Αριστοτέλης debunked;


Ερευνητές από το Los Alamos National Laboratories, το Arizona State University, το Santa Fe Institute και το Dresden University of Technology (ερευνητές με κοινό παρονομαστή και παρελθόν στο Santa Fe Institute) ίσως έδωσαν πρόσφατα την χαριστική βολή στην μεταφορά της πόλης ως φυσικού οργανισμού… μια μεταφορά που κουβαλάμε μαζί μας από την εποχή του Αριστοτέλη.

Shanghai, PRC

Στην μελέτη τους ανέλυσαν νέα δεδομένα αστικών συστημάτων διαφόρων χωρών του κόσμου σχετικά με την κατανάλωση φυσικών πόρων (νερό, ενέργεια, έργα υποδομής) καθώς και την παραγωγή γνώσης και το “προϊόν” της δημιουργικότητας (τον αριθμό πατεντών – ατελής δείκτης για διάφορους λόγους -, εργαζομένων στον τομέα έρευνας και ανάπτυξης) με αποτέλεσμα να αποκαλύψουν σημαντικές συσχετίσεις κλίμακας. Οι συσχετίσεις των ανωτέρω στοιχείων με το μέγεθος των πόλεων που παρουσιάζουν ακολουθούν νόμους δύναμης (power laws).

Η συσχέτιση μεγέθους πόλης και της κατανάλωσης πόρων ακολουθεί υπο-γραμμική κλίμακα – και συνεπώς συμβαδίζει στην μεταφορά της πόλης ως βιολογικού οργανισμού… οι μεγαλύτεροι οργανισμοί στην φύση καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια (ανά μονάδα χρόνου ή ανά μονάδα μάζας). Αντίστοιχα, καθώς οι πόλεις μεγαλώνουν, χρειάζονται λιγότερη ενέργεια (και πόρους γενικότερα) κατά την λειτουργία τους. Εμφανίζουν δηλαδή τις λεγόμενες οικονομίες κλίμακας σε συγκεκριμένες εκφάνσεις της αστικής ύπαρξης.

Sao Paolo, Brazil

Όταν όμως το μέγεθος των πόλεων αντιπαρατίθεται σε “μετρήσεις δημιουργικότητας” (δημιουργικές δουλειές, καινοτομία, και πλούτο), καθώς οι πόλεις μεγενθύνονται, η συσχέτιση ακολουθεί υπεργραμμική κλίμακα: το δημιουργικό προϊόν των πόλεων μεγαλώνει ολοένα και πιο γρήγορα όσο μεγαλύτερη είναι η πόλη…

Συνοψίζοντας, τα δεδομένα δείχνουν πως καθώς οι πόλεις μεγεθύνονται, χρειάζονται λιγότερους (κατά κεφαλήν) πόρους ενώ παράλληλα δημιουργούν σε πιο γρήγορους ρυθμούς! Οι πόλεις δηλαδή παρουσιάζουν επίσης αύξουσες αποδόσεις κλίμακας σε διαφορετικές λειτουργίες. “Ο ρυθμός της αστικής ζωής [που συνδέεται με την δημιουργικότητα] αυξάνεται με το μέγεθος της πόλης”. Αντίστοιχος νόμος δεν παρατηρείται πουθενά στη βιολογία, υποστηρίζουν οι συγγραφείς… Σημαντικό μάθημα από την συγκεκριμένη έρευνα αποτελεί το γεγονός πως παρ’όλα τα προβλήματα που παρουσιάζονται σε μεγαλύτερες πόλεις (εγκλήματα, συμφόρηση, κτλ site web.) οι ίδιες οι μεγάλες πόλεις παρουσιάζουν τις υψηλότερες πιθανότητες για την εύρεση της λύσης των προβλημάτων τους μέσω διαδικασιών καινοτομίας.

London, U.K.

Τελικώς, τείνω στο να μην δώσω θετική απάντηση στον τίτλο/φυτίλι. Η μεταφορά του Αριστοτέλη δεν αποτελεί μεταφορά δυναμικής φύσης – δεν έχει να κάνει με διαδικασίες μεγέθυνσης αλλά με την σχέση του μέρους με το σύνολο π.χ. η σχέση του ατόμου με την πόλη παρομοιάζεται με αυτήν του χεριού με το ανθρώπινο σώμα. Επίσης, ας μην ξεχνάμε πως η σκέψη του Αριστοτέλη για την πόλη συμβαδίζει με την σημερινή σκέψη για την πολιτεία – μιας και μιλούσε ουσιαστικά για την “πόλη-κράτος”. Συνεπώς υπό το σωστό context, ο Αριστοτέλης δεν έχει να φοβηθεί τίποτα!

Η περίληψη του paper κλείνει με το εξής συνταρακτικό:

Finally we explore possible consequences of these scaling relations by deriving growth equations, which quantify the dramatic difference between growth fueled by innovation versus that driven by economies of scale. This suggests that, as population grows, major innovation cycles must be generated at a continually accelerating rate to sustain growth and avoid stagnation or collapse.

Ας αρχίσουμε (συνεχίσουμε;) λοιπόν να σκεφτόμαστε και να δημιουργούμε (γιατί χανόμαστε)!!!

To podcast μιας πρόσφατης συνέντευξης ενός από τους co-authors θα το βρείτε εδώ. Το ίδιο το άθρο θα το βρείτε εδώ .

UPDATE (Αυγουστος 3 2008) – Ξανακοιτάζοντας το ποστ μετά από ένα χρόνο και, διαπίστωσα πως δεν κάλυψα πλήρως μια από τις ερωτήσεις του Τάσσου στα comments – το ερώτημα του αν γίνεται αναφορά στο Αριστοτέλη in the wrong context και από ποιον… Η απάντηση βρίσκεται στην παρουσίαση ενός από τους συγγραφείς εδώ.



6 σχόλια


1
Από: S G

ειναι οντως ενα πολυ ενδιαφερον αρθρο μιχαλη. Μονο που δεν θα ελεγα οτι ο Αριστοτελης τον ηπιε, η καταναλωση ενεργειας κτλ των πολεων μεγαλωνει υπογραμμικα οπως στα ζωα και η δυναμη τους υπεργραμμικα (παλι οπως περιπου στα ζωα νομιζω!)

6 June, 2007 στις 6:44 am
2
Από: maikwl

Αναρωτιέμαι… η δύναμη όντως αυξάνεται υπεργραμμικά ή απλά γραμμικά; Αν αυξάνεται απλά γραμμικά, ο ισχυρισμός των συγγραφέων για υπο-γραμμικές ή έστω γραμμικές συσχετίσεις μόνο στους βιολογικούς οργανισμούς δεν καταρρίπτεται… και η μοναδικότητα της πόλης ως ανθρώπινο δημιούργημα που κατάφερε κάτι που αντιτείθεται σε βιολογικούς νόμους (περί οργανισμών) είναι γεγονός! Γενικώς αυτό το εκλαμβάνω ως απόδειξη πως η πόλη όσο και θεωρηθεί ως κομμάτι της φύσης (μια ζούγκλα από μπετόν, αλλά ζούγκλα ούτως ή άλλως) είναι κάτι το διαφορετικό. Τι όμως;

6 June, 2007 στις 12:32 pm
3
Από: S G

ας το κανουμε σωστα: πως οριζεις την δυναμη? αν ειναι ΑΕΠ ανα κατοικο τοτε σιγουρα ανεβαινει υπεργραμικα ή οχι?

“το εκλαμβάνω ως απόδειξη πως η πόλη όσο και θεωρηθεί ως κομμάτι της φύσης (μια ζούγκλα από μπετόν, αλλά ζούγκλα ούτως ή άλλως) είναι κάτι το διαφορετικό.”

εμ ενα δικτυο αυτονομων παιχτων που κερδιζει απο την πολυπλοκοτητα των διασυνδεσεων?

7 June, 2007 στις 3:12 pm
4
Από: Tassos

περί ζώων: από ζώο σε ζώο (π.χ. από μυρμήγκι σε ελέφαντα) η δύναμη αυξάνει υπογραμμικά.

Επίσης, πώς ορίζεται ο κύκλος καινοτομίας;

Τέλος, ποιανού ιδέα ήταν να γίνει η αναφορά στον Αριστοτέλη in the wrong context; 😉

8 June, 2007 στις 9:03 am
5
Από: maikwl

Ευχαριστούμε για την επέμβαση Τάσσο!

Ναι, έχεις δίκιο στην υπεράσπιση των συγγραφέων γιατί δεν κάνουν αναφορά στον Αριστοτέλη στο άρθρο – έπρεπε να το τονίσω. Για εμένα το έναυσμα δόθηκε από μία δημοσιογραφική κάλυψη του θέματος (στην οποία συνδέω στο post). Η σύνδεση με την θεώρηση του Αριστοτέλη δεν νομίζω πως είναι άστοχη βέβαια… η βάση της θεωρίας περί πόλης ως natural organism βρίσκεται στους κλασσικούς – ασχέτως αν τους κάνεις referenced ή όχι. Το άρθρο δείχνει πως οι πόλεις δεν συμβαδίζουν σε κάποιες λειτουργίες με την θεώρηση της πόλης ως φυσικού οργανισμού. Επηρρεάζει αυτό το αποτέλεσμα την θεώρηση του Αριστοτέλη; Αυτό το βρήκα ενδιαφέρον ερώτημα.
Τέλοσπάντων, τυχαίνει έχω συνάντηση με έναν από τους co-authors σε λίγη ώρα οπότε θα τον ρωτήσω αν συζητήσανε το θέμα της σύνδεσης με τον Αριστοτέλη κατά την διάρκεια της συγγραφής του άρθρου…

8 June, 2007 στις 10:03 am
6
Από: maikwl

Περί innovation cycles: γνωρίζοντας κάποια πράγματα εκ των έσω, δηλαδή τον οικονομολόγο που συνείσφερε στο paper, η αναφορά στο θέμα της καινοτομία προέρχεται σίγουρα από την έμφαση σε μια Schumpeterian-ή θεωρία ενδογενούς μεγένθυσης (ή διαφορετικά, νέα θεωρία μεγένθυσης). Συγκεκριμένα για τους κύκλους, η άποψή μου είναι πως μάλλον έχουν στον μυαλό τους είτε συγκεκριμένες δυναμικές θεωρίες περί καινοτομίας οι οποίες προβλέπουν “κυκλική” συμπεριφορά της μεταβλητής στον χρόνο αντί για γραμμική ή μιλάνε περί τεχνολογικά discontinuities…
Δεν μπορώ να σου πω με βεβαιότητα όμως… μπορεί να χρησιμοποίησαν τον όρο “major innovation cycles” ως κάτι πιο τρέντυ από το να πουν απλά “major innovations”… 🙂

8 June, 2007 στις 10:59 am