L’ incomparabile dramma alla italiana


Φίλες και φίλοι του RT και των δυνατών συγκινήσεων, χαράς ευαγγέλια για όλες και όλους μας!

Ο διηπειρωτικός ποδοσφαιρικός καρνάβαλος βρίσκεται πλέον σε πλήρη εξέλιξη στα γερμανικά θέατρα και ο πιο ταλαντούχος θίασος απ΄όλους εμφανίστηκε απόψε φουριόζικα στο προσκήνιο.

Σε πείσμα της αποτυχημένης πρώτης απόπειρας στην πρεμιέρα με τη Γκάνα, αλλά και των δυσοίωνων προβλέψεων για άνετη και χαλαρή πορεία ως τα προημιτελικά μετά την απροσδόκητη ήττα της Τσεχίας το απόγευμα, η squadra azzura εμφανίστηκε επιτέλους πανέτοιμη να παίξει για άλλη μια φορά τον ιστορικό της ρόλο.

Όχι να μας διασκεδάσει όπως η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Ολλανδία ή δεν ξέρω κι εγώ ποιος άλλος εκπρόσωπος του επιθετικού στυλ και του ‘όμορφου παιχνιδιού’. Όχι απλά να μας εξοργίσει όπως η δυσκοίλια Αγγλία του Sven. Aλλά να μας ψυχ-αγωγήσει, κατά την κυριολεκτική σημασία της λέξης, με τον ολόδικό της μοναδικό κι αξεπέραστο τρόπο, με γέλιο (κυρίως!) αλλά και κλάματα, με κομμωτήρια και πουργκατόρια, εγκλήματα και τιμωρίες, μαρτύριο και κάθαρση, σαν παλιό καλό αρχαιοελληνικό δράμα.

Στα αμιγώς ποδοσφαιρικά, μέγιστη σχολή τακτικής οι azzuri, αρμοστές και παραχαράκτες ταυτόχρονα της ιστορίας του παιχνιδιού (να μην επεκταθώ καλύτερα κι ανοίξω παλιές πληγές με τον editor της στήλης :-P). Αλλά δεν ήταν μόνο ποδόσφαιρο αυτό το ψυχόδραμα που είδαμε σήμερα, που το ξανάδαμε μέσες άκρες στη φάση των ομίλων το επάρατο ’82 και το ‘94, στην Κορέα, στην Πορτογαλία, και που θα το ξαναδούμε σίγουρα κι άλλες φορές στο μέλλον.

Ήτανε περισσότερο μια τελετουργία, με μια σχετικά καινούρια φουρνιά πρωταγωνιστών αλλά το ίδιο διαχρονικά καταξιωμένο σενάριο. Στην αρχή, ψευδαισθήσεις μεγαλείου και σούπερ αποτελεσματικότητας. Un esercizio di cinismo τάχαμου, φίδι κρυμμένο στη φωλιά του και γκολ ζωγραφιά στην πρώτη κατεβασιά να μείνει ο αντίπαλος στον τόπο. Και μετά ξαφνικά μέσα σε ενάμισυ λεπτό ωιμέ! αυτογκόλ από τα αστειότερα της ιστορίας! αποβολή! πανικός! χανόμαστε ragazzi, ποια σχολή τακτικής και ποιο σχέδιο, μπάζει το καράβι και ρίχτε τον Totti στη θάλασσα μπας και σωθούμε!

Αλλά πως να ξεχωρίσουμε την παράσταση από τη ζωή? Είναι η ομάδα του Dante Allighieri και του Τοτού. Από την άκακη φατσούλα του Τζιλαρντίνο να πανηγυρίζει γκολ προσποιούμενος πως παίζει βιολί, στην αλητεία Ντε Ρόσι. Aπό την ολύμπια μακαριότητα και φελινική φινέτσα του μαέστρο Πίρλο, στον αγροίκο Γκατούσο, που μόνο το ρόπαλο στον ώμο του λείπει και μια άτυχη γυναίκα να τη σύρει απ’τα μαλλιά στη σπηλιά του. Κι όλο αυτό το πλούσιο ρεπερτόριο ξεδιπλωμένο στο συναρπαστικό reality show του Herr Μπεκενμπάουερ προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού.

Το επόμενο επεισόδιο σε πέντε μέρες στο Αμβούργο, ντάλα μεσημέρι. Αντί για το βαθμολογικά αδιάφορο ματσάκι που ονειρεύονταν οι Ιταλοί μετά την πρεμιέρα, να σου η πλαγιομετωπική με τους απρόβλεπτους Τσέχους. Αίμα, δάκρυα κι ιδρώτας, μπριγιαντίνη, και μια καλή μακαρονάδα αλα πουτανέσκα πριν το κυρίως πιάτο των νοκ-άουτ.

Καλή μας όρεξη!



3 σχόλια


1
Από: dilated

Ακριβώς έτσι…

18 June, 2006 στις 2:45 am
2
Από: yorgos

Η πουτανέσκα: Κόρνερ στο 92′. 21 νοματαίοι μέσα στα καρέ του Ζίζι Μπουφόν. Το κτυπάει ο Πομπόρσκι, ο Κόλερ – που παίζει με 3 ενέσεις – νικάει τον ηρωικό Φάμπιο στο δεύτερο δοκάρι, ανοίγει το σκορ και βυθίζει το έθνος στην απελπισία. Λήξη. Οι Τσέχοι ένα κουβάρι, πανηγυρίζουν την ανέλπιστη πρόκριση στους δεκάξι. Ο Λίπι κοιτάζει αποσβολωμένος, ο Περότα κλαίει, ο Άλεξ Ντελ Πιέρο περπατάει νωχελικά προς τη φυσούνα.

Και ξάφνου φτάνουν τα νέα απ’ τη Νυρεμβέργη. Οι Γκρίνγκος ισοφάρισαν τους Γκανέζους με πέτσινο πέναλτι στις καθυστερήσεις. Σ’ ένα portogallo al riverso, τα δάκρυα λύπης γίνονται δάκρυα χαράς. The show will go on. Τρέμε Σελεσάο!

18 June, 2006 στις 9:36 am
3
Από: cramer 81

….η οποία Σελεσάο, αν και ελαφρά βελτιωμένη, πάλι αγχώθηκε να κερδίσει τους μαχητικούς Αυστραλούς που έχασαν αρκετές ευκαιρίες να ισοφαρίσουν, πριν τελικά φάνε το 2ο.

18 June, 2006 στις 10:27 am