Atene città illuminata


Τσάο φίλοι, τσάο Τζιώρτζιο, τσάο Μπέλλα Γκρέτσια.

Στέκωμαι μπροστά σας προσοχή, φελιτσίσσσσιμο και ουμπρίακο από το γληκό κρασί της νίκης, και δεν βρήσκω πια τα λόγια για να αικφράσω την αιβγνωμοσύνη μου για όλα αφτά τα όσα πετίχαμε μαζί.

Και ξέρω ότι ο τελικός δεν ήταν ώμορφος, και ούτε μπορέσαμε να σας προσφέρουμε την bella figura που διακκαώς επυθιμούσαμε, γιατί η παρτίτα ήταν πολλή δύσκολη, και το άνχος ασφισσιάντε, και οι αββερσάριοι σκληροτράχειλοι και καλοστυμμένοι στο γήπεδο με ένα ηπέροχο λαό στο πλεβρό τους. Αλλά νονοστάντε τα καταφέραμε χάρη στην ανεπανάλλειπτη συνπαράστασή σας, κι έτσι ο Πίππο κέρασε τον Ράφα το καρπάτσο της εκδήκισης, που όπως θα ξέρετε βέβαια είναι ένα πιάτο που τρόγεται κρύο.

Και κάπου εδώ το ταξίδι τελειόνει. Αλλά άβριο αρχήζει ένα άλλο, και εγώ ελπήζω να παραμήνουμε μαζί.

Γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουμε να ξαναζήσουμε κι άλλα ώνειρα εαρινής νυκτός, ή τη γληκιά ανάμνηση κάποιου παλιού μεγάλου τελικού. Ή ίσως την ανάμνηση μιας παλιάς μεγάλης αγάπης, χαμένης στο χρόνο, που έλαμψε ούνα σερράτα ντι Μάτζο, αστέρι δίπλα στα άλλα αστέρια στον ουρανό πάνω από το Στάντιο Ολίμπικο ντι Μπέλλα Ατένε.

Ένα μεγάλο εφχαριστό. Αρριβεντέρτσι.

Γιού νέββερ γουόκ αλόουνε.

Ρίνο