”Μια Νέα Ευρώπη;”


Το υπερατλαντικό σωσίβιο που δεν έπιασε ο Σιράκ. Τρομακτική δουλειά, από έναν κορυφαίο spinmeister. 


 

2 σχόλια


1
Από: μαικωλ

Δέν θα σχολιάσω το σπιν αλλά θα κάνω ένα γενικό σχόλιο για την ψήφο των Γάλλων: Αυτή η ψήφος είναι επίσης ένα μάθημα για το πως οι θεσμοί που χρησιμοποιούμε επηρεάζουν πολιτικά αποτελέσματα που επακολουθούν. Η θεωρία και πρακτική της σχολής της δημόσιας επιλογής (ουσιαστικά δηλαδή, μια από τις λίγες και πιο κύρια σχολή εφαρμογής οικονομικής σκέψης στην πολιτική επιστήμη) λέει πως σωστά αποφάσισαν οι Γάλλοι να χρησιμοποιήσουν referendum στο συγκεκριμένο θέμα. Ο κύριος λόγος: το γεγονός πως η επιλογή χρειάζεται πληροφορία για τις προτιμήσεις των πολιτών πάνω στις επιλογές που τους τέθηκαν η οποία (πληροφορία) ήταν widely dispersed στον πληθυσμό. Αυτό συμβαίνει κυρίως στα θέματα “ευρέους” ενδιαφέροντος όπου η πληροφορία για τις προτιμήσεις είναι τρομερά ατομική και δεν μπορεί να κυλήσει εύκολα σε representatives. Το tradeoff μεταξύ των επιλογών είναι συνεπώς πολύπλοκο και δεν υπάρχουν ειδικοί οι οποίοι μπορούν να υπολογίσουν / συγκεντρώσουν τα οφέλη ως. τα κόστη αυτής της επιλογής και να πάρουν αποφάσεις. Σε ποιο “στενές” τεχνικές επιλογές (αν θα χτίσουμε light-rail, πόσα λεφτά να ξοδέψουμε για το τάδε school district) το μοντέλο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας δουλεύει ποιο αποτελεσματικά γιατί η πληροφορία μπορεί να συγκεντρωθεί πιο εύκολα.

Για όσους πιστεύουν σε προβλήματα που δημιουργούνται λόγω ελλιπώς πληροφορημένων ψηφοφόρων, μελέτες δείχνουν πως το κόστος συγκέντρωσης πληροφορίας που οδηγεί σε άγνοια περί των θεμάτων καταπολεμάτε από τον ψηφοφόρο με το να ακολουθήσει με την ψήφο του heuristically κάποιες “προτάσεις/cues” από άτομα ή ομάδες ατόμων που πιστεύει πως θα ψηφίζουν υπέρ ή κατά για την εξυπηρέτηση παρομοίων συμφερόντων με τα δικά του. Οι μελέτες δείχνουν πως όταν αυτά τα cues είναι αρκετά (αυτό συμβαίνει κυρίως σε χώρες με ανεπτυγμένο civil society), η ψήφος είναι η παρεμφερής με την ψήφο υπό πλήρη πληροφόρηση επί των θεμάτων και πως τελικά ο “απλός κοσμάκης” καταφέρνει να ψηφίσει το μέγιστο συμφέρον με δεδομένο τις επιλογές που τίθονται προς ψήφιση. Μια ρεαλιστική μελέτη περί του θέματος μάλλον θα πρέπει να εξετάσει περιπτώσεις manipulation of cues και perceived interest αλλά δεν γνωρίζω αν υπάρχει.

Άλλη μια παρατήρηση είναι πως βλέπουμε ότι ίσως το μοντέλο της άμεσης δημοκρατίας είναι λιγότερο susceptible στην επιρροή των πιο ισχυρών interest groups (εδώ κάνω την υπόθεση πως συνολικά πιο ισχυρά group ήθελαν το ΝΑΙ σε αυτή την περίπτωση) και παράγει αποτελέσματα που πέφτουν πιο κοντά στο majority rule απ’ ότι θα επέφερε ένα μοντέλο αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.

Δυστυχώς, όπως και σε πολλές περιπτώσεις εφαρμογής του κανόνα της πλειοψηφίας, η πλειοψηφία δεν υπερέχει πάρα πολύ της μειοψηφίας οπότε μπορούμε να μιλάμε και πάλι για πιο έντονη και μάλλον καταχραστική “τυραννία της (μικρής) πλειοψηφίας”. Τι όμορφος ο ουτοπικός κόσμος του uncostly (οικονομικά, διαπροσωπικά και άλλων διαστάσεων) secession! Mιχάλης.-

31 May, 2005 στις 1:40 am
2
Από: Costas

H apofash twn Gallwn na poun oxi me exei afhsei me anamikta sunais8hmata. Edw kai polu kairo eixa arxisei apo en8ermos uposthrikths ths Eurwpaikhs oloklhrwshs na ginomai oloena kai pio kritikos apenanti ths. Oi logoi einai vevaiws h auksanomenh afairesh apo tous polites tou ka8e kratous ths dunatothtas na apofasizoun gia tis politikes pou tous aforoun. H afairesh ths dunatothtas tous na askoun nomismatikh politikh isws htan kai epi8umhth gia thn Ellada logw tou amartwlou parel8ontws (an kai htan o logos pou odhghse thn Megalh Bretania ektws). Omws h Eurwpaikh enwsh afairese kata megalo va8mo kai th dunatothta twn xwrwn melwn na askoun dhmosionomikh politikh 8etontas ws orio gia to elleima to 3% tou AEP, th dunatothta tous na epilegoun to poiniko tous dikaio afairontas tous to dikaiwma na efarmozoun th 8anatikh poinh (thn opoia proswpika antimaxomai), kai paei legontas. To xeirotero einai oti autes oi apofaseis lamvanontai apo ena dieu8hnthrio to opoio se megalo va8mo leitourgei aneksarthta kai xwris na lamvanei up opsh th 8elhsh twn politwn. Auto to elleima dhmokratias prepei na antimetwpistei amesa, kai anarwtiemai giati oi Eurwpaioi den daneisthkan 8esmous apo tous Amerikanous oi oipoio prospa8oun apo thn idrush twn HPA na antista8mhsoun to politeiako susthma me thn Omospondia, kai twn opoiwn to shmerino susthma empereiexei thn empeiria tous apo authn thn prospa8eia.

To oxi twn gallwn wstoso hr8e gia la8os logous, kai ekei egkeitai o provlhmatismos mou. Prohl8e apo thn summaxia twn e8nikistwn (kai ths prospa8eias tous na diathrhsouns to e8nos-kratos) kai twn aristeristwn pou animaxontai tis oikonomika fileleu8eres epiloges ths Eurwphs. Gia osous exoun diavasei to “Road tou Serfdom” tou Hayek, tetoies sumaxies einai sunh8ws proaggelos kakwn. Elpizw na peftw eksw!

31 May, 2005 στις 8:34 am