Ο Μάικλ, ο Όουεν, ο Σβεν κι ο Ζοζέ


Ο τραγικός τραυματισμός του Μάικλ Όουεν μοιάζει να γκρεμίζει τις τελευταίες μας ελπίδες να δούμε λίγη μπάλα της προκοπής απ’ την Αγγλία. Εκτός κι αν ο εσχάτως περιπετειώδης Έρικσον αποφασίσει να κρατήσει την ενδεκάδα με την οποία τελείωσε το χτεσινό παιχνίδι κόντρα στους Σουηδούς και δοκιμάσει την αγαπημένη διάταξη του Ζοζέ Μουρίνιο.

Ένα 4-1-4-1 δηλαδή, με τον πολύπαθο Όουεν Χάργκρηβς στο ρόλο του χαμάλη, τους Τζεράρντ-Λάμπαρντ ελεύθερους να κάνουν το παιχνίδι που κάνουν για τους συλλόγους τους και τον ορεξάτο Ρούνι μοναδικό προωθημένο. Ένα τέτοιο σχήμα θα μπορούσε να κάνει την Αγγλία περισσότερο – όχι λιγότερο – επιθετική, αναγκάζοντάς την ταυτόχρονα να εγκαταλείψει το σύστημα της γιόμας για το κεφάλι του Κράουτς.

Μοναδικός πονοκέφαλος η ανισορροπία στις πτέρυγες. Ο Μπέκαμ είναι μεγάλο όπλο στις στημένες μπάλες, αλλά εντελώς ακίνδυνος στη ροή του παιχνιδιού, με αποτέλεσμα η Αγγλία να ‘μπατάρει’ προς την αριστερή πλευρά, εκείνη του εξαιρετικού Τζο Κόουλ. Αν ο Έρικσον αποφασίσει να κάνει κάτι γι’ αυτή την ανισορροπία (και ίσως να είναι πλέον αργά για δοκιμές), θα μπορούσε είτε να αντικαταστήσει τον αρχηγό με τον πολύ ταχύτερό του Λένον, είτε να ανακατέψει την τράπουλα, ζητώντας απ’ τους Μπέκαμ και Κόουλ να αλλάζουν πλευρές κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Αν ο Μπέκαμ καταφέρει να σταθεί αριστερά, η τράμπα θα μπορούσε να αποτελέσει και μόνιμη λύση, αφού οι προωθήσεις του Άσλει Κόουλ – που βρίσκει σιγά-σιγά τα ‘πατήματά’ του – θα τεντώνουν επαρκώς την αντίπαλη άμυνα. Το σχήμα που έλυσε για τους Άγγλους το γρίφο του Τρινιντάντ (Μπέκαμ δεξί μπακ – Λένον πιο μπροστά) είναι πολύ περιπετειώδες για παιχνίδια με πιο ισχυρούς αντιπάλους και βέβαιη καταστροφή κόντρα σε ομάδες με δυνατή αριστερή πτέρυγα (Ολλανδία, Βραζιλία, Γερμανία).

Σε κάθε περίπτωση, η απώλεια του Όουεν δεν είναι απαραίτητα καταδικαστική για τους Άγγλους. Στη θέση του Έρικσον, θα προβληματιζόμουν περισσότερο με τη ‘θάλασσα’ που έπιασε τη συνήθως υποδειγματική αγγλική άμυνα στο δεύτερο ημιχρόνιο του χτεσινού αγώνα.



Ένα σχόλιο


1
Από: vassilis

Θα συμφωνήσω απόλυτα και θα σε παραπέμψω στο post μου στο topic “Ω, τι στήσιμο, Θεέ μου”, όπου υποστηρίζω ακριβώς αυτή την άποψη, συν μερικές δικές μου παρατηρήσεις.

21 June, 2006 στις 5:40 am