Our Everyday Augmented Lives


Στα ’90s γαργάλισε τη φαντασία μας, έγινε όπλο στα χέρια δυσνόητων μετανεωτερικών θεωρητικών και εστία υπαρξιακού άγχους. Σήμερα το cyborg – και η ιδέα της τεχνολογικής υπέρβασης των ορίων του ανθρώπινου που αντιπροσωπεύει – έχει χάσει λίγο από το edge του, ίσως γιατί μας έχει πλέον ενσωματώσει.

Ή γιατί σύντομα δε θα είναι πλέον ορατό δια γυμνού οφθαλμού: έξυπνο make up, έξυπνα υφάσματα και body area networks [link]. Την ίδια ώρα, ένας σωσίας του Ρασπούτιν στο Cambridge, ονόματι Aubrey de Grey, φιλοδοξεί να τινάξει τα ασφαλιστικά μας συστήματα στον αέρα και υποστηρίζει ότι “ο πρώτος άνθρωπος που θα [ψωνίζει] μέχρι τα 1000, μπορεί να είναι ήδη 60”, ενώ οι Κινέζοι ετοιμάζονται να στέψουν την πρώτη “Miss Plastic Surgery.” (Exoticizing the mundane, are we?)

Με μουσειακό κομμάτι μοιάζει πλέον ο κακομοίρης ο Stelarc.