Η προτελευταια μάχη…


ξεκινάει αύριο. Τρίτη, 29 Μαρτίου του 2005, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ θα ακούσει τις εισαγωγικές πρωτολογίες για την υπόθεση MGM vs. Grokster. Τον περασμένο Αύγουστο το ομοσπονδιακό εφετείο έκρινε ότι αυτοί που γράφουν και διανέμουν/πωλούν κώδικα για P2P δίκτυα δεν είναι υπεύθυνοι για τις παραβιάσεις της νομοθεσίας του copyright στις οποίες τυχόν προβαίνουν οι χρήστες του εν λόγω κώδικα.

Τα κινηματογραφικά στούντιο και όλος ο συρφετός που εδώ και 30 τουλάχιστον χρόνια συνάδει για τον περιορισμό των δικαιωμάτων των καταναλωτών έφτασε ξανά στην ανώτατη δικαστική αρχή ζητώντας ουσιαστικά την ανατροπή της απόφασης του 1984 η οποία επέτρεπε στη Sony να συνεχίσει τη διάθεση video-recorders στην αγορά και αναγνώριζε το δικαίωμα των καταναλωτών στην εγγραφή εκπομπών και αναπαραγωγή τους σε χρόνο δικής τους επιλογής.

Μιλάω δε για «προτελευταία» μάχη γιατί στοιχηματίζω ότι το ΑΔ θα επικυρώσει την ορθότητα των αποφάσεων των κατώτερων δικαστηρίων και το τσίρκο του Valenti θα μετακομίσει σ’εναν άλλο λόφο της Washington DC, όπου θα έχει το ευήκοον ους γνωστών εξωνημένων congresspeople. Η ελπίδα μου για κείνη τη μάχη ακουμπά στις βαθιές τσέπες της εγχώριας βιομηχανίας τεχνολογίας. Και τότε θα δούμε προς τα που γέρνει η προτίμηση γερουσιαστών τε και αντιπροσώπων: στο copyright που περιφρουρεί το liberal/decadent Holywood ή στο τεχνολογικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ που προασπίζεται η βιομηχανία της υψηλής τεχνολογίας;

Βέβαια η αλήθεια είναι ότι η βιομηχανία των consumer electronics είναι Ιαπωνική και Κορεάτικη γιατί η μαζική παραγωγή είναι ένα τάλαντο που υποχωρεί ταχύτατα στην Αμερική. Παρόλα αυτά, με τη νέα ορμή που έδωσε στα πράγματα το διαδίκτυο και οι παρεμφερείς τεχνολογίες, υπάρχουν αρκετές εστίες καινοτομίας στο συγκεκριμένο χώρο flagyl metronidazole. Φυσικά μια ανατροπή στο ΑΔ, ή μια άνευ όρων παράδοση του Κογκρέσου στους λακέδες του Jack Valenti, θα εξορίσει εύκολα κάθε νέα φιλόδξη προσπάθεια στο χώρο που δεν έχει την πρότερη ευλογία των στούντιο.



6 σχόλια


1
Από: Oneiros

Καιρός είναι να ακολουθήσουν ο Hollings, ο Hatch και η τσακαλοπαρέα τους τον Valenti και τον Ashcroft στο χρονοντούλαπο της ιστορίας όπου ανήκουν.

Και τότε θα δούμε προς τα που γέρνει η προτίμηση γερουσιαστών τε και αντιπροσώπων: στο copyright που περιφρουρεί το liberal/decadent Holywood ή στο τεχνολογικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ που προασπίζεται η βιομηχανία της υψηλής τεχνολογίας;

Ίσως, μέχρι να αποφασίσουν οι αμερικάνοι αν προτιμούν τ’ αβγά ή τα πασχάλια, στο συγκεκριμένο ερώτημα, να χάσουν και τα δύο και να γίνουν irrelevant. Η καινοτομία δεν θα περιμένει επ’ αορίστω στα τεχνητά τους διόδια – roadblock.

“The Internet treats censorship as a malfunction and routes around it” (John Perry Barlow)

29 March, 2005 στις 1:55 am
2
Από: Tassos

Περισσότερο wishful thinking μου φαίνεται αυτό που αναφέρεις παρά ρεαλιστική προοπτική, αν και προσωπικά νομίζω ότι αν χαθεί η πρωτοπορία σε κάποια συγκεκριμένα προϊόντα, όντως θα χαθούν και τ’αυγά και τα πασχάλια.

Η ουσία όμως είναι ότι η πολιτισμική κυριαρχία της Αμερικής είναι διαρκώς σε άνοδο και είναι μια κυριαρχία που της προσφέρουν οι καταναλωτές περίπου αυτοβούλως σε όλον τον κόσμο. Αυτού το είδους η κυριαρχία είναι πολύ στενά συνδεμένη με το copyright, γιατί η αμερικανική κουλτούρα που καταναλίσκεται σ’όλον τον πλανήτη διανέμεται/παράγεται κυρίως από τα αντίστοιχα ολιγοπώλια. Πρέπει λοιπόν να κάνει πολλά λάθη η Αμερική για να χάσει αυτό το προβάδισμα – και κυρίως να βρεθεί ένας άλλος ανταγωνιστικός εκφραστής του καταναλωτισμού.

Σε ό,τι αφορά στην τεχνολογία υπάρχει ένα πολύ κρίσιμο μπλοκ γνώσης που είναι καθαρά αμερικανικό: μαζική παραγωγή μικροεπεξεργαστών. Αν ταρακουνηθεί αυτός ο θεμέλιος λίθος ίσως ν’αρχίσει να τρίζει και το υπόλοιπο οικοδόμημα (αν και το έρμα που προσφέρει η υπεροπλία της πολεμικής μηχανής μάλλον είναι υπεραρκετό).

29 March, 2005 στις 12:23 pm
3
Από: Yorgos

Για να δούμε τι θα γίνει.. Η δίκη αυτή είναι τεράστιο event για ένα σωρό λόγους, πέρα από τον βασικό, το φιλοσοφικό. Μια γρήγορη ματιά στη λίστα των “ενδιαφερομένων” (αυτών δηλαδή που έχουν καταθέσει υπομνήματα υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς) αρκεί για να βγάλει χίλιες ιστορίες.

Μια πολύ καλή σούμα της μάχης εδώ.

Μερικές σκόρπιες σκέψεις:

1) Το στρατόπεδο της MGM είναι λιγότερο συσπειρωμένο από αυτό του Grokster. Προσφέρει δηλαδή ένα ευρύ φάσμα ερμηνειών της υπόθεσης του 1984 (Sony Betamax), του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας, κλπ. Η συντριπτική πλειοψηφία των υποστηρικτών της MGM δεν αμφισβητεί την Betamax, αλλά υποστηρίζει ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές ανάμεσα σε εκείνη την υπόθεση και τη σημερινή. Η πιο aggressive τοποθέτηση είναι αυτή του Napster (που ως θα ενθυμείστε βρισκόταν στην καρέκλα του κατηγορούμενου για την ίδια υπόθεση πριν 3 χρόνια). Το “γατί” λοιπόν βλέπει ως σημαντική διαφορά το ότι η λειτουργικότητα του video-recorder σταματάει στην αναπαραγωγή, ενώ τα δίκτυα peer-to-peer ενσωματώνουν και μηχανισμό διανομής περιεχομένου. Ο μόνος που απορρίπτει πλήρως τη Betamax είναι ο γνωστός οικονομολόγος Kenneth Arrow.

2) Έχουμε και κάποιες απίθανες συμμαχίες:

* Οι Ταλιμπάν της χριστιανικής δεξιάς συντάσσονται με το entertainment industry (το decadent Hollywood!), προφανώς επιλέγοντάς το ως το μη χείρον (το Ιντερνέτι είναι άλλωστε ο Σατανάς ο ίδιος). Έχουν την αλλόκοτη εντύπωση ότι αν κλείσουν τα δίκτυα peer-to-peer θα εξαφανιστεί και η πορνογραφία από το Ίντερνετ. Είναι εκτός θέματος και είναι περήφανοι γι’ αυτό.

* Δυστυχώς δεν είδαμε το NRA (National Rifle Association) να ενώνει τις δυνάμεις του με την κοινότητα ανοικτού κώδικα, το EFF, την ACLU και τους latte-sipping liberals του Berkman Center και του Creative Commons – στο πλευρό του Grokster. Θεωρητικά άλλωστε, καταδίκη του Grokster, ειδικά αν συνοδεύεται από ανατροπή της Betamax, θα μπορούσε να εκθέσει, με την ίδια συλλογιστική, τα μέλη του NRA σε αντίστοιχες μηνύσεις.

Μην το γελάτε, θα μπορούσε να συμβεί – αν το NRA δεν ανέβαζε κι έριχνε κυβερνήσεις για πλάκα.

* Οι παροχείς τηλεπικοινωνιών βρίσκονται στην ίδια πλευρά με το IT industry – αυτήν του Grokster. Δεν είναι κάτι καινούριο, αλλά όποιος έχει διαβάσει – ή θυμάται – την ιστορία του Ίντερνετ δεν μπορεί να μη χαμογελάσει. Μοναδική εξαίρεση βέβαια η περίφημη και από τη δράση της στο μέτωπο των πατεντών λογισμικού Business Software Alliance (BSA), η οποία τοποθετείται, με αρκετή μετριοπάθεια και προσοχή, υπέρ του entertainment industry. Αν πάντως διαβάσετε πουθενά παραμύθια περί Δαυίδ και Γολιάθ, γελάστε ηχηρά. Το στρατόπεδο του Grokster περιλαμβάνει μπόλικους heavyweights.

3) Η πιο απίθανη περίπτωση είναι η νικήτρια του 1984, Sony. Η σχιζοφρενής αυτή εταιρία δραστηριοποιείται τόσο στο χώρο των consumer electronics (π.χ. Playstation), όσο και στο entertainment industry (π.χ. Sony Music). Το ένα της μισό καταθέτει υπόμνημα υπέρ του Grokster, την ώρα που το άλλο μισό είναι ο ενάγων στην υπόθεση – η MGM ανήκει στη Sony!

Η δίκη δεν είναι ακριβώς μια-η-άλλη για τη Sony. Τα δύο κομμάτια της εταιρίας βρίσκονται σε κόντρα εδώ και χρόνια, με το consumer electronics κομμάτι να κινδυνεύει πλέον σοβαρά να χάσει την πρωτοκαθεδρία – ειδικά μετά την αναρρίχηση του Stringer στη θέση του CEO τον περασμένο μήνα. (Αντίστοιχα διλήμματα έχει και η Apple, η οποία βγάζει μεν το ψωμί της ως consumer electronics company, αλλά ως ιδιοκτήτρια του iTunes Music Store δεν μπορεί να μην εύχεται αργό και επώδυνο θάνατο στα Grokster και τα Kazaa αυτού του κόσμου)

4) Ίσως δε θα πρέπει να μιλάμε για entertainment industry, αλλά για το καρτέλ που ελέγχει το entertainment industry. Οι παροχείς περιεχομένου που βρίσκονται έξω απ’ το χορό, όπως καλή ώρα ο καταπληκτικός κύριος Mark Cuban, ελπίζουν όσο κι εμείς στη νίκη του στρατοπέδου Grokster. Ο Cuban στηρίζει οικονομικά την υπεράσπιση του Grokster και εξηγεί γιατί εδώ. Go Mavs!

29 March, 2005 στις 7:51 pm
4
Από: Tassos

Some nombaz…

Ετήσιος τζίρος:
Consumer Electronics ~$100B
Hollywood ~$50-60B
Dell ~$50B
Semiconductors ~$200B

29 March, 2005 στις 9:57 pm
5
Από: nikoxy

καλό…
παρακολουθώ και περιμένω κι άλλο.
Μπράβο Τάσο και Γιώργο!

30 March, 2005 στις 8:36 am
6
Από: Yorgos

Νίκο thanks! Ditto για το ausblick =)

Μερικά ακόμα νούμερα (2004) που αλίευσα στο Google, συνεχίζοντας την άσκηση του Τάσου:

SBC+Verizon (τηλεπικοινωνίες) ~$150B
US Software Industry ~$70B (Microsoft: $36B)
Broadcast + Cable TV ~$50B (?)
Radio ~$20B
RIAA: $12.2B

Είναι εμφανές ότι τα ‘περισσότερα λεφτά’ έχουν συνταχθεί με το Grokster. Αυτό βέβαια δε λέει όλη την ιστορία, αφού το entertainment industry έχει δυσανάλογα ισχυρό – σε σχέση με το τζίρο του – έρεισμα στη Washington. Έχω ακούσει για “congressmen from Disney”, όχι όμως και για “congressmen from Intel”

31 March, 2005 στις 2:36 am