“Turning your dream into a business”


Στις 23/5 το Stanford φιλοξένησε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα events της ελληνικής κοινότητας του Silicon Valley. Πήραν μέρος επιτυχημένοι επιχειρηματίες της περιοχής, στέλεχος εταιρείας venture capital (VC) και o καθηγητής Χρήστος Κοζυράκης σε ρόλο συντονιστή.

Η συζήτηση ξεκίνησε με τον Δρ. Βασίλη Μακιό του HTCI , ο οποίος, μέσω ηχογραφημένου μηνύματος, μίλησε για την προσπάθεια του HTCI και κάλεσε τους Έλληνες μηχανικούς να γυρίσουν στην Ελλάδα και να βοηθήσουν τη νέα αυτή πρωτοβουλία. Στη συνέχεια πήραν το λόγο οι συμμετέχοντες στο πάνελ: ο Γιώργος Παπαδόπουλος, ιδρυτής και CEO της Atypon Systems, ο οποίος χωρίς κανέναν -εξωτερικό- χρηματοδότη ξεκίνησε πριν από ένδεκα χρόνια τη συγκεκριμένη εταιρεία επιστημονικών ηλεκτρονικών εκδόσεων με γραφεία σήμερα στη Silicon Valley, στη Νέα Υόρκη, στην Ελλάδα καθώς και στο Oxfordshire, UK. Ο Γιάννης Παπακωνσταντίνου, καθηγητής στο τμήμα Computer Science του University of California at San Diego και συν-ιδρυτής της Enosys Software, η οποία μέσα σε τρία χρόνια από την ίδρυσή της πουλήθηκε στην BEA Systems, και της app2you που βρίσκεται ακόμα σε στάδιο ανάπτυξης. Ο Τάσος Αργυρός, συν-ιδρυτής και VP of engineering της Aster Data Systems, μιας νέας ακόμα εταιρείας η οποία χρηματοδοτείται από επιφανείς VCs. Τέλος, ο Ανδρέας Σταυρόπουλος, managing director της Draper Fisher Jurvetson (VC firm), ο οποίος ουσιαστικά εκπροσωπούσε την πλευρά των διαχειριστών επιχειρηματικού κεφαλαίου του Silicon Valley.

Τα θέματα που θίχτηκαν αφορούσαν κυρίως τα πρώτα βήματα μιας start-up και τη σχέση της με τους VCs. Μια start-up γεννιέται κυρίως μέσα από μια ιδέα που υπάρχει, αναπτύσσεται και ωριμάζει πολύ καιρό μέσα στο μυαλό των ιδρυτών της. Μπορεί να είναι μια απλή ιδέα, η οποία όμως πρέπει να σχεδιαστεί με κάθε λεπτομέρεια. Συμβουλή προς νέους και νέες επιχειρηματίες από τον κύριο Παπαδόπουλο: ποικιλία στο background των πρώτων ανθρώπων μιας start-up, μια και η πολυφωνία ευνοεί καλύτερα αποτελέσματα.

Το μεγαλύτερο κομμάτι της συζήτησης απασχόλησε ο ρόλος των VCs σε μια start-up – πώς, δηλαδή, γίνεται η επιλογή του VC από μια εταιρεία και αντίστροφα. Για τους ιδρυτές, μία στρατηγική είναι η παρουσίαση του προϊόντος ή της ιδέας σε διάφορους VCs και η επιλογή αυτού που τελικά θα βοηθήσει περισσότερο την εταιρεία (αυτό δε σημαίνει απαραίτητα πως θα δώσει και τη μεγαλύτερη χρηματοδότηση). Μια άλλη προσέγγιση είναι η εταιρεία να προσεγγίσει έναν συγκεκριμένο VC με τον οποίο επιθυμεί να συνεργαστεί και να προσπαθήσει να πετύχει την καλύτερη δυνατή συνεργασία με αυτόν. Ωστόσο, η καλύτερη λύση βρίσκεται κάπου στη μέση: καθορισμός στόχων της εταιρείας, διαμόρφωση λίστας επιλεγμένων VCs, προσέγγιση και επιδίωξη συνεργασίας με τον πρώτο στη λίστα και σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί αυτή, προσέγγιση του επόμενου. Από την άλλη πλευρά οι VCs επιλέγουν τις start-ups με τις οποίες θα συνεργαστούν κυρίως από το πόσο υποσχόμενες είναι, χωρίς απαραίτητα να χρειάζεται να διαθέτουν και την πιο πρωτότυπη ιδέα (παράδειγμα η baidu, η κινεζική ανταγωνίστρια της Google). Ιδανικές περιπτώσεις γι’ αυτούς είναι εταιρείες με προοπτικές γρήγορης ανάπτυξης (π.χ. YouTube).

Άλλο θέμα που απασχόλησε τη συζήτηση ήταν η προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων κατά τη διαδικασία εύρεσης VC. Ολόκληρο το πάνελ μας διαβεβαίωσε ότι δεν τίθεται θέμα απειλής των πνευματικών δικαιωμάτων από τους VCs, καθώς η «αντιγραφή» μιας ιδέας θα ήταν κάτι εξαιρετικά δύσκολο από τη μια και από την άλλη θα δημιουργούσε προβλήματα στη φήμη και το κύρος μιας εταιρείας VC.

Και ποιά η ανάμειξη των VCs στην εταιρεία; Ποιό το ποσοστό που συνήθως ζητούν από μια start-up; Ο κύριος Αργυρός μας είπε πως θεωρείται κακό (από την πλευρά των VCs) να δώσεις λιγότερο από το 15% της εταιρείας και (από την πλευρά της start-up) περισσότερο από 50%. Ο κύριος Σταυρόπουλος είπε πως συνήθως το ποσοστό που παίρνει ένας VC είναι περίπου 25-40%. Άλλωστε δεν συμφέρει κανέναν VC να διαθέσει τον ίδιο χρόνο για κάποιο μικρότερο ποσοστό. Ο χρόνος τους είναι περιορισμένος και κοστολογείται πολύ ακριβά. Γι’ αυτό και η ανάμειξή τους στην καθημερινή ζωή της εταιρείας δεν είναι έντονη ή ενοχλητική και περιορίζεται μόνο στις απαραίτητες ενημερωτικές συναντήσεις.

Το θέμα στο οποίο εμφανίστηκαν οι πιο αντικρουόμενες απόψεις όμως ήταν τι γίνεται όταν η εταιρεία ξεμείνει από λεφτά, όταν δηλαδή τελειώσουν τα λεφτά της χρηματοδότησης πριν εμφανιστούν τα πρώτα αποτελέσματα. Ο κύριος Σταυρόπουλος μας τόνισε πως τα χρήματα του πρώτου γύρου χρηματοδότησης τελειώνουν μέσα σε 12 μήνες. Από κει και πέρα μια μικρή επιπλέον χρηματοδότηση για μερικούς μήνες είναι δυνατή, όταν όμως η εταιρεία δείχνει σημάδια προόδου και εξέλιξης. Σε διαφορετική περίπτωση, μακροχρόνιων επιπλέον χρηματοδοτήσεων χωρίς κάποιο αποτέλεσμα είναι σπατάλη χρόνου και χρήματος και από την πλευρά των VCs και από την πλευρά των start-ups.

Τέλος, τέθηκε και ερώτηση σχετικά με την πρόοδο που γίνεται στην Ελλάδα στο θέμα των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας και ίντερνετ. Αναγνωρίζοντας τις προσπάθειες των επιχειρηματιών του χώρου στην Ελλάδα, οι συμμετέχοντες στο πάνελ μίλησαν για δυσκολίες που συνήθως οφείλονται στην ανάμειξη του κράτους. Όλοι συμφώνησαν πως η δημιουργία μιας επιχείρησης στον παράδεισο της Silicon Valley και η επέκταση των εργασιών της και στην Ελλάδα, κατά το παράδειγμα της Atypon, θα μπορούσε ίσως να είναι η χρυσή τομή.



5 σχόλια


1
Από: Yorgos

You’ve been buzzed! =)

Αγάπη, καλωσήρθες στη μεγάλη οικογένεια του RT. Μαζί θα κατακτήσομε τα Ιντερνετς.

Επί της ουσίας έχω να παρατηρήσω ότι ο κ. Αργυρός τα είπε, ως συνήθως, θαυμάσια. Αν μας διαβάζει και δεν δεσμέυεται με όρκο σιωπής, θα είχε ενδιαφέρον η προσωπική του εμπειρία με τους βισίδες.

6 June, 2007 στις 1:55 pm
2
Από: Agapi

Καλώς σας βρήκα. Τα Ιντερνέτς μας περιμένουν!
Ελπίζω να σας έδωσα μια ιδέα του πως σκεφτονται οι βισίδες και οι επιχειρηματίες, και πως γίνονται οι δουλειές εδώ στη Silicon Valley.
Αναμένω το σχόλιο του κυρίου Αργυρού με αγωνία!!!

7 June, 2007 στις 1:30 pm
3
Από: Argiros

Εντυπωσιακή και ακριβέστατη η ανταπόκριση του reality-tape! Εύχομαι εις ανώτερα και περιμένω να δω την ομάδα να μεγαλώνει!

By popular demand, λοιπόν, my $0.02:

Πιστεύω ότι το πως βλέπει κανείς τους VCs είναι εντελώς υποκειμενικό και φιλοσοφικό ζήτημα. Από την μία πολλές φορές θα σπρώξουν και στριμώξουν *εσένα* και την εταιρία *σου* προς την κατεύθυνση που *αυτοί* θεωρούν καλύτερη – ανεξάρτητα με το τι εσύ πιστεύεις. Από την άλλη, κάποιες φορές έχουν δίκιο. Προσωπικά θεωρώ ότι για όποιον αντέχει την ζέστη, και για τις κατάλληλες εταιρίες και αγορές, οι καλοί βι-σις (που είναι μετρημένοι στα δάκτυλα) δεν είναι κακή επένδυση.

Ακόμη όμως και για αυτούς που δεν θέλουν ούτε καν να σκεφτούν για VCs, οι επιχειρηματικοί άγγελοι (ελεύθερη μετάφραση του business angels) είναι πολύ ενδιαφέρουσα επιλογή: συνήθως προσφέρουν εμπειρία, χρήμα και γνωριμίες — σε μειωμένο βαθμό, φυσικά, αλλά χωρίς την πίεση και τις απαιτήσεις των επαγγελματιών επενδυτών.

7 June, 2007 στις 8:54 pm
4
Από: dpant

Να προσθέσω στην πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα πως εκτός από δαίμονες και αγγέλους υπάρχει και “τρίτος δρόμος”, και η προσωπική μου εμπειρία ακολουθώντας τον υπήρξε εξαιρετικά ικανοποιητική: licensing.

Όπερ έστι, παραχώρηση των δικαιωμάτων εμπορικής εκμετάλλευσης μιας καλής ιδέας σε μια υπάρχουσα εταιρεία, με την ίδρυση και τις καθημερινές operational έγνοιες της οποίας ο εφευρέτης μικρή ή καμία σχέση δεν (χρειάζεται να) έχει.

Η εξασφάλιση κεφαλαίων επιχειρηματικού ρίσκου (VC) σαφώς προσδίδει αίγλη και προβολή στον χρηματοδοτούμενο, αλλά, εκτός του ότι συνηθέστατα είναι εξαιρετικά ψυχοφθόρα διαδικασία, εμπεριέχει έναν επιπλέον σημαντικό παράγοντα αβεβαιότητας: Τη σταδιακή απαξίωση του κομματιού της εταιρείας που παραμένει στα χέρια του ιδρυτή μετά από διαδοχικά στάδια μελλοντικής επιπρόσθετης χρηματοδότησης (founding rounds).

Αντίθετα, μια συμφωνία licensing εξασφαλίζει στο φέρελπι νέο ή κορασίδα ένα προκαθορισμένο ποσοστό των μελλοντικών ετησίων εσόδων που τυχόν θα προκύψουν από την εκμετάλλευση της εφεύρεσης. Φυσικά υπάρχει και η σκοτεινή όψη του νομίσματος. Η εταιρεία που αποκτά τα δικαιώματα εμπορικής χρήσης μπορεί ανά πάσα στιγμή να αποφασίσει για δικούς της λόγους πως το συγκεκριμένο κομμάτι πνευματικής ιδιοκτησίας δεν αξίζει επιπλέον ανάπτυξη και να το βάλει μια και καλή στην κατάψυξη.

Συγχαρητήρια και καλή συνέχεια στην Αγάπη και τον Τάσο!

11 June, 2007 στις 1:49 pm
5
Από: yorgos

Συμπτώσεις – τις μέρες που γράφατε αυτά τα πολύ ενδιαφέροντα, ο εμβληματικός της dot-com εποχής εφευρέτης-επιχειρηματίας, Marc Andreessen, έγραφε για τις δικές του εμπειρίες με τους βισίδες.

Μεταξύ άλλων πολλών και καλών, η συμβουλή του προς νέους founders:

Startups that have a credible potential to be sold or go public for a 10x gain on invested capital within 4 to 6 years of the date of funding should consider raising venture capital.

Most other startups should not raise venture capital.

14 June, 2007 στις 6:33 pm