Νεοφιλελευθερισμός και Hypertext


Διαβάστε τα σχόλια σ’ αυτό το post για να δείτε τη διαφορά μεταξύ Neoliberalism (νεοφιλελευθερισμού) και Libertarianism (μτφ;). Το πρώτο είναι μια οικονομική θεωρία φιλοσοφία εφαρμοσμένης οικονομικής. Το δεύτερο ένα σύστημα αξιών γύρω από την ελευθερία του ατόμου και τη σχέση του με το νόμο. Το δεύτερο διολισθαίνει προς το δογματισμό συχνότερα από το πρώτο.

Στο ίδιο thread γίνεται και μια δεύτερη συζήτηση – που μοιάζει με ελαφρώς tongue-in-cheek επανάληψη ενός γνωστού ιντερνετικού debate. Το site A, επικαλούμενο το δικαίωμά του στη διαχείριση της εικόνας και του ονόματός του, απαιτεί από το site B να μη συνδέεται σε αυτό. Στην πιο απλή της μορφή, η απαίτηση είναι απολαυστικά παράλογη. Είναι σαν ο συγγραφέας Χ. να μου απαγορεύει να προτείνω το βιβλίο του σε φίλους.

Υπάρχουν όμως και λιγότερο απλές προεκτάσεις της ίδιας απαίτησης. Κι εκεί είναι που η συζήτηση γίνεται πραγματικά ενδιαφέρουσα. Μια εισαγωγή εδώ. Περισσότερα εδώ. Αρχείο όλων των σχετικών δικαστικών αποφάσεων (1996-2003) εδώ.



19 σχόλια


1
Από: S G

Ενδιαφερουσες οι συνδεσεις. Βεβαια δεν ειμαι καθολου σιγουρος τι ισχυει με την ελληνικη νομοθεσια (πως να χρησιμοποιηθει οπως στην Αγγλια π.χ. νομοθεσια περι καλωδιακης, οταν στην Ελλαδα δεν υπαρχει καλωδιακη?). Παντως στις απλες περιπτωσεις που δεν υπαρχει συκοφαντηση ή απατη, η απλη συνδεση ειναι καθολα νομιμη.

Κατα τα αλλα Γιωργο δεν ειμαι σιγουρος οτι μπορει να δει κανεις νεοφιλελευθερισμο στα σχολια μας. Αυτο που γραφω εγω ειναι βασικα κλασικη οικονομικη θεωρια. Τα παιδια απτην αλλη οντως επιχειρηματολογουν πανω σε μια φιλελευθερη ιδεολογικη βαση (αυτο που λες λιμπερτεριανισμο).

21 May, 2005 στις 1:47 pm
2
Από: Yorgos

…δεν ειμαι σιγουρος οτι μπορει να δει κανεις νεοφιλελευθερισμο στα σχολια μας. Αυτο που γραφω εγω ειναι βασικα κλασικη οικονομικη θεωρια.

Ε.. οκέι πες πως έκανα ad hominem ανάγνωση =), αλλά σε ποιά από αυτά που έγραψες θα διέφερε η “νεοφιλελεύθερη άποψη”;

Η ουσία είναι ότι εσύ κοιτάς την οικονομική διάσταση του θέματος (πώς εξασφαλίζεται η σωστή λειτουργία της αγοράς; ) κι οι άλλοι την ιδεολογική (τι θα έλεγε η Ayn Rand; )

Λιμπερτεριανισμός; Κάποια μετάφραση πρέπει να υπάρχει.. (και δεν είναι “Φιλελευθερισμός”)

21 May, 2005 στις 6:37 pm
3
Από: avatar

Σε θέματα αρχών (λιγότερο δυνατό κράτος, οικονομική ελευθερία, πολιτική ελεύθερία κ.ο.κ.) δεν υπάρχει διαφορά φιλελεύθερισμού-νεοφιλελευθερισμού. Απλά, ο φιλελεύθερος οικονομολόγος Κέινς π.χ. πίστευε ότι το λιγότερο δυνατό κράτος είναι πολύ κράτος (εξ ου και οι διαφορές των κεϋνσιανιστών αμερικανών Liberals με τους Libertarians). Νεοφιλελευθερισμός με την έννοια του neoliberalism απλά δεν υπάρχει, δεν προσδιορίζει μία συνεκτική, διαφορετική του κλασσικού φιλελευθερισμού, θέση ώστε να τον υποστηρίξει κανείς ή να χάσει τον χρόνο του να εξωραΐσει την λέξη. Είναι απλά βρισιά και πηγάζει από την ίδια ρητορική που μας έδωσε άλλους κενού περιεχομένου χαρακτηρισμούς όπως ο “νεοδαρβινιστής” (έτσι αποκαλούν τους Dawkins, Dennet, Pinker και όλη την εξελικτική ψυχολογία, γενετική της συμπεριφοράς, την εφαρμογή παιγνίων στη μελέτη της συμπεροφοράς κ.ο.κ.). Λες και νικήθηκε κάποτε ύστερα από αγώνες ο φιλελευθερισμός και τώρα έρχεται το νέο κύμα του που πρέπει να πολεμήσουμε (σαν το νεοναζισμό). Αηδίες…

Αυτά που έγραψε ο S_G_ είναι οικονομικές θεωρίες, αυτό που βρίζουν ως neoliberal (γράψτο στο google και δε θα βρεις σχεδόν κανέναν που να υποστηρίζει αυτόν τον μπαμπούλα που ονόμαζεται ως neoliberalism και προσδιορίζεται ως βρισιά) είναι η εφαρμογή νεοκλασσικών οικονομικών μοντέλων από τους εκάστοτε πολιτικούς. Κι εκεί υπάρχουν μεγάλες διαφορές (σύγκρινε π.χ. την αυστριακή οικονομική σχολή με αυτή του Σικάγο). Το libertarianism μεταφράζεται στα ελληνικά είτε ως “ελευθεριακή” ιδεολογία, είτε ως “Λιμπερταριανισμός”, είτε ως “νεοφιλελευθερισμός” (η θετική δηλ. έκδοση του όρου που χρησιμοποιεί π.χ. ο Ανδριανόπουλος, δοκίμασε πάλι εδώ να γράψεις libertarianism στο google και θα δεις τη διαφορά).

22 May, 2005 στις 3:39 am
4

Δυστυχώς υπάρχει η τάση όταν μιλάμε για φιλελευθερισμό να επικεντρωνόμαστε στα μονοπώλια στην ελεύθερη οικονομία, το αόρατο χέρι του Σμιθ κτλ και όχι στην πολιτική/κοινωνική διάσταση της θεωρίας που προ-υπήρξε πολύ νωρίτερα από τις οικονομικές θεωρίες και είναι εξαιρετικά πιο ενδιαφέρουσα. Αντίστοιχα οι υποστηρικτές των φιλελεύθερων κομμάτων και οργανώσεων είναι συνήθως επιχειρηματίες που ουσιαστικά νοιάζονται να διώξουν την σκιά του κράτους από πίσω τους και να προστατεύσουν τις περιουσίες τους. Κάπου εδώ βρίσκεται και η μεγάλη αποτυχία του φιλευθερισμού. Απέτυχε να προσδιοριστεί ως ένα ολιστικό σύστημα και απεμπόλησε την πολιτική του διάσταση (την έννοια της ατομικής ελευθερίας που πολλές φορές φτάνει στα όρια της αναρχίας), την έννοια του κρατικού παρεμβατισμού (πολλοί φιλελεύθεροι υποστηρίζουν τον κρατικό παρεμβατισμό και βλέπουν το κράτος ως βοηθό στις προσπάθειες του ανθρώπου να πραγματοποιήσει τους στόχους του) και ταυτίστηκε/πολεμήθηκε σαν καθαρά οικονομική θεωρία…

22 May, 2005 στις 6:47 am
5
Από: μαικωλ

Μια παρέμβαση στον ορισμό του neoliberal. Δεν υπάρχει neoliberal οικονομική θεωρία. Υπάρχουν μόνο οι ονομαζόμενες neoliberal οικονομικές πολιτικές – οι περισσότεροι οικονομολόγοι δεν αναφέρονται στον όρο γιατί απλά δεν διδάσκεται κάτι τέτοιο ως θεωρία ή γιατί οικονομολόγοι δεν πέφτουν εύκολα σε παγίδες που τους στήνονται. Ο όρος είναι εφεύρεση critical theory/μαρξιστών ακαδημαϊκών (ανθρωπολόγων, κοινωνιολόγων και γεωγράφων μεταξύ άλλων). Ουσιαστικά, μιλάμε για πολιτικές όταν μιλάμε για neoliberalism και όχι για οικονομική επιστήμη (πολιτικές βέβαια που επιλεκτικά εφαρμόζουν κάποια βασικά μαθήματα νεοκλασσικής οικονομικής). Οικονομολόγοι είναι διχασμένοι στο θέμα αυτής της εφαρμογής. Πρώτον, γιατί η οικονομική θεωρία κάνει βήματα και οι εφαρμογές παραμένουν στις προτάσεις των δεκαετιών του ‘70 και του ’80 και δεύτερον γιατί έχουν αρχίσει και βλέπουν αυτά τα θέματα από μια πιο mature, inter-disciplinary σκοπιά.

22 May, 2005 στις 12:37 pm
6
Από: S G

βεβαια βεβαια, ο μαικωλ εχει δικιο. Αν και εχω την εντυπωση οτι οτι κατηγορουν στην Ελλαδα σαν “νεοφιλελευθερη λαιλαπα” ειναι 95% προτασεις των νεοκλασικων οικονομικων. Γιατι οι φυλλαδες ουσιαστικα δεν αμφισβητουν τιποτα περιεργες πολιτικες, αμφισβητουν πραγματα που δεχονται σχεδον ολοι οι οικονομολογοι…

Τωρα στο θεμα της ονοματολογιας ο Αβαταρ τα ξερει καλυτερα. Παντως το λιμπερταριανισμος δεν με χαλαει. Οπως λεμε φονταμεταλισμος κτλ δεν ειναι κακο να παιρνουμε λεξεις και απο αλλες γλωσσες. Οι λατινογενεις δηλαδη γιατι να παιρνουν συνεχως ελληνικες?

22 May, 2005 στις 1:15 pm
7
Από: Yorgos

Thanks για τα σχόλια σας.

Κακώς λοιπόν έγραψα ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι οικονομική θεωρία. Αυτό που εννοώ με τον όρο “νεοφιλελευθερισμός” είναι το είδος εκείνο του φιλελευθερισμού που πριμοδοτεί την οικονομική, φριμαρκετίστικη διάσταση (και βλέπει την κοινωνική/πολιτική διάσταση ως παρεπόμενο). Αυτό είναι που καταλαβαίνω ότι πρεσβεύει ο Σωτήρης (και ο Α. Ανδριανόπουλος βεβαίως βεβαίως). Το Libertarianism πάλι είναι άλλο φρούτο – κάτι σαν φιλελευθερισμός on steroids. Συγγενές μεν, αλλά με διαφορετικές προτεραιότητες.

Ωραίο λοιπόν το σχόλιό σου avatar, αλλά δε με πείθεις ότι δε μιλάμε για δύο διακριτά ρεύματα, που συγκατοικούν άβολα στο σπίτι των κοκκόρων =) On a riff πάνω στο σχόλιο του FWD, θεωρώ ότι κανένα από τα δύο δεν είναι καθαρός φιλελευθερισμός (αυτός που από την εποχή των Whigs περίπου είναι στην ουσία πολιτικά άστεγος). Γιατί ο μεν νεοφιλελευθερισμός είναι λίγο ανισόρροπος, ο δε λιμπερταριανισμός ανεδαφικός και συχνότατα δογματικός.

avatar: έχεις δίκιο για τα αρνητικά connotations του προθέματος νεο-. Μπόρεσα να βρω μόνο τρεις λαμπρές εξαιρέσεις – νεοκλασικός, νεορεαλισμός, νεοδημοκράτης =)

22 May, 2005 στις 2:07 pm
8
Από: Costas

O Avatar kai o Maikwl exoun dikio. To olo confusion wfeiletai vevaia sthn (eksupnh) taktikh ths aristeras na efeuriskei orous pou den uparxoun pou8ena sthn pagkosmia vivliografia, na tous fortizei sunais8hmatika, kai na tous epikalei opote 8elei na prokalesei ta sunais8hmatika reflexes tou kosmou apotrepontas mia pio or8ologikh proseggish. Paradeigmata alla ektws ths xrhsews ths ekfrashs “neofileleu8erismos” apoteloun h xrhsimopoihsh tou orou “Dhmosio Aga8o” otan ginetai anafora se 8emata ugeias h paidias enw opws oloi oi oikonomologoi gnwrizoun h paideia kai h ugeia den einai dhmosia aga8a me thn episthmonikh ennoia tou orou (an kai exoun kapoia xarakthristika), h xrhsh tou orou “Dwrean Padeia” enw oloi kseroume oti h paideia den einai dwrean (kapoios plhrwnei), ka8ws kai h xrhsh tou orou “kekthmena”. Pntws gia mena oi diakrites politikes taseis einai oi ekshs: Conservativism (sthn Ellada sunthrhtismos), libertarianism (sthn Ellada fileleu8erismos), liberalism (sthn Ellada sosialismos tupou PASOK prin kai meta Andrea), kai sosialism (sthn Ellada kommounismos). Fileleu8erismos kai sunthrhtismos sunh8ws sugkatikoun epeidei teinoun na sumfwnoun perissotero se 8emata pou aptontai epi oikonomikwn 8ematwn. Teinoun na diafwnoun se koinwnika 8emata (p.x. apopoinikopoihsh narkwtikwn, diaxwrismos kratous-ekklhsias, k.lp.) Ypo authn thn ennoia oi Adrianopoulos-Manos ekfrazoun perissotero ton fileleu8ero xwro, enw auth ths stigmh h Nea Dhmokratia emfanizetai perissotero ws sunthrhtiko komma. Costas

22 May, 2005 στις 7:51 pm
9
Από: Yorgos

… liberalism (sthn Ellada sosialismos tupou PASOK prin kai meta Andrea)

Αυτή πρέπει να είναι η πιο συντριπτική κριτική του Σημιτικού εκσυγχρονισμού =)

22 May, 2005 στις 8:33 pm
10
Από: avatar

@yorgos
Παρόλο που αν ήταν να επιλέξω μάλλον θα επέλεγα την κοινωνική του συνιστώσα, πάντοτε πίστευα ότι κοινωνικός δίχως τον οικονομικό φιλελευθερισμό (ή το αντίθετο) είναι σαν τραπέζι δίχως πόδια. Μου έχουν υποσχεθεί σύντομα ένα σχετικό και πιο αναλυτικό άρθρο για την σύνδεση των δύο στον κόκορα.

Βασικά στο rooster θα βρεις τουλάχιστον 10 διαφορετικά ρεύματα (ο Kokoras δεν μετράει 😉 ). Η πολυφωνία και η σύνθεση είναι η δύναμη του φιλελευθερισμού, και επειδή ακριβώς δεν κάνουμε κατήχηση σε κάποιο δόγμα δεν τίθεται το θέμα των διασπαστικών τάσεων που βλέπουμε συχνά στους αριστεριστές. Η βασική συνιστώσα όλων μας είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ελευθερία/λιγότερος πατερναλισμός (είναι τέτοια η αξία που δίνουν οι φιλελεύθεροι στο άτομο που απορώ πως συμφωνούν ότι είναι φιλελεύθεροι, ειδικά οι ακραιφνείς φιλελεύθεροι =) ) . Στο ποστ που αναφέρεσαι έχεις δίκιο ότι παρουσιάζονται δύο διαφορετικές απόψεις πάνω στο ζήτημα. Ο Hayek πάντως θεωρούσε ότι συνέχιζε το έργο των Whigs στον 20ο αιώνα και σίγουρα είχε επηρεαστεί πολύ από αυτούς.

Συμφωνώ με την ανάλυση των πολιτικών τάσεων από τον Costa. Προσωπικά χρησιμοποιώ συνήθως έναν άλλο διαχωρισμό. Αυτόν που παρουσιάζει ο Thomas Sowell στο “A conflict of visions” και εκφράστηκε στην πιο αγνή του μορφή από τον Edmund Burke (ο πατέρας του κοσμικού συντηρητισμού) και τον William Godwin (για πολλούς ο βρετανός Rousseau). Υπάρχουν δύο οπτικές της δυνατότητας τελοιοποίησης του ανθρώπου: η βεβιασμένη (constrained) και η αβίαστη (unconstrained). Ή ακόμη καλύτερα προτιμώ τους όρους Tragic και Utopian vision. Δίχως να θέλω να μπω σε μακροσκελείς αναλύσεις οι φιλελεύθεροι και οι συντηρητικοί υιοθετούν κυρίως την Tragic vision ενώ οι σοσιαλίστες κλίνουν προς την Utopian vision. Εδώ βρίσκονται λοιπόν και τα σημεία σύγκλισης των δύο (φιλελευθερισμός και συντηρητισμός) που ευόδωσαν και την ιστορική τους συμμαχία στον 20ο αιώνα παρόλο που ο φιλελευθερισμός είναι πολύ περισσότερο προοδευτικός παρά συντηρητικός τρόπος σκέψης.

23 May, 2005 στις 4:04 am
11

To olo confusion wfeiletai vevaia sthn (eksupnh) taktikh ths aristeras na efeuriskei orous pou den uparxoun pou8ena sthn pagkosmia vivliografia

Δεν νομίζω πως ενδιαφέρει την Αριστερά η ακαδημαϊκή εγκυρότητα των όρων που χρησιμοποιεί. Ο νεοφιλελευθερισμός είναι ξεκάθαρα ιστορική έννοια, αναφορικά με την δεκαετία του 80 στην Αγγλία/Αμερική και φυσικά μια ευρύτερή πολιτική/κοινωνική διάσταση (η πτώση του κράτους πρόνοιας, ο κοινωνικός συντηρητισμός κτλ). Από αυτή την σκοπιά η αρνητική χρήση του όρου από την αριστερά είναι δικαιολογημένη. Αυτό που μας απωθεί από την κριτική της αριστεράς όμως, είναι το αναχρονιστικός ύφος με το οποίο αναφέρονται στον νεοφιλελευθερισμό και ο προπαγανδιστικός δαιμονισμός του.

Πάντως και μεταξύ Ανδριανόπουλου-Μάνου υπάρχουν σημαντικές διαφορές, με τον δεύτερο να βρίσκεται πιο κοντά στον κλασσικό πολιτικό φιλελευθερισμό ενώ τον πρώτο στον νεοφιλελευθερισμό. Για αυτό φαντάζομαι ο Yorgos δεν πολύ-αναφέρει τον Μάνο…

23 May, 2005 στις 4:25 am
12
Από: S G

τι ωραια που γινεται η συζητηση αν δεν φωναζει κανεις, ε? 🙂

μεταθανατονδιασημε δεν μπορεις να ριξεις την ανοδο του συντηρητισμου (κοινωνικα) στον οικονομικο φιλελευθερισμο. Ειναι λαθος. Και ουτε μπορεις να με πεισεις οτι αντικειμενικα στοιχεια συνδεουν τον φιλελευθερισμο του 80 στην Αγγλια με κακα, ανεπιθυμητα αποτελεσματα. Η Αγγλια του 80 ηταν ο φτωχος συγγενης, η ξεπεσμενη αυτοκρατορια, η χωρα που ολοι εβλεπαν να σαπιζει. Η Αγγλια σημερα χαρη στις μεταρρυθμισεις ΘΑτσερ και την συνεχιση τους απο τον Μπλερ ειναι πλουσιοτερη απο Γαλλια ΚΑΙ Γερμανια. Ειναι η χωρα με τα πιο αξιολογα πανεπιστημια στην ΕΕ (δυστυχως ετσι ειναι), η χωρα με την ακομα και σημερα πιο δυναμικη οικονομια, πιο χαμηλη ανεργια και γενικα ανοδικη πορεια, διπλα σημαντικη αν κοιταξεις διπλα την ευρωμουχλα.

“Πάντως και μεταξύ Ανδριανόπουλου-Μάνου υπάρχουν σημαντικές διαφορές”

ψιθυριστα: για μενα ο πρωτος ειναι αυτο που ελεγα ενστικτωδως φιλελευθερος ο δευτερος ειναι επειδη το ψαξε και ξερει…

23 May, 2005 στις 10:57 am
13

Δεν έχω κανένα λόγο να διαφωνίσω μαζί σου. Οι οικονομική πολιτική της δεκαετίας του 80 αποδείχθηκε επιτυχημένη. Ο φιλελευθερισμός όμως ηττήθηκε.

Όπως λέει και ο avatar ο “κοινωνικός δίχως τον οικονομικό φιλελευθερισμό (ή το αντίθετο) είναι σαν τραπέζι δίχως πόδια”. Αν κάποιος θεωρεί τον εαυτό του φιλελεύθερο δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να είναι χαρούμενος με την μακροχρόνια επιτυχία της οικονομικού φιλελευθερισμού στην Αγγλία όταν αυτή συνοδεύθηκε από τόσες πολλές ήττες για την ελευθερία και την ισότητα.

Και αμφιβάλλω αν μπορούν να υπάρξουν ουσιώδη κέρδη από τα ιδανικά του φιλελευθερισμού αν τα κατακερματίσουμε, κάνοντας τα στραβά μάτια για την συνύπαρξή τους με πολιτικές εκ διαμέτρου αντίθετες από τις φιλελεύθερες αρχές.

23 May, 2005 στις 1:50 pm
14
Από: S G

πως ακριβως εχασε η ελυθερια στην Αγγλια?

και τι εννοεις οταν λες εχασε η ισοτητα?

24 May, 2005 στις 3:19 pm
15
Από: Costas

Exw kai egw, opws kai o S G mplextei ligo me ta postings tou meta8anasia diashmou. O fileleu8erismos den egeiatai th isothta sto apotelesma. Anti8eta proaspizei thn ish antimetwpish apo to kratos. Auto shmainei oti h prospa8eia, oi ikanothtes, kai h tuxh tou ka8e atomou ka8wrizoun (se mikrotero h megalutero va8mo) to apotelesma. Einai profanes oti h isothta sto apotelesma (thn opoia epikalountai sunh8ws ta sosialistika (liberal) kommata) einai asumvath me thn isothta apenanti sto kratos. Ekei diaferoun oikonomika o sosialismos me ton fileleu8erismo. Ypo authn thn ennoia den vlepw diafora ousias metaksu tou fileleu8erismou kai tou neofileleu8erismou. Isws istorika pragmati na uphrxe kapoia ousia, an h aristera de milouse gia neofileleu8era montela diaxeirhshs. Allo na les neofileleu8ero ena politiko kinhma (opou pragmati h leksh apokta istoriko xarakthra) kai allo na milas gia neofileleu8eres politikes.

24 May, 2005 στις 4:42 pm
16

Ισότητα δεν είναι μόνο η ίση αντιμετώπιση από το κράτος αλλά και η ισότητα ευκαιριών αφού το κράτος πρέπει να διασφαλίζει την ελευθερία των πολιτών να πραγματοποιήσουν τις επιδιώξεις τους. Εκεί βρίσκεται και η διαφορά μεταξύ των υποστηρικτών του Εξισωτικού φιλελευθερισμού όπως ο Rawls (η απέναντι όχθη των Libertarians) που πιστεύουν οτι το κράτος θα πρέπει να επέμβει με σκοπό να εξαλείψει/περιορίσει διαφορές για τις οποίες δεν ευθύνονται οι ίδιοι οι πολίτες.

Σε αυτό το πνεύμα, κατά την διάρκεια των 80s οι Τόρις όχι μόνο δεν είχαν τρόπο να αντιμετωπίσουν τις χαώδεις κοινωνικές διαφορές της αγγλικής κοινωνίας αλλά τις σχολίαζαν κοφτά με το επιχείρημα, (που βγήκε από το στόμα της Thatcher) πως, “ο κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για την κατάσταση του” (ειδικά αν είχε κάνει το “λάθος” να γεννηθεί σε κάποιο από τα προάστιο του Ν.Λονδινου με 50% ανεργίας στους άνδρες). Επειδή φυσικά μια τέτοια πολιτική ήταν πλήγμα στην κοινωνική συνοχή (έστω και αν η Θάτσερ αρνιόταν πως υπάρχει κοινωνία), μπήκε στο παιχνίδι ο Αγγλικός εθνικισμός και ο κοινωνικός συντηρητισμός. Η Θάτσερ στράφηκε με καμπάνιες εναντίον των ομοφυλόφιλων (με το section 28), των συνδικάτων κτλ ενώ ταυτόχρονα πρόβαλλε το ιδελογήμα, πως οι θυσίες είναι αναγκαίες για το καλό της πατρίδας (…των individuals).

Στην Αμερική ο Ρέιγκαν περιόρισε τις ελευθερίες αντίστοιχα με αφορμή τον πόλεμο κατά τον ναρκωτικών, με νόμους που περιλάμβαναν ακόμα και μείωση της δικαιοδοσίας των δικαστών σε υποθέσεις που περιλάμβαναν ναρκωτικά, την επιβολή θανατικής για αρκετά μικρή κατοχή ακόμα και μαριχουάνας κ.λ.π (στο Vineland υπάρχει η απόλυτη Pynchonian περιγραφή στον πόλεμο κατά ναρκωτικών)

25 May, 2005 στις 6:17 pm
17
Από: S G

κοιτα να δεις εγω αυτο που λεω ειναι οτι τα λαθη της Θατσερ δεν εχουν να κανουν με τον οικονομικο φιλελευθερισμο της αλλα απλα με τα κολληματα της. οπου λαθη: ομοφυλοφιλοι, ναρκωτικα κτλ Το να σπασει τα συνδικατα μονο λαθος δεν ηταν και δεν βλεπω γιατι ειναι ασυμβατο με τον φιλελευθερισμο. Ακομα και Ρωλσιανος να εισαι (με τον οποιο εχω βασικες αντιρρησεις) δεν θα πιστευεις βεβαια οτι η κοινωνια πρεπει να χωριζεται στους προνομιουχους που εχουν καλη δουλεια και στις στρατιες ανεργων που δημιουργουν τα συνδικατα (κανε μια απλη ερευνα: ποσοστο ανεργιας και δυναμη συνδικατων σε καθε χωρα. Η συσχετιση πρεπει να ειναι σχεδον 1!)

26 May, 2005 στις 1:37 am
18

Τι να πω; Ας ελπίσουμε πως ο επόμενος ηγέτης που θα προσπαθήσει ένα φιλελεύθερο πείραμα να έχει λιγότερα κολλήματα, και να κρατηθεί να μην παρέμβει όχι μόνο στην οικονομία αλλά και στην κοινωνία. Μέχρι τότε, το πιο σημαντικό συστατικό στο καζάνι θα εξακολουθεί να είναι το έθνος-κράτος.

26 May, 2005 στις 2:43 am
19
Από: Anonymous

Symfwnw kai egw me ton S G oti oi sunthritikes koinwnikes epiloges ths Thatcher den eixan na kanoun me tis oikonomikes fileleu8eres epiloges ths, alla eixan alla politika motives. Oso gia thn isothta, gia auto evala kai ton paragonta tuxh sto posting mou. Sigoura einai pio atuxos autos pou gennietai sto proastio tou Londinou pou perigrafei o FamousWhenDead opws atuxos einai kai autos pou gennietai me xamhlo IQ h sundromo Down, me provlhmata kinhshs, k.lp. Kai poloi apo emas e8elousia voh8ame me charity contributions tous ligotero tuxerous. To erwthma omws, to opoia exei 8esei kai o Hayek, einai kata poso exei to dikaiwma to kratos na upoxrewsei tous pio tuxerous na apozhmiwsoun tous ligotero tuxerous apo th stigmh pou oi prwtoi den exoun eu8hnh gia thn katastash twn deuterwn. Proswpika, ws petriopa8hs, apodexomai se ena va8mo kapoia kratikh paremvash pros authn thn kateu8unsh, opws apodexomai kai kapoius periorismous se koinwnikes epiloges (narkwtika, k.lp.). Oi diafwnies mou kai me tous akraifneis fileleu8erous kai me tous sunthritikous kai aristerous einai to poso. Isws telika o mesaios xwros na einai ideologia apo monos tou. Costas

26 May, 2005 στις 1:47 pm