Φευ-γάτος, μια κεώμενη βάτος


Ciao amici, ciao Τζώρτζιο, ciao Ατένε.

Έχω πλέον αρριβάρει στην πατρήδα σας την μπέλλα Γκρέτσια, και για το γκραντίσσιμο αππουνταμέντο φινάλε ντι Τσάνπιονς Λήνγκ δε μίσκει παρά σολαμέντε μία σερράτα.

Και κανονικά βέβαια εγώ θα έπρεπε τώρα να είμαι μόλτο κοντσεντράττο και να πρωετοιμάζωμαι ψιχωλογικά για τη μεγάλη παρτίτα. Μα ινβέτσε είμαι πολύ θυμωμαίνος και δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο παρά το τι μου σηνέβη πριν λίγο. Kι έτσι ήρθα και πάλι να χερετήσω εσάς τους πιστούς φίλους μου στα ιστιωλόγια-μπλωνγκ και να σας εξιγήσω την αιτήα του μεγάλου θυμού μου.

Όλα ξεκήνισαν μετά την παρτίτα φινάλε καταστρόφικα ντι Ήστανπουλ ντούε άννι φα. Γιατί τότε οι εφημερήδες έγραψαν για μένα κάποια ψέβδη, και ο καπιτάνο Τσέραρτ ντι Λήβερπουλ απάντησε σε ένα βιβλίο του αουτομπιογκράφικο και δήλοσε και είπε, δεν με φοβάται καθόλου, γιατί εγώ ο Ρίνο είμαι γατούλης.

Και εγώ φυσικά όταν το έμαθα νεβρίασα αλλά έκανα πατσιέντσα, γιατί ο Αντρέα μου έχει εξιγήσει ότι, πρέπει να απαντάμε στο γήπεδο. Όμως πουρτρόππο κάποιοι ανέφθυνοι τζορναλίστι ντι στάμπα ινγκλέζε ξανα-αναδιμωσίεφσαν τα ιπποτιμητικά λόγια του καπιτάνο Τσέραρτ. Και χτες η στάμπα γκρέκα έριξε όλιο αλ φουόκο και πρόσθεσε, εγώ ο Ρίνο είμαι μπαστουνώβλαχος.

Και εμένα φυσικά όλα αυτά με στενωχόρισαν πολύ. Και έτσι στασέρρα στο δήπνο ίψοσα στεντώρρεια τη φονή μου και μήλισα στους συνπαίκτες μου και είπα, ξέρετε ότι σε κάποιες εφιμερήδες εκτοξαίβωνται ψέβδη και εχμές για κατά της ακερεώτιττας του χαρακτήρως μου? Και όλοι με κοίταξαν προσεκτικά, εκτός από τον Πίππο που ματσουλούσε αργά το αγαπημένο του καρπάτσο ντι βιτέλλο. Και εγώ συνέχισα και είπα με παρισσία, αλλά ως εδώ τα ψέβδη και οι προσβωλές, γιατί απόψε θα λάμψει η αλίθεια όταν θα βγω και θα τα κατανγκύλω όλα σε ένα αδέσμεφτο ιστιωλόγιο-μπλωνγκ!

Και για μερικά δεφτερόλεπτα επικράτησε silenzio assoluto, και εγώ αναλωγήστικα υπερήφανος την σημασία της στιγμής. Τότε όμως κάποιος διαίκωψε την ησιχία και είπε, Γκατούζο, evangelista di ciberspazio! Και αυτό πρωκάλεσε κάποια ειρωνεφτικά μηδειάματα και κάποιοι άρχησαν να χαχανήζουν. Και μετά κάποιος άλλος έκανε το χέρι του χονάκι και φώναξε από την άλλη άκρη, ο στρήγγλος που έγινε μπλωνγκο-γατούλης, και τα χάχανα γενηκέφτηκαν. Και μετά δηστιχός χάθηκε ο έλεγχος και διμηουργήθηκε το πανδεμώνιο, γιατί όλοι γελούσαν και κορόϊδεβαν, και κάποιοι φώναζαν, μπλώνγκερ-ιεροτσήρυκας!, και ο Καφού έβαλε τα δάχτυλα στο στόμα του και σφυρούσε σαν μπαστουνώβλαχος, και όλοι χτυπιόντουσαν από τα γέλια, παρ΄εκτός από τον Πίππο που σινέχησε να τρώει στοϊκά το καρπάτσο του.

Και εγώ τότε νεβρίασα πολύ, και αν είχα μπροστά μου τον καπιτάνο Τσέραρτ θα του είχα κάνει νταββέρο ούνα φάτσα κοζί! Αλλά μετά θυμίθηκα το πώς ο Αντρέα μου έχει εξιγήσει ότι, πρέπει να συνπεριφέρωμαι κώσμια, και όχι να αντηδρώ όταν είμαι σε αιμβραζμώ ψυχής. Και έτσι περίμενα να σταματίσουν τα χάχανα και είπα, υληκρεινά λυπάμαι για την διαγογή σας! Και μετά σηκόθικα από την τάβολα και πήγα γλήγωρα στο δομάτιό μου για να σας χερετίσω και να σας εξιγήσω το ό,τι ακριβώς μου είχε συνβεί.

Και όπως καταλαβαίνετε, όλα αυτά με έχουν ποισμόσει, και άβριο θέλω να δώσω τον καλήτερο εαυτό μου. Αλλά στο μεταξύ είναι απωλήτος απαρέτητο εσείς να σινεχήσετε για λίγο ακόμη να μας υποστιρήζετε πηστά. Για να σταματίσουν τα ψέβδη και οι προσβωλές, να θριαμβέφσουν τα αδέσμεφτα ιστιωλόγια-μπλωνγκ, και να συκόσουμε όλοι μαζί την κόππα που τόσο πολύ αξήζουμε.

Bocca al lupo!

Ρίνο