16


Το ευγενικό ξεσκαρτάρισμα των ομίλων τελείωσε. Ερίφια, γέρικοι λύκοι, ασιατικές τίγρεις, γκρίνγκος και λοιπά σφαχτά έχουν ήδη αποχωρήσει και οι εναπομείναντες 14 ικανοί και 2 κωλόφαρδοι πέφτουν στην αρένα των νοκ-άουτ σε λίγες ώρες. “Win, or go home,” που λέει και το κλασικό μπασκετικό σλόγκαν, στη φάση που κρίνει τη θέση κάθε Μουντιάλ στην ιστορία.

Έφτιαξα ένα πρόχειρο προσωπικό Top 10 των ομάδων που συνεχίζουν, βάσει της εικόνας τους στη φάση των ομίλων. Αν έξι τουλάχιστον απ’ τους πρώτους 9 της λίστας φτάσουν στα προημιτελικά, ο Κάιζερ θα πρέπει να τρίβει τα χέρια του κι εμείς να ετοιμαζόμαστε για επικές μονομαχίες.

  1. Βραζιλία. Άργησε να πάρει μπροστά, αλλά έκρυψε τη μπάλα στο ματς με τους δύσμοιρους Ιάπωνες. Απρόβλεπτη, ικανή να σκοράρει απ’ το πουθενά στην κακή της βραδιά και να διασύρει οποιονδήποτε αντίπαλο στην καλή. Αχίλλειος πτέρνα της (και ομάζ στο ιστορικό της στυλ) η κακή άμυνα στα άκρα. Πολλά θα εξαρτηθούν από την αντίδραση του Παρέιρα στα μηνύματα του τελευταίου ματς.
    – Κορυφαίος: Έμερσον
    – Κλειδί: Ρονάλντο
    – Απογοήτευση: Αντριάνο
    – Dark Horse: Ζουνίνιο
  2. Αργεντινή. Έσπειρε τον τρόμο με την εξάρα στους Σέρβους. Έχει τρομερό ταλέντο μπροστά (τόσο που δε χωράει ούτε σε δύο εντεκάδες) και δυνατή άμυνα. Πολύ δουλεμένη ομάδα, αλλά σαφώς πιο προβλέψιμη από τη Βραζιλία. Στηρίζεται ίσως περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε στα κέφια και τον υπνωτικό χορό του Χουάν Ρομάν Ρικέλμε.
    – Κορυφαίος/Κλειδί: Ρικέλμε
    – Dark Horse: Μέσι
  3. Γερμανία. Πολύ ανώτερη του αναμενόμενου, έχει κάνει τα καλύτερα 270′ του τουρνουά. Ο καλιφορνέζος Κλίνσι είναι ο μεγαλύτερος επαναστάτης του γερμανικού ποδοσφαίρου, μετά τον Κράμερ. Δύσκολα θα φτάσει πέρα απ’ τους 8, αλλά έχει ήδη κάνει πολλούς νέους φίλους. Το πρώτο της πραγματικό crash test έρχεται σε λίγες ώρες.
    – Κορυφαίος: Λαμ
    – Κλειδί: Μπάλακ
  4. Αγγλία. Άσχημη, αλλά αποτελεσματική. Δε θα παίξει ωραία μπάλα, αν και θα αρέσει περισσότερο απέναντι σε ισχυρούς αντιπάλους. Πολύ σκληρό καρύδι, που είτε θα την πατήσει – ως συνήθως – στα πέναλτι, είτε θα φτάσει μέχρι το Βερολίνο. Μοναδική σκιά η περίεργη (ασφαλώς σικέ =P) αμυντική αδυναμία στις στημένες φάσεις, που έβγαλε προχτές με τους Σουηδούς. Λογικά δε θα έχει συνέχεια.
    – Κορυφαίος: Τέρι
    – Κλειδί: Ρούνι
    – Dark Horse: Κάρικ
  5. Ισπανία. Οι αιώνιοι underachievers ανέβασαν το προφίλ τους, παίρνοντας αέρα τον πιο βαρετό και αδύναμο όμιλο του τουρνουά. Είναι νέοι, γρήγοροι και πλήρεις σε όλες τις θέσεις (μτφ: δεν τους έχω πολυδεί =). Αν καταφέρουν να πετάξουν έξω το γορίλα που ξαφνικά βρέθηκε στο διάβα τους, θα πάνε για το θαύμα στους 8.
    – Κορυφαίος: Τσάβι Αλόνσο
    – Κλειδί: Τόρες
    – Dark Horse: Σεσκ
  6. Ιταλία. Λίγο πιο εύπεπτοι από προηγούμενα τουρνουά, παρά τη μέχρι τώρα τυπική παρουσία του Τότι. Παραμένουν πολύ δυνατοί αμυντικά και, όπως έδειξαν προχτές με τους Τσέχους, πιο κυνικοί απ’ όσο νομίζει ο Καναβάρο – μολονότι Τόνι και Τζιλαρντίνο δεν έχουν πείσει. Θα γίνει επική μάχη με τους Αυστραλούς, αλλά νομίζω ότι οι Azzuri θα το ξορκίσουν τελικά το φάντασμα του Χους και θα φτάσουν σχετικά εύκολα μέχρι τα ημιτελικά. Το πουργκατόριο μπορεί να περιμένει. Ελπίζω πάντως να μη βρεθούμε μεταξύ γκρεμού και ρέματος, με ριπλέι του ημιτελικού απ’ το Italia ’90.
    – Κορυφαίος: Καναβάρο
    – Κλειδί: Τότι
    – Dark Horse: Πίπο
  7. Γαλλία. Χαίρομαι που βγήκα λάθος στην πρόβλεψή μου για αποκλεισμό απ’ τον πρώτο γύρο, αλλά σηκώνω τα χέρια ψηλά για τη συνέχεια. Θεωρητικά μπορούν να φτάσουν μέχρι το Βερολίνο (παρά το brackett-κόλαση), αλλά πρέπει να περιμένουμε να δούμε πώς θα αλλάξει τις ισορροπίες στην ομάδα το χτεσινό ματς. Ο μίζερος χαρτογιακάς Ντομενέκ πρέπει ξαφνικά να βρει μια θέση για το Ζιζού στη νέα Γαλλία του Φρανκ Ριμπερί. Ανκρουαγιάμπλ! (περισσότερα προσεχώς)
    – Κορυφαίοι: Ζιντάν / Μακελελέ
    – Κλειδί: Ντομενέκ
    – Απογοήτευση: Βιεϊρά / Δήμητρα
    – Dark Horse: Ριμπερί
  8. Πορτογαλία.Έκαναν περίπατο σ’ έναν εύκολο όμιλο. Δεν έχουν πείσει ακόμα, αλλά ξεχειλίζουν ταλέντο κι εμπειρία. Είναι οι φιναλίστ του Euro, σχεδόν ίδιοι κι απαράλλαχτοι, έχουν τους Ντέκο και Φίγκο σε εξαιρετική κατάσταση, και τον κάπελα-καμπεόν Φελιπάου να χοροπηδάει σαν μαζορέτα στη γραμμή του αράουτ.
    – Κορυφαίος: Φίγκο
    – Κλειδί: Παουλέτα
    – Απογοήτευση: Κριστιάνο Ρονάλντο.
  9. Ολλανδία. Βγήκαμε ατσαλάκωτοι από τον ‘όμιλο του θανάτου’ χωρίς να εντυπωσιάσουμε – με βασικότερο χαρακτηριστικό έναν κυνισμό που δεν έχω ξαναδεί απ’ την Οράνιε. Αλλά ο Λομβαρδός Μάρκο ξέρει ότι δεν μπορεί να παίξει ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο σ’ αυτό το επίπεδο με μια τόσο νέα ομάδα. Αν πάρουμε το 50-50 με τους Πορτογάλους και πάμε οκτάδα θα είμαι πολύ ευχαριστημένος.
    – Κορυφαίος: Ρόμπεν
    – Κλειδί: Φαν ντερ Φάαρτ
    – Dark Horse: Κούιτ
  10. Σουηδία. Κατώτερη του αναμενόμενου, αλλά πολύ επικίνδυνη. Έδειξε τι μπορεί να κάνει στο καταιγιστικό πρώτο εικοσάλεπτο του ματς με την Παραγουάη, αλλά με το γκολ να μην έρχεται, γύρισε στο γνωστό αντιτουριστικό στυλ. Τη βλέπω να επιμένει στο αρνητικό ποδόσφαιρο και απόψε. Είναι απολύτως ικανή να πετάξει έξω τους Γερμανούς και να ρημάξει το Μουντιάλ.
    – Κορυφαίος: Όλμπακ
    – Κλειδί: Ιμπραΐμοβιτς
    – Dark Horse: Βίλχελμσον



6 σχόλια


1
Από: S G

ασχετο αλλα εχει πλακα: Lahm στα γερμανικα σημαινει περιπου lame. χεχε

ποιοι ειναι οι δυο κωλοφαρδοι?

24 June, 2006 στις 5:34 am
2
Από: yorgos

Φοβερά τα ονόματα των Γερμανών – κορυφαίος ο Schweinsteiger!

Κωλόφαρδοι νομίζω ήταν η Ουκρανία και το Μεξικό. Ειδικά οι πρώτοι δε θα έπρεπε να ήταν καν στο Μουντιάλ.

GOOOOOOL Podolskiiiiiii! Πωπω.. θύελλα! Ο Κλόζε είναι εκπληκτικός σήμερα.

24 June, 2006 στις 7:12 am
3
Από: vassilis

Γιώργο, νομίζω ότι αδικείς λίγο και τους Ουκρανούς και τους Μεξικάνους. Για τους πρώτους, το γεγονός και μόνο, ότι πρώτοι από όλες τις ευρωπαϊκές ομάδες εξασφάλισαν μαθηματικά την πρόκρισή τους στο WeltMeister, αγωνιζόμενοι μάλιστα σε έναν όμιλο-“φωτιά” (τον δικό μας) πιστοποιεί, ότι έπρεπε και παραέπρεπε να βρίσκονται εκεί. Και το γεγονός ότι προκρίθηκαν στους “8” με αντίπαλο τους “δεν-τρώω-με-τίποτε-γκολ” Ελβετούς, έστω και στα πέναλτι, έστω και χωρίς να “μαγέψουν”, αν μη τι άλλο δείχνει ότι ως ομάδα έχουν κάτι να πουν πέρα από το “μεγάλο όνομα” Σεβτσένκο (παρεπιμπτόντως: σημειώστε τα ονόματα Καλινιτσένκο και Μιλέβσκι. Σύντομα βλέπω να ασχολείται πολύς κόσμος μαζί τους…). Όσο για το Μεξικό, πού ακριβώς στάθηκε “κωλόφαρδο”; Ήταν το δεύτερο φαβορί από τον όμιλό του για να περάσει (μετά τους Πορτογάλους) και πέρασε ακριβώς 2ο, με φυσιολογικά αποτελέσματα (πλην του 0-0 με τη μαχητική, αλλά περιορισμένων δυνατοτήτων Αγκόλα). Και αποκλείστηκε στους “16” στην παράταση, δίνοντας μεγάλη μάχη με ένα από τα θεωρούμενα ως φαβορί της διοργάνωσης (Αργεντινή) και ελέω Μάξι (μάλλον… Μίνι έπρεπε να τον έλεγαν, λόγω ύψους – 1,69) Ροντρίγκες. Τελικά, όλα φυσιολογικά ήταν, αφού κανένας από τους 3ους (πολύ περισσότερο τους 4ους) των ομίλων δεν δικαιούται να πει ότι έμεινε έξω άδικα. Μια ματιά στα αποτελέσματα και στις βαθμολογίες των ομίλων θα μας πείσει όλους.

27 June, 2006 στις 6:37 am
4
Από: vassilis

Και, για να το “ελαφρύνουμε” λίγο, πολλή πλάκα έχουν τα ονόματα αρκετών ποδοσφαιριστών, εάν μεταφραστούν στα Ελληνικά! Schweinsteiger, a propos, σημαίνει “χοιροβοσκός” lol . Επίσης θα συναντήσουμε τον Nesmachnyi (στα Ουκρανικά: “άνοστος”), τον Frei (Ελβετία, στα Γερμανικά: “ελεύθερος”), τον Neuville (στα Γερμανικά: “Νεάπολη”!!!), τον Kaka (χωρίς περαιτέρω σχόλια lol ), τον Rebrov (στα Ουκρανικά – και στα Ρώσικα: “Πλευρίδης” lol ) και τον Dudka (στα Πολωνικά: “σφυρίχτρα” ή “ζουρνάς” – μουσικό όργανο lol ). Αν βρω κι άλλους θα τους ποστάρω αργότερα. Προς το παρόν, βιάζομαι να πάω να δω το Βραζιλία-Γκάνα, οπότε: para jogar, που λέει και η μάνα του Ronaldinho στον κανακάρη της, στη γνωστή διαφήμιση. CU later!΄:)

27 June, 2006 στις 6:50 am
5
Από: yorgos

Νόμιζα ότι δεν υπήρχε παίκτης που το όνομά του να είναι καλύτερο συνώνυμο της ομάδας του από τον Πετρ Τσεχ. Τώρα όμως έμαθα για τον Nesmachnyi =)

Για το Μεξικό δεν επιμένω – απλά έπεσε σε πολύ εύκολο όμιλο και η ποιότητά του σαν ομάδα δε δικαιολογεί απόλυτα τη θέση του στο δεύτερο γκρουπ δυναμικότητας. Στο ματς με την Αργεντινή ήταν όντως πολύ καλό, αλλά νομίζω ότι τους Αργεντίνους τους κόντραρε γιατί τους ήξερε καλά – όχι γιατί είναι καμιά σπουδαία ομάδα. Τσεχία, Ακτή Ελ., ΗΠΑ, Κροατία ήταν μάλλον καλύτερες.

Η Ουκρανία είναι κακή ομάδα και δεν είχε καν θέση στο Μουντιάλ. Πήρε 4 ματς που δεν άξιζε στα προκριματικά (Κων/πολη, Τίρανα, Πειραιάς, με Δανία στο Κίεβο) και στο τέλος αλλοίωσε και τον όμιλο δίνοντας ουσιαστικά το προτελευταίο ματς στους Τούρκους. Χρειάστηκε μια αμφισβητούμενη αποβολή κι ένα πέτσινο πέναλτι για να κερδίσει την Τυνησία και να προκριθεί απ’ τον χειρότερο όμιλο του Μουντιάλ και (ξανα)κακοποίησε το ποδόσφαιρο στο ματς με τους – επίσης απαίσιους – Ελβετούς. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι με αναγκάζει να υποστηρίξω Ιταλία για δεύτερη μόλις φορά στη ζωή μου μεθαύριο =)

27 June, 2006 στις 10:57 pm
6
Από: vassilis

Χάριν της συμφωνίας μας σε τόσα άλλα πράγματα σε αυτό το forum, παραβλέπω τη διαφωνία μας στο θέμα της Ουκρανίας, για την οποία πιστεύω ότι είναι μια καλή ευρωπαϊκή ομάδα και στο μέλλον θα μας απασχολήσει ακόμη περισσότερο (εννοώ μετά το WeltMeister). Ιταλία θα είχα μάλλον περισσότερους λόγους από τους περισσότερους που συμμετέχουν στο forum να είμαι (είμαι κατά το 1/4 Ιταλός από την πλευρά της μάνας μου), όμως ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΩ ΠΟΤΕ!!! Οι δεσμοί που ανέπτυξα με τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ (Ουκρανία και Ρωσία συγκεκριμένα) στα χρόνια των σπουδών μου είναι πολύ ισχυρότεροι, ώστε συναισθηματικά να είμαι δεμένος μαζί τους, ανεξαρτήτως του τι μπάλα παίζουν (ή δεν παίζουν ενίοτε) οι εκπρόσωποί τους. Άσε που οι Ουκρανοί είναι και το αουτσάιντερ της αναμέτρησης και αυτό είναι ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση! Και μη νομίζεις, ότι οι Ιταλοί θα περάσουν “αβρόχοις ποσί”! Θυμήσου, Γιώργο, ότι θα γίνει μεγάλη μάχη και θα κριθεί (το πολύ) “στο γκολ”. Εδώ είμαι και εδώ είσαι και θα το δούμε μαζί το τι θα γίνει. Χαιρετώ!

28 June, 2006 στις 12:59 am