Φιλελεύθερος πατερναλισμός


Σχήμα οξύμωρο; Ίσως όχι, αλλά ο Εd Glaeser μας προειδοποιεί για τα αρνητικά του σημεία σε ένα πρόσφατο άρθρο με τίτλο ‘Πατερναλισμός και ψυχολογία’.

Στην εισαγωγή του γράφει:

In this Essay, I argue that the flaws in human cognition should make us more, not less, wary about trusting government decisionmaking. The debate over paternalism must weigh private and public errors. If errors are thought to be exogenous then there is little reason to believe that these errors will be greater among public or private decisionmakers, but if psychological errors are understood to be endogenous, then there are good reasons why we might think that public decisionmaking is likely to be more flawed than private decisionmaking. […] I review the evidence supporting the view that psychological errors are the endogenous market phenomena that respond to both “demand” and “supply.” On the supply side, purveyors of influence have the capacity to change popular opinion. On the demand side, human beings have some capacity to limit errors, especially with the time and incentives to acquire advice and information.
[…] I present three simple models that show how endogenous cognitive errors increase the advantage of private decisionmaking over public decisionmaking, which suggest that recognizing the limits of human cognition push us away, not towards, paternalism. In these models, as the bounds to human rationality increase, the quality of government decisionmaking decreases even faster than the quality of private decisionmaking.

Πέρα από το ότι μιλάμε για ένα πολύ ενδιαφέρον (και σημαντικό κατά την γνώμη μου) κείμενο, είναι καταπληκτικό να παρατηρεί κανείς πως τελικά η συμπεριφορική οικονομική αποκτά σιγά σιγά το Oomph-factor που της έλειπε και πως η ψυχολογία επανενσωματώνεται με την πολιτική οικονομία… (περισσότερα και συζήτηση στο Marginal Revolution)