Κώδικες Δεοντολογίας και Μπανανόφλουδες


Στα χνάρια του Βασίλη και με αφορμή τη μάλλον ανόητη ιστορία της Kathy Sierra (don’t feed the trolls, missus) οι Tim O’ Reilly και Jimbo Wales ξυπνάνε την παλιά καλή κουβέντα περί κώδικα δεοντολογίας των μπλόγκερ. Όλα καλά κι ωραία, και πιθανότατα μικρής σημασίας, μ’ εξαίρεση ένα μικρό σημείο, στο οποίο τα drafts των δύο πιονέρων διαφέρουν. Ο Wales γράφει:

We take responsibility for our own words and reserve the right to restrict comments on our blog that do not conform to basic civility standards.

Στο draft του O’ Reilly, το ίδιο σημείο γίνεται:

We take responsibility for our own words and for the comments we allow on our blog.

Χωρίς να ειδικεύομαι στα νομικά των ιντερνέτς, εδώ πάγωσα λίγο. Αν η εκδοχή του O’ Reilly υιοθετηθεί τελικά από μεγάλο αριθμό μπλογκ, φοβάμαι ότι δημιουργείται αυτόματα ένα ισχυρό επιχείρημα για την απόδοση νομικής ευθύνης σε όλους τους μπλόγκερ για κείμενα σχολιαστών τους. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, πρόκειται για γκάφα ολκής που τελικά θα ζημιώσει, αντί να βοηθήσει την υπόθεση του δημόσιου διαλόγου στο Δίκτυο.

[upd: Kinda late at the party, I am. Το θέμα συζητάει πιο αναλυτικά ο Jeff Jarvis εδώ (περίπου στη μέση του σεντονιού). Σ' αυτά και άλλα απάντησε πριν λίγες ώρες κι ο O' Reilly εδώ. Αξίζει να διαβάσετε και το section για την ανωνυμία.]


Yorgos

9 σχόλια


1
Από: buzz

Κωδικες Δεοντολογιας Μπλογκς (Reality Tape)…

“Αν η εκδοχή του O’ Reilly υιοθετηθεί τελικά από μεγάλο αριθμό μπλογκ, φοβάμαι ότι δημιουργείται αυτόματα ένα ισχυρό επιχείρημα για την απόδ…

11 April, 2007 στις 4:00 pm
2
Από: akindynos

Να συμπληρώσω μια εκτενή αναίρεση (με αμερικανική οπτική) του προτεινόμενου κώδικα από τον Tristan Louis. Αντιγράφω την κατάληξη: «Because of such lapses and because I believe that “the interest in encouraging freedom of expression in a democratic society outweighs any theoretical but unproven benefit of censorship,” I have to say that this code is not only a bad idea but one that should strenuously be rejected by members of the blogosphere.»

11 April, 2007 στις 11:34 pm
3
Από: philos

Τέτοιες κινήσεις και ειδικά όταν προέρχονται από τις ΗΠΑ και παίρνουν σύντομα διαστάσεις, εγώ τις βλέπω ως Δούρειους Ίππους!
Όταν ξεκινάς με ένα κώδικα δεοντολογίας, δεν μιλάς με νομικούς όρους (responsibility) και δεν βάζεις σηματάκια!
Για φαντάσου να κυκλοφορούσαμε και να είχαμε πάνω μας κονκάρδες με τις οποίες να δηλώναμε τι πιστεύουμε και με ποιο κώδικα μιλάμε!
Pure Sci-fi! Σενάριο Philip Dick!

12 April, 2007 στις 1:02 am
4
Από: Yorgos

philos: Δεν έχω καμιά αμφιβολία για τις καλές προθέσεις των καλών κυρίων, ούτε είμαι αντίθετος σε κάποιου είδους voluntary code (ή μια σειρά από τέτοιους κώδικες) – απλά εδώ, με το άθλιο σηματάκι και 1-2 ακόμα απροσεξίες, είχαμε αυτογκολ απ’ τα αποδυτήρια.

Τέτοιες πρωτοβουλίες είναι χρήσιμες πάντως, μόνο και μόνο γιατί ξαναβάζουν στο τραπέζι γνώριμα θέματα (π.χ. ανωνυμία). Με τους ρυθμούς που αλλάζει το Δίκτυο, οι παλιές αυτές κουβέντες ξαναγίνονται ενδιαφέρουσες.

btw δείτε και την αντίδραση του Dan Gillmor.

12 April, 2007 στις 5:58 pm
5

[...] Διάβασα σχετικά και σε αρκετά ελληνικά blogs: Κώδικας Δεοντολογίας Των Blogs Εν Όψιν…, Κώδικες Δεοντολογίας και Μπανανόφλουδες, Ετοιμάζεται κώδικας δεοντολογίας στα blogs. Θεωρώ σχετικό και το Παλεύοντας με τα trolls. Μια φιλελεύθερη προσέγγιση που αναφέρεται στο θέμα των trolls. [...]

13 April, 2007 στις 12:00 am
6

Η συζήτηση για τον κώδικα δεοντολογίας μου φαίνεται φοβερά συγκεχυμένη. Οι περισσότεροι μπλόγκερς συγχέουν την ύπαρξη ενός τέτοιου κώδικα με την νομική του ισχύ και συνάφεια.

Ωστόσο νομίζω οτι ένας νομικός μπορεί να βεβαιώσει πως στην πλειοψηφία τους οι κώδικες δεοντολογίας δεν επισύρουν νομικές συνέπειες -όταν, λ.χ., μία επιχείρηση επιδίδεται σε πρακτικές που αντίκεινται στον κώδικά της δεν είναι αυτόματη κάποια νομική συνέπεια- εκτός αν αυτές οι πρακτικές είναι ήδη, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, παράνομες. Αν ο κώδικας δεοντολογίας των McDonald’s αναφέρεται σε παροχή ‘εξαιρετικής ποιότητας υπηρεσία’, το ποινικό δίκαιο δεν έχει αξιώσεις πάνω σε έναν υπάλληλο επειδή ήταν αγενής σε πελάτη.

Ο κώδικας δεοντολογίας είναι, κατά την άποψή μου, απλά ένας τρόπος του εκάστοτε blogger να δώσει ένα στίγμα των πεποιθήσεων και στάσεων που πρεσβεύει το blog του.

16 April, 2007 στις 2:04 pm
7
Από: Yorgos

Ωστόσο νομίζω οτι ένας νομικός μπορεί να βεβαιώσει πως στην πλειοψηφία τους οι κώδικες δεοντολογίας δεν επισύρουν νομικές συνέπειες

Ασφαλώς όχι. Όταν όμως η νομολογία είναι υπό διαμόρφωση, η μαζική υιοθέτηση και εφαρμογή (λέμε τώρα..) ενός εθελοντικού κώδικα που λέει “είμαστε υπεύθυνοι για τα σχόλια στο μπλογκ μας” δεν αδυνατίζει το βασικό επιχείρημα υπέρ μιας πρόβλεψης τύπου Section 230, το οποίο λέει ότι είναι πρακτικά αδύνατο για τους μπλογκερ να ασκήσουν τέτοιου είδους έλεγχο εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ανοικτό διάλογο;

17 April, 2007 στις 1:10 am
8

Γιώργο, αν ένας κώδικας δεοντολογίας απλά αναφέρει ‘θα κάνω ό,τι μπορώ για να περιορίσω τα υβριστικά σχόλια στο blog μου, αλλά φυσικά κάποια μπορεί να μου ξεφύγουν’ οι προβλέψεις τύπου 230 δεν απειλούνται στο ελάχιστο.

Όταν ένας εργοδότης λέει ‘θα κάνω ό,τι μπορώ ώστε οι υπάλληλοί μου να μην βρίζονται μεταξύ τους’, και μετά αποτυγχάνει να φέρει σε πέρας αυτή του τη δέσμευση, δεν ‘αδυνατίζει το επιχείρημα’ υπέρ της απουσίας νομικής ευθύνης του εργοδότη για τις σχέσεις ανάμεσα στους υπαλλήλους του.

Η ένσταση που παρουσίασες δεν συνιστά ουσιαστικό αντίλογο ενάντια στην υιοθέτηση κώδικα από όποιονδήποτε το επιθυμεί (και ditto για τις υπόλοιπες ενστάσεις που έχω ακούσει).

17 April, 2007 στις 9:11 am
9
Από: Yorgos

οι προβλέψεις τύπου 230 δεν απειλούνται στο ελάχιστο.

ΟΚ, δεν αναφέρομαι σε ήδη υπάρχουσες προβλέψεις – αναφέρομαι σε προσπάθειες θέσπισης τέτοιων προβλέψεων σε χώρες που δεν έχουν ακόμα νομοθετήσει για τα ιντερνετικά.

Το παράδειγμα με τον εργοδότη και τους υπαλλήλους είναι άστοχο κυρίως γιατί δεν υπάρχει συγγενές νομικό πλαίσιο που να αποδίδει τέτοια νομική ευθύνη. Για τα μπλογκ, αντίθετα, υπάρχει (επιστολές αναγνωστών στον τύπο, καλεσμένοι σε τηλεοπτικές εκπομπές, κλπ)

17 April, 2007 στις 3:03 pm