: το τέλος της sgi


Πριν 10 χρόνια ακριβώς είχα επισκεφτεί το campus της στο Mountain View, στην καρδιά του Βάλεϊ. Η βόλτα απ’ τα κεντρικά της Silicon Graphics ήταν ένα από τα must της εποχής — ένα από τα ελάχιστα εταιρικά campuses που δικαιολογούσαν τον χαρακτηρισμό του αξιοθέατου.* Τα προϊόντα της ήταν συνώνυμα της πιο σέξι δουλειάς στις επιστήμες, το animation και τα ειδικά εφέ.

Μετά από μια σύντομη ξενάγηση στο κεντρικό κτίριο, καθίσαμε σε ένα μικρό θέατρο με wall-to-wall display για το κυρίως πιάτο: μια εικονική βόλτα στο παχύ έντερο, εξερεύνηση ψηφιακά αποκατεστημένου αρχαιολογικού χώρου, και στο τέλος μια βουτιά από το διάστημα στο Mountain View — το χαρτογραφικό sublime που η Google θα εκδημοκράτιζε μερικά χρόνια αργότερα με το Earth.

Καθώς φεύγαμε, στο μυαλό των περισσότερων ήταν ότι το εντυπωσιακό demo δεν ήταν ακριβώς επίδειξη δύναμης, αλλά μάλλον άλλη μια ένδειξη ότι η εταιρία παρέμενε προσκολλημένη σε ένα μοντέλο φθινουσών αποδόσεων. Η εποχή των workstation είχε παρέλθει ανεπιστρεπτί, το προβάδισμα της sgi στα γραφικά είχε τρωθεί σημαντικά και ο νόμος του Μουρ έκανε περίπου βέβαιο ότι τα κουλ, πανάκριβα Irises θα αντικαθιστούνταν, αργά ή γρήγορα, από επαρκέστατα Mac ή Linux μηχανήματα.

Σήμερα μάθαμε ότι η Silicon Graphics κατέβασε τα ρολά. Μετά από μια δεκαετία συρρίκνωσης και λαθών**, κατά την οποία έχασε πρώτα το Χόλιγουντ και μετά το Big Science, έφτασε στην χρεοκοπία (την δεύτερη σε 3 χρόνια) και πουλήθηκε έναντι πινακίου φακής σε κάποια Rackable Systems.

Τα περισσότερα news outlets ένιωσαν την ανάγκη να μας διαβεβαιώσουν ότι δεν πρόκειται για πρωταπριλιάτικο αστείο — πράγμα που ήταν ένα πρωταπριλιάτικο αστείο από μόνο του: το εντυπωσιακό δεν είναι ότι πέθανε η sgi · είναι ότι υπήρχε ακόμα.

Αν το τέλος της Encarta, προχτές, ήταν ένα σημάδι των καιρών (η υπόκλιση του καθεδρικού της νεομεσικής edited εγκυκλοπαίδειας στο παζάρι του user-generated content), το τέλος της SGI μοιάζει με βλήμα που σκάει δέκα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου.

Στα παλιά λημέρια της sgi στέκεται σήμερα το Googleplex, το νέο must-see του Βάλεϊ. Την εποχή περίπου της επίσκεψής μου, η Google έστηνε το πρώτο της γραφείο, σε ένα γκαράζ στο Μένλο Παρκ. Είμαι σίγουρος ότι ο Μπριν κι ο Πέιτζ είχαν κάνει την ίδια βόλτα και είχαν δει το ίδιο εντυπωσιακό, φθινοπωρινό, demo.

 
* Ένας αρχιτέκτονας του Valley έλεγε ότι οι εταιρίες που βλέπουν το campus τους σαν κάτι μόνιμο (και άρα χώρο προβολής εταιρικής ματαιοδοξίας) είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού.
** Η αδιαφορία της για το PC graphics business στα μέσα των 90s, όταν είχε σχεδόν όλους τους ανθρώπους-κλειδιά που αργότερα στελέχωσαν την Nvidia και την ATI, ή το αποτυχημένο ρίσκο με τον Itanium μερικά χρόνια αργότερα.



4 σχόλια


1
Από: buzz

Νοσταλγική πρωταπριλιά: το τέλος της sgi (Reality-Tape)…

Tο τέλος της SGI μοιάζει με βλήμα που σκάει δέκα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου….

2 April, 2009 στις 11:59 am
2
Από: S G

ενδιαφερον οπως επισης ενδιαφερουσα παρατηρηση οτι λιγες εταιρειες βλεπουν τα γραφεια τους σαν κατι μονιμο. Παντως το γουγλοπλεξ το βρηκα αρκετα συμπαθητικο πλην ομως οχι οπωσδηποτε αξιο να κανει κανεις το ταξιδι απο ΣανΦρα…

2 April, 2009 στις 11:26 pm
3
Από: Yorgos

Όντως. Το Βάλεϊ δεν έχει αξιοθέατα που στέκονται ως τέτοια και πέρα από το συγκείμενο. Εμένα με ενδιαφέρει πολύ το συγκείμενο, οπότε θεωρώ αξιοθέατα και κάτι diners, ή μαγαζιά που πουλάνε καλώδια =)

4 April, 2009 στις 4:24 am
4
Από: S G

Και γω για τετοια εψαχνα και δεν βρηκα. Μεχρι και στο βιβλιοπωλειο εκει στο Παλο Αλτο πηγα και περιμενα ναναι γεματο techie βιβλια και δεν ειδα τοσα. Φανταζομαι βεβαια οι σωστοι τεκις δεν διαβαζουν βιβλια πια 🙂

6 April, 2009 στις 2:10 am

Σχολιάστε