Brain drain και ανάπτυξη


Στο PSD blog της Παγκόσμιας Τράπεζας προτείνουν δύο νέες δημοσιεύσεις σχετικές με την συνδρομή του φαινομένου brain drain στην οικονομική ανάπτυξη.
Το άμεσο αποτέλεσμα του brain drain δεν χρειάζεται ιδιαίτερη συζήτηση καθώς είναι εύκολα κατανοητό. Προσωπικά κρίνω εξίσου σημαντικό ένα έμμεσο αποτέλεσμα: άτομα με αυξημένο μορφωτικό επίπεδο δεν γίνονται κομμάτι της πολιτικοποιημένης κοινωνίας και της σφαίρας του δημόσιου διαλόγου, οι αντιλήψεις (perceptions) και συστήματα πιστεύω (belief systems) που αντιπροσωπεύουν δεν ενσωματώνονται στο κοινωνικό-πολιτικό-οικονομικό γίγνεσθαι με αποτέλεσμα να καθυστερεί η θεσμική μεταβολή που μπορεί να οδηγήσει στην αύξηση της ανθρώπινης ευημερίας. Πως μπορεί να διαχωρίσει κανείς τα δύο effects για εμπειρική ανάλυση της βαρύτητας των δύο αποτελεσμάτων είναι αξιόλογο θέμα προς συζήτηση…

Στη δεύτερη προτεινόμενη δημοσίευση, “The Global Migration of Talent: What Does it Mean for Developing Countries?”, οι συγγραφείς παρουσιάζουν πιο αναλυτικά το ανωτέρω επιχείρημα…

Most importantly, [brain drain / the absence of highly talented individuals] might affect a country’s capacity to build domestic institutions, increasingly recognized as the critical variable for development. How does the absence of highly talented individuals affect institutional development? We find it useful to distinguish between the impacts of emigration on the supply of institution-builders and the demand for better institutions. The supply side is the more straightforward. Countries have limited supplies of people willing and able to take on entrenched interests to reform schools, establish clinics, and fight for the rule of law. The dilemma is that potential institution-builders are most likely to leave where institutional quality is worst. And the very individuals most likely to be institution-builders by talent and temperament, be it professionals or managers, are the most likely to be internationally marketable. If people of talent and drive are essential for building institutions, then their loss can have severe consequences. Added to this, the incomes of non-corrupt but talented individuals working in public institutions with compressed wage scales are likely to compare unfavorably with foreign alternatives. Such people are highly vulnerable to giving up and starting over where they are more valued. This potential loss of an institution building middle-class may be compounded by the reduced demand for improved institutions when the most productive leave. It is the productive individuals who are capable of being successful in high quality institutional environments that have the strongest interest in seeing that these institutions are built.



Ένα σχόλιο


1
Από: S G

τελικα με ενδιαφερει τοσο το θεμα που του αφιερωσα ενα κειμενο στο μπλογκ μας

9 November, 2005 στις 5:04 am