[Not Quite] Reversing Betamax…


Φανταστικά ξεκίνησε η βδομάδα για τους big entertainment pimps. To SCOTUS δέχτηκε ότι οι κατασκευαστές/πάροχοι P2P δικτύων έχουν δευτερεύουσα ευθύνη για τη συναλλαγή copyrighted έργων μέσω των συγκεκριμένων δικτύων.

Όπως σωστά ειπώθηκε στα σχόλια, δεν έχουμε την ακύρωση της απόφασης για το Betamax (που επιτρέπει την παραγωγή συσκευών που μπορεί να χρησιμοποιηθούν και για καταστρατήγηση της νομοθεσίας του copyright από τους κατόχους τους) αλλά όταν οι RIAA/MPAA θα ξαναπάνε στο δικαστήριο το όποιο Grokster θα αρκεί να αποδείξουν ότι πρόθεση του εναγομένου ήταν η [κερδοφορία από τη] χρήση της τεχνολογίας για παράνομη διακίνηση copyrighted υλικού.

Προφανώς θα χρειαστεί να πλουτίσουν πολλοί δικηγόροι για να μπορεί να αποδειχθεί/καταρριφθεί αυτή η πρόθεση, ή η αμέλεια του εναγομένου να ενσωματώσει μεθόδους που θα εμποδίζουν/δυσκολεύουν τη διακίνηση copyrighted περιεχομένου, και εδώ έχουμε άλλο ένα manifestation της μοναδικότητας του νομικού επαγγέλματος: δε γνωρίζω κάποιο άλλο επάγγελμα που η άσκησή του από μόνη της είναι ικανή να εγγυηθεί την ανάγκη της άσκησής του στο διηνεκές. (Απορώ πώς δε σκέφτηκε ο Ζήνων κάποιο παράδοξο με δικηγόρους…) Εδώ μάλιστα είναι σαφές ότι κάποιοι δικηγόροι (το SCOTUS) σκαρφίστηκαν μια απόφαση που θα αυξήσει εκθετικά την ανάγκη νομικής βοήθειας και για τις δυο μεριές του ζητήματος.

Αν και η απόφαση δεν ανατρέπει συθέμελα το ισχύον σύστημα σίγουρα δίνει ένα σημαντικό σπρώξιμο σε όσους πιστεύουν ότι το μέλλον είναι μια λέξη που αρχίζει με D και τελειώνει σε M.



6 σχόλια


1
Από: Yorgos

Πωπω βόμβα!..και δεν ήταν η μόνη που πέταξε το SCOTUS σήμερα.

Στέκεται ακόμα η Betamax, αλλά βγαίνει στραπατσαρισμένη. Βάσει του νέου δεδικασμένου, ο παροχέας της υπο εξέταση τεχνολογίας θα πρέπει να αποδείξει ότι δεν είχε σκοπό να επωφεληθεί από infringing uses. Οι μόνοι σίγουροι νικητές για την ώρα φαίνεται να είναι οι δικηγόροι κι αυτοί που έχουν λεφτά να τους πληρώνουν.

Ενδιαφέρουσα η κουβέντα στη WSJ.

27 June, 2005 στις 12:04 pm
2

Και όλα αυτά την στιγμή που η IFPI έβγαλε την ετήσια έκθεση της για την πειρατεία. Τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο αλλά όπως πάντα υπάρχει μια αχτίδα φωτός που αρχίζει με D και τελειώνει σε M.

Περισσότερα στο Ars

27 June, 2005 στις 11:47 pm
3
Από: Oneiros

Εδώ μάλιστα είναι σαφές ότι κάποιοι δικηγόροι (το SCOTUS) σκαρφίστηκαν μια απόφαση που θα αυξήσει εκθετικά την ανάγκη νομικής βοήθειας και για τις δυο μεριές του ζητήματος

…όπως ακριβώς γίνεται και με τις πατέντες, στα καθ’ ημάς. Δεν είναι η πρώτη φορά που ποινικοποιείται η ανάπτυξη λογισμικού με βάση την πρόθεση και την πιθανή χρήση (DMCA), αλλά αυτή η απόφαση θα έχει ακόμα πιό δυσμενείς επιπτώσεις (θεωρητικά, ακόμα και το EFF μπορεί να διωχθεί ποινικά, για την ανάπτυξη του Tor).

28 June, 2005 στις 12:52 am
4
Από: Yorgos

FWD: Και γιατί είναι το DRM η αχτίδα φωτός; Ούτε ο μόνος δρόμος για legal downloads είναι, ούτε ο καλύτερος.

Αστέρη: Το Tor; Με ποια λογική; Αφού ούτε εμπορικό προϊόν είναι, ούτε η ανώνυμη χρήση του web είναι παράνομη. Θα είναι σαν να κάνουν μήνυση σε βιοτεχνία γαντιών γιατί ο δολοφόνος κατάφερε να μην αφήσει αποτυπώματα =)

Διαβάζοντας τη σημερινή χιονοστιβάδα αναλύσεων καταλήγω στο ότι η απόφαση δεν είναι και τόσο κακή. Είναι φανερό ότι οι Supremes ήθελαν να καταδικάσουν το Grokster (και ποιός μπορεί να τους κατηγορήσει) χωρίς να ανατρέψουν τη Sony. Και τελικά το πέτυχαν, βγάζοντας μια απόφαση που δεν αποτελεί σαφή οδηγία για ανάλογες περιπτώσεις. Σα να είχαν δει όλο το σούσουρο και τα περί δίκης του αιώνα και να αποφάσισαν να μας δείξουν ποιος είναι το αφεντικό =)

Στα θετικά προσμετράται το γεγονός ότι πλέον αδυνατίζουν τα επιχειρήματα των RIAA/MPAA για νομοθετική ρύθμιση του θέματος (κάποια βαριάντζα του γνωστού INDUCE Act των Leahy-Hatch, που θα ήταν σκέτη καταστροφή).

Στα αρνητικά τα πιθανά chilling effects (α λα DMCA).

Η καλύτερη ανάλυση της απόφασης είναι νομίζω το σεντόνι που έγραψε ο Ernest Miller. Αν δεν αντέχετε να το διαβάσετε, κάντε scroll κάτω-κάτω και δείτε το snippet της γνώμης του Justice Souter. Περισσεύει ο θαυμασμός για τέτοιους δικαστές.

29 June, 2005 στις 2:24 am
5
Από: Tassos

Τελικά το entry μου για την απόφαση περί MGM vs. Grokster φαίνεται ότι ήταν το πιο ατόφιο κομμάτι FUD που γράφτηκε στο Reality-Tape 😉

Πάντως εμμένω στην αρνητική μου στάση: Όπως υπαινίχθηκε και ο εκδότης μου “guns don’t kill people, people kill people”. Θεωρώ βήμα προς τα πίσω την υποσημείωση που ουσιαστικά βάζουν οι δικαστές στη Betamax: είναι νομίζω undue burden για τις εταιρείες τεχνολογίας να είναι υπόλογες ως προς κάτι τόσο ασαφές όσο το inducement to pirating copyrigthed content.

IANAL, αλλά νομίζω ότι αυτό εμπεριέχεται εμμέσως πλην σαφώς και στην αρχική απόφαση, όχι;

Τελικά, πρόκειται για ένα ύπουλο βήμα: οι εταιρείες τεχνολογίας θα είναι κατά τι πιο διστακτικές στο μέλλον να μπούν σε “γκρίζες ζώνες”, ενώ οι γνωστοί προαγωγοί θα πιπιλίζουν σαν καραμέλα την MGM vs. Grokster σε κάθε αντίστοιχη αγωγή.

Πάντως, αν ήταν αυτό το κόστος για να γλιτώσουμε από ένα DMCA-on-steroids ίσως και χαλάλι.

Και μια προσωπική τοποθέτηση περί DRM: αγοράζω – αν και όχι μανιωδώς – “κλειδωμένη” μουσική (την οποία και πάραυτα ξεκλειδώνω courtesy of DVD-Jon and Hymn Project) για δυο λόγους: άμεση ικανοποίηση και εγγυημένη ποιότητα. Ποτέ δεν ήμουν φανατικός των Napster et al κυρίως γιατί δεν ήξερα πώς είχαν γίνει rip-compressed τα κομμάτια. Θα ήθελα να μπορούσα να αγοράζω 192kbps AAC για $1 και Lossless για $2 (και να μπορώ να προεπισκοπώ – άλα τις – για 90″ και όχι μόνο 30″). Αν χάσω τη δυνατότητα να ξεκλειδώνω τα tracks είμαι σίγουρος ότι θα αγοράζω σαφώς λιγότερο απ’ό,τι κάνω τώρα.

29 June, 2005 στις 8:42 am
6

Δεν νομίζω Yorgos, πως οι δισκογραφικές θα δεχθούν οτιδήποτε αν δεν είναι κλειδωμένο, έστω και αν αυτό είναι καλύτερο. Το μοντέλο που έφερε το iTunesMS δούλεψε (έστω και σε περιορισμένη κλίμακα), σιγά-σιγά θα επικρατήσει και κάποιο standard DRM και αυτό που τους μένει είναι να βρουν ένα τρόπο να περιορίσουν τα P2P. Ο μεγαλύτερος φόβος τους φαντάζομαι, είναι να γίνει συνείδηση στην επόμενη γενιά καταναλωτών πως η μουσική είναι ένα είδος ελεύθερου αγαθού. Και επειδή τα mp3 δεν έχουν υλική διάσταση η χρήση κάποιας μορφής κλειδώματος είναι αναγκαία όχι μόνο για πρακτικούς αλλά και συμβολικούς λόγους.

29 June, 2005 στις 12:23 pm