“Βουλευτή ακόμη και από άλλο κόμμα”


Μέσα στα γνωστά περί αλλαγής εκλογικού νόμου με μπούσουλα το γερμανικό μοντέλο, που διαβάζουμε εδώ και περίπου ένα μήνα, ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον tidbit:

Η πρώτη σκέψη, όπως είχε διατυπωθεί στο σχέδιο που επεξεργάστηκε η επιτροπή του ΠΑΣΟΚ υπό τον Μ. Παπαϊωάννου, αφορά ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο για τις μονοεδρικές και τις ευρείες περιφέρειες. Ο πολίτης θα επιλέγει το κόμμα που θέλει να ψηφίσει και θα βάζει σταυρό μόνο για τον υποψήφιο της μονοεδρικής. Εχουν κατατεθεί όμως απόψεις και για ενιαία λίστα για τις μονοεδρικές περιφέρειες, ώστε ο πολίτης να έχει τη δυνατότητα να επιλέξει βουλευτή ακόμη και από άλλο κόμμα και να ψηφίζει το κόμμα του μόνο στην ευρεία περιφέρεια.

Η Κυριακάτικη δεν διευκρινίζει ποιοί ακριβώς έχουν καταθέσει αυτές τις απόψεις. Ευτυχώς γι’ αυτούς — θα ήθελα να τους φιλήσω έναν-έναν. Τα οφέλη που θα έφερνε μια τέτοια αλλαγή σε ενίσχυση του κοινοβουλίου, διεύρυνση της λογοδοσίας, αποδυνάμωση του κομματικού μαντριού είναι τόσα, που αξίζουν μια μεγάλη καμπάνια υπέρ της.

*

Μια προσθήκη: η δυνατότητα της ‘σπασμένης ψήφου’ είναι διπλά σημαντική, γιατί χωρίς αυτήν, ο εικαζόμενος νέος εκλογικός νόμος μάλλον κάνει ένα βήμα πίσω. Αποδυναμώνει τον λόγο του ψηφοφόρου στην σύνθεση του κοινοβουλίου, χωρίς να σηκώνει και κάνα μεγάλο εμπόδιο στο πελατειακό σύστημα. Καλά το λέει η Αριστερά: κάνει ένα αρχηγοκεντρικό σύστημα ακόμη αρχηγοκεντρικότερο.

Εκτός κι αν φτάσουμε κάποτε στο ιερό δισκοπότηρο της αναμόρφωσης (πείτε την και άλωση, αλλά χαμηλόφωνα) του δικομματικού συστήματος: την κατάρτιση των ψηφοδελτίων από τη ‘βάση’. Πεδίο δόξης λαμπρό για υποψήφιους αρχηγούς της ΝΔ που θέλουν να ανεβάσουν τον πήχη — και τα νούμερά τους =)



10 σχόλια


1
Από: buzz

Βουλευτή ακόμη και από άλλο κόμμα (Yorgos/RT)…

Τα οφέλη που θα έφερνε μια τέτοια αλλαγή σε ενίσχυση του κοινοβουλίου αξίζουν μια μεγάλη καμπάνια υπέρ της….

25 October, 2009 στις 5:49 pm
2
Από: George

Δε βλέπω κάτι τέτοιο να είναι συμβατό με την αρχή της δεδηλωμένης…εκτός αν υπάρχει ένας μαζικός αριθμός διορισμένων βουλευτών επικρατείας (ή “περιφέρειας”). Εγώ πάντως δεν πιστεύω ότι αλλαγή του εκλογικού νόμου θα οδηγήσει σε οποιαδήποτε βελτίωση. Η ουσία είναι ότι οι βουλευτές δεν ασκούν κανένα έλεγχο στην εκάστωτε κυβέρνηση ούτε έχουν λόγο καλά-καλά στο νομοθετικό έργο. Οι περισσότεροι υποτίθεται προετοιμάζονται για πιθανή υπουργοποίηση, κατα τ’άλλα είναι χειροκροτητές του πρωθυπουργού. Και για να μην κουράζονται “στη μάχη του σταυρού”, ξοδεύουν λεφτά, κάνουν ρουσφέτια κλπ δεν τους διορίζουμε να τελειώνουμε;

Ίσως βέβαια μια ακόμα πιο προχωρημένη λύση, πάντοτε στο δρόμο της διαφάνειας, είναι η κατάργηση του κοινοβουλίου και η αποστολή των νομοσχεδίων κατευθείαν στο Π. Δημοκρατίας για υπογραφή….

26 October, 2009 στις 2:19 am
3
Από: VV

Αν οι βουλευτές ξέρανε ότι αυτοί βγάλανε το κόμμα στην περιφέρειά τους, και όχι το ανάποδο, δε θα είχαν μεγαλύτερη δύναμη και αυτονομία στη Βουλή; Τι εμποδίζει τον κ. Τατουλοπουλο από το να καταθέσει ένα νομοσχέδιο αν ισχύς του όντως είναι η αγάπη του λαού και όχι η κομματική στήριξη.

Με άλλα λόγια, αν στη μονοεδρική το ένα κόμμα Α κατεβάσει τον κ. Γαιδαρο και το κόμμα Β την κ. Αγγελική Παραδείσου, πιστεύετε ότι τα ποσοστά τους θα είναι τα ίδια με τα σημερινά; Εγώ λεω ότι η κ. Παραδείσου επειδή είναι η κ. Παραδείσου θα πάρει περισσότερες ψήφους, θα δώσει δηλαδή ψήφους στο κόμμα της. Οι περισσότεροι δε φαίνεται να συμφωνείτε.

Οσο για την ιδέα, άλλο κόμμα να ψηφίζω και άλλο βουλευτή, μου φαίνεται παρανοϊκή. Η δημοκρατία είναι αντιπροσωπευτική, σημαίνει ψηφίζω για τους αντιπροσώπους μου. Να ψηφίζω ένα κόμμα που δε θέλω να με αντιπροσωπεύσει ο υποψήφιός του είναι μάλλον παρανοϊκό.

26 October, 2009 στις 11:15 am
4
Από: Yorgos

George: Μπορεί κάλιστα να είναι συμβατό με την αρχή της δεδηλωμένης. Η ψήφος σου για την ευρεία περιφέρεια είναι εκείνη που καθορίζει ποιό θα είναι το πρώτο κόμμα (δλδ ποιό θα πάρει το μπόνους των 40-50 βουλευτών). Ισχυρίζομαι ότι η αλλαγή του εκλογικού νόμου μπορεί να βελτιώσει την κατάσταση, ενισχύοντας την λογοδοσία και τον θεσμικό ρόλο του βουλευτή, μεταβάλλοντας ουσιαστικά τα κίνητρα που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την σημερινή συμπεριφορά κυβερνητών και εκλεγμένων αντιπροσώπων. Αλλά κι αν ακόμα υποθέσουμε πως ονειροβατώ, δλδ ότι η αλλαγή του εκλογικού νόμου δεν μπορεί να βοηθήσει σε τίποτα, τί είναι αυτό που θα μπορούσε;

VV: Επειδή το να σε κυβερνήσει ο κ. Αστέρης, αρχηγός της παράταξης, είναι πιο σημαντικό από το να αντιπροσωπεύσει την μονοεδρική σου ή κ. Παραδείσου, θα ρίξεις το κουκί στο κόμμα του Αστέρη και θα σταυρώσεις και τον κ. Γάιδαρο αν χρειαστεί, κλείνοντας τη μύτη. Βέβαια δεν είμαι σίγουρος αν όλα αυτά ισχύουν. Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, ο κ. Γάιδαρος δεν θα είναι η μοναδική σου επιλογή — το σχέδιο είναι να υπάρχει παραπάνω από ένα όνομα στο ψηφοδέλτιο της μονοεδρικής (αλλιώς δεν έχει νόημα και η σταυροδοσία).

Αν αντίθετα έχεις την επιλογή να ψηφίσεις για Πρωθυπουργό τον κ. Αστέρη και για βουλευτίνα την κ. Παραδείσου, έχεις και την πίττα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Βοηθάς τον Αστέρη να πάρει το μπόνους των 40 εδρών και να κυβερνήσει, αλλά ρίχνεις κι ένα μικρό χαστουκάκι (ή θετική ψήφο) σταυρώνοντας την κ. Παραδείσου. Εκεί να δεις δύναμη και νομιμοποίηση που θα έχει αυτή η καλή κυρία. Κι εκεί να δεις πότε θα ξαναδεί θέση στα ψηφοδέλτια του κόμματός σου ο κ. Γάιδαρος.

Αν υποθέτουμε (ή στοχεύουμε σε) ουσιαστική διάκριση των εξουσιών, δεν υπάρχει τίποτα παρανοϊκό στο να ψωνίζεις για πρωθυπουργό από το ένα κόμμα και για βουλευτή από το άλλο.

26 October, 2009 στις 12:20 pm
5
Από: VV

Ξαναλέω, αυτό που λες ΔΕΝ είναι αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Τον πρωθυπουργό ΔΕΝ ΤΟΝ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, και απορώ πως δεν το καταλαβαίνεις. Τον πρωθυπουργό τον ψηφίζει η Βουλή, δηλ η κ. Παραδείσου. Αν ΔΕΝ πιστεύεις ότι η κ. Παραδείσου θα κάνει καλή επιλογή πρωθυπουργού, μην την ψηφίζεις.

Αν θες να ψηφίζεις πρωθυπουργό, καντο γαλλικό σύστημα ή αμερικάνικο.
Μην τα μπαασταρδεύεις.

Συνεχιζω να ελπίζω ότι αν οι βουλευτές έχουν δυναμη αντλούμενη από τον κόσμο και όχι από τον αρχηγό, ο αρχηγός θα είναι καλύτερη αντανάκλαση των αρχών του κόμματος (και των ψηφοφόρων του κόμματος).

26 October, 2009 στις 1:58 pm
6
Από: VV

Η διάκριση των εξουσιών που λες γίνεται λοιπον με αλλαγή κανονική του συστήματος, όχι αυτή τη μπασταρδεμένη.

26 October, 2009 στις 1:59 pm
7
Από: VV

Χώρια που αν ψηφίσουμε τον Αστέρη, βλέπω αλλαγή του κοινωνικο-οικονομικού συστήματος προς το υπαρκτοσοσιαλιστικότερον, οπότε μαύρο! 🙂

26 October, 2009 στις 2:00 pm
8
Από: Yorgos

Τον πρωθυπουργό ΔΕΝ ΤΟΝ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, και απορώ πως δεν το καταλαβαίνεις. Τον πρωθυπουργό τον ψηφίζει η Βουλή

Hair-splitting (και δεν τον επιλέγει η Βουλή, τον εγκρίνει η Βουλή αφού έχει ήδη λάβει εντολή, σχηματίσει κυβέρνηση και ορκιστεί βάσει της δικής μας ψήφου).

Αλλά κι έτσι να είναι, δεν βλέπω πρόβλημα. Ως βουλευτίνα κόμματος μειοψηφίας, η κ. Παραδείση εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να επιλέξει πρωθυπουργό. Για αυτό ρίχνω την ψήφο μου στο κόμμα που θέλω να κυβερνήσει (δίνω δηλαδή την δυνατότητα ‘επιλογής’ πρωθυπουργού στους βουλευτές της ευρείας περιφέρειας και τους +40-50 του μπόνους). Αλλά δίνω ψήφο και στην κ. Παραδείση για τα 1500 άλλα πράγματα πέραν της ‘επιλογής πρωθυπουργού’ που μπορεί και οφείλει να κάνει ο εκλεγμένος αντιπρόσωπος.

Κι εγώ προτιμώ τις καθαρές λύσεις. Αλλά οι καθαρές λύσεις συχνά δεν είναι ούτε πολιτικά εφικτές (με τη μία), ούτε νομικά εύκολες (θέλουν αναθεώρηση συντάγματος κλπ). Νομίζω ότι αν φτάσεις σε ντε φάκτο λειτουργικό διαχωρισμό, είναι πιο εύκολο να τον επικυρώσεις τελικά και με την καθαρή λύση.

Αστέρη δαγκωτό! =)

26 October, 2009 στις 3:05 pm
9
Από: Cosa_200

Παιδιά, κάποιος πρέπει να σας μιλήσει για το Πλειοψηφικό (μάλλον) 🙂

1 November, 2009 στις 8:35 pm
10
Από: CS

Δεν συμφωνώ εντελώς ότι οι βουλευτές είναι απλοί χειροκροτητές. Σε μεγάλο βαθμό ναι, έχουν υπάρξει ωστόσο και περιπτώσεις που έχουν ανατραπεί κυβερνήσεις από αποχωρήσεις/ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών που διαφώνησαν (είναι πολύ νωπή η ανατροπή της Κυβέρνησης Μητσοτάκη).

Το ζήτημα είναι πολύ σύνθετο και εγώ θα το εντόπιζα περισότερο στο επίπεδο των προσώπων παρά των θεσμών. Και πάνω από όλα πιστέυω ότι το βασικό ζητούμενο του όποιου εκλογικού νόμου θα πρέπει να είναι η εξασφάλιση της δυνατότητας να υπάρχει κυβέρνηση και όχι ακυβερνησία Σε τελική ανάλυση και με το νυν σύστημα του σταυρού, απευθείας από τον λαό εκλέγεται ο εκάστοτε βουλευτής και τουλάχιστον θεωρητικά από τον λαό εκπορέυεται και η ισχύς του.

2 November, 2009 στις 5:09 pm

Σχολιάστε