Πολύ. Βαθιά. Νερά.


Δείτε αυτό το βίντεο.

Είναι η αφήγηση της ασύμμετρης απειλής* on steroids – ή, απλά, στη λογική της συνέχεια. Επικαλούμενος κυβερνητικές πηγές, ο σχολιαστής της Καθημερινής και του ΣΚΑΪ Γ. Μαλούχος υιοθετεί πλήρως την ακραία (και μέχρι σήμερα φτωχότατα τεκμαιρόμενη) εικόνα μιας χώρας υπό οργανωμένη, συντονισμένη επίθεση. Μιλάει για “ασφαλώς” παραστρατιωτικού (παραστρωτικού, έστω) τύπου ενέργειες και λέει ευθέως ότι η τραγωδία που ζήσαμε το τελευταίο τριήμερο μπορεί να είναι πρόβα για κάτι πολύ χειρότερο. Το segment είναι στα όρια του ανατριχιαστικού. Ο λόγος και η (σόρι, ηλίθια**) επιχειρηματολογία του Μαλούχου παραπέμπουν σε νεοσυντηρητικό στέλεχος του Αμερικανικού Πενταγώνου μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η ρητορική προετοιμασία του εδάφους για μια ελληνική εκδοχή των Department of Homeland Security και Patriot Act, η υποννοούμενη επέκταση του εύλογου καλέσματος για ενότητα και συσπείρωση σε πιθανή ανησυχία για ενέργειες που ενδέχεται να κλονίσουν το φρόνημα του λαού (σκληρή κριτική του κρατικού μηχανισμού; υπερπροβολή εικόνων καταστροφής;) είναι λογική συνέπεια των παραπάνω.

Ο Μαλούχος δυστυχώς δεν είναι εκτός mainstream εδώ. Από τη σημειολογία της πρώτης εμφάνισης του Πρωθυπουργού και του ΥΠΕΘΑ στο κέντρο συντονισμού στη Ζαχάρω, μέχρι τις πυρκαγιές που “δεν μπορεί να είναι σύμπτωση” στο προχτεσινό διάγγελμά του (κάτι που πολλοί κατ’ επάγγελμα συνωμοσιολόγοι σίγουρα εξέλαβαν ως κλείσιμο του ματιού), από την προβεβλημένη ανάμιξη της ΕΥΠ και της Αντιτρομοκρατικής στις έρευνες και την επίσκεψη του Καραμανλή στο Πεντάγωνο μέχρι την ευθεία χτεσινή δήλωση του Πολύδωρα περί ασύμμετρων απειλών, η κυβέρνηση μοιάζει να προκρίνει την αφήγηση μιας ελληνικής 11ης Σεπτεμβρίου, έναντι ίσως της διόλου κολακευτικής για εκείνη αφήγησης μιας ελληνικής Κατρίνα.

Αν μεν υπάρχουν στοιχεία που δικαιολογούν τέτοιες ανησυχίες, αυτά θα πρέπει να δοθούν στη δημοσιότητα – όσα, εν πάση περιπτώσει, μπορούν ασφαλώς να δημοσιοποιηθούν. Αν όχι, φοβάμαι ότι η από κυβερνητικά χείλη πριμοδότηση σεναρίων περί εξωτερικών εχθρών, εγχώριων πολιτικών εξτρεμιστών, πεμπτοφαλαγγιτών μεταναστών, σε μια κοινή γνώμη που δυσκολεύεται να καταλάβει ότι “extraordinary claims require extraordinary evidence” είναι ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι.

 
*Σύμφωνα με τον ορισμό του Αμερικανικού Πενταγώνου: “a broad and unpredictable spectrum of military, paramilitary, and information operations, conducted by nations, organizations, or individuals or by indigenous or surrogate forces under their control, specifically targeting weaknesses and vulnerabilities within an enemy government or armed force.”

** Προφανώς δε χρειάζεται κεντρικός συντονισμός για να δράσουν οι γνωστοί “αναπτυξιακοί εμπρηστές” σε διάφορα σημεία της χώρας στο τελευταίο σαββατοκύριακο του Αυγούστου, με συνθήκες θαυμάσιες για πυρκαγιά και με τον μηχανισμό πολιτικής προστασίας τεντωμένο σε τέτοιο βαθμό.



15 σχόλια


1
Από: Tassos

Υποθέτω το “παραστρωτικό” είναι το καθ’ημάς “nucular”. Φαιδρό.

Παραταύτα αναρωτιέμαι γιατί ενέσκηψαν πυρκαγιές σε μέρη που σίγουρα είναι εκτός των περιοχών ενδιαφέροντος των οικοπεδοφάγων (δεν παίρνω και όρκο για το παραπάνω βέβαια, άλλωστε εγώ πρώτη φορά άκουγα τα τοπωνύμια στην Πεολοπόννησο με την εξαίρεση της Ολυμπίας). Μπορούν να δικαιολογηθούν ως κινήσεις αντιπερισπασμού για να “προφυλαχθούν” εμπρησμοί σε πιο οικοπεδοποιήσιμα μέρη;

Αυτό πάντως που χρειάζεται ούτως ή άλλως είναι μια ανατομία του οικοπεδοφαγικού/εμπρηστικού μηχανισμού: υπάρχει κάποια έστω χαλαρή συνεννόηση/συνεργασία ανάμεσα στα ιδιωτικά συμφέροντα και τις ομάδες/μονάδες κρούσης ή όχι; Υποθέτω ότι υπάρχουν “επαγγελματίες” εμπρηστές αλλά δε νομίζω ότι είναι κάποιο επιτήδευμα με ψηλό barrier-to-entry και δεν ξέρω αν δουλέυουν ως free-lancers ή προς ώφελος συγκεκριμένων οικοπεδοφάγων.

Εν τέλει, υπήρξε ποτέ εξουδετέρωση δικτύου οικοπεδοφάγων/εμπρηστών στη συγχρονη ιστορία του κράτους; Και αν όχι γιατί; (επειδή δεν υπάρχουν δίκτυα ή επειδή η Ασφάλεια είναι ανίκανη ή δεν προσπάθησε;)

27 August, 2007 στις 7:44 am
2
Από: Tassos

Και κάτι άλλο για την ουσία του πόστ: τουλάχιστο στην περίπτωση των ΗΠΑ υπάρχει ένα narrative που είναι ευρύ και σχετικά self-consistent και του οποίου η ευστοχία πάνω κάτω προωθείται και από τον “εχθρό” τον ίδιο: μας μισούνε για τον τρόπο ζωής μας και θέλουν να μς χτυπήσουν στην ίδια μας τη χώρα/τους μισούμε για ό,τι έφεραν στον τόπο μας και θα τους χτυπήσουμε στην ίδια τους τη χώρα.

Στην ελληνική περίπτωση ποιο είναι ακριβώς αυτό το narrative; Ποιος είναι ο εχθρός που θέλει να λυγίσει το των Ελλήνων Φρόνημα και με ποιο απώτερο στόχο; Να αναγνωρίσουμε τα Σκόπια ως Μακεδονία; Να φύγουμε από την Τσαμουριά; Να δεχτούμε συνεκμετάλλευση και 6 μίλια στο Αιγαίο; Να ανοίξουμε τζαμί στο Ζάππειο; Να στρέξουμε στο ανεξάρτητο Κόσοβο;

27 August, 2007 στις 7:57 am
3
Από: buzz

Ο φόβος φυλάει τα έρμα…

το 666ο ποστ του RT μας ξεναγεί στον υπέροχο χώρο της ελληνικής ηλεκτρονικής δηομσιογραφίας η οποία ανακαλύπτει ενέργειες “παραστρωτικού χ…

27 August, 2007 στις 8:01 am
4
Από: akindynos

Νομίζω πως παραγνωρίζουμε αυτή την ακατανόητη εμμονή της Ιστορίας να επαναλαμβάνεται.

27 August, 2007 στις 10:05 am
5
Από: balzac007

Τι κάνουμε τώρα. Μια λίστα από ιδέες.

http://tikanoumetora.blogspot.com/

27 August, 2007 στις 1:25 pm
6
Από: @@

http://www.youtube.com/watch?v=Z93W_7HK_ps

27 August, 2007 στις 2:12 pm
7
Από: gebre

Πέρα από το αν αληθεύουν οι θεωρίες περί ασύμμετρων απειλών ή οργανωμένου σχεδίου (αν και είναι ένα σημαντικό θέμα που πρέπει να ερευνηθεί), το θέμα είναι πώς θα διαχειριστούμε την καταστροφή από εδώ και πέρα. Η κοινή λογική λέει ότι θα πρέπει να καταγράψουμε όλα τα προβλήματα που ανέκυψαν και να πάρουμε συγκεκριμένα μέτρα, τόσο για τα άμεσα προβλήματα, όσο και για την πρόληψη και τον σήμερα ελλιπή συντονισμό των κρατικών δυνάμεων σε αντίστοιχες καταστάσεις. Δυστυχώς φοβάμαι ότι αυτό είναι πέρα από τις δυνατότητες του σημερινού (πολλάκις αναποτελεσματικού) πολιτικού συστήματος. Ήδη από το βράδυ του Σαββάτου, οπότε και ο Γιωργάκης έριξε την ευθύνη στην κυβέρνηση και τον κομματισμό (αν και ο ίδιος υπήρξε μέλος κυβερνήσεων που ήταν εξπέρ στην κομματικοποίηση), έχουν αρχίσει οι γνώριμες δηλώσεις μεταξύ των κομμάτων όπου ο ένας ρίχνει τις ευθύνες στον άλλον.
Συνεπώς η μόνη λύση είναι να πάρουν οι πολίτες την κατάσταση στα χέρια τους και να κάνουν ό,τι μπορούν. Ουδέν κακόν αμιγές καλού που έλεγαν και οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Αυτή η καταστροφή ίσως είναι η ώθηση που χρειάζεται η ελληνική κοινωνία για να αλλάξει σιγά σιγά προτεραιότητες και να αποκτήσει επιτέλους κάποια κοινωνική και περιβαλλοντική συνείδηση.

ΥΓ. Δεν πιστεύω πάντως στην ύπαρξη τρομοκρατών. Αν κάποιοι τρομοκράτες ήθελαν να πλήξουν την Ελλάδα, θα χτυπούσαν κάποιο δημόσιο κτίριο ή κάποιο μέσο συγκοινωνίας όπως γίνεται συνήθως. Έτσι κι αλλιώς τη φύλαξή τους την έχει αναλάβει το ελληνικό κράτος (άρα είναι ανυπεράσπιστα πρακτικά) και επιπλέον δεν κινδυνεύεις και να καείς…

27 August, 2007 στις 10:25 pm
8
Από: lazopolis

Δηλαδή αγαπητέ gebre πώς ακριβώς οι πολίτες θα πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και θα καταγράψουν όλα τα προβλήματα που ανέκυψαν και θα πάρουν συγκεκριμένα μέτρα, τόσο για τα άμεσα προβλήματα, όσο και για την πρόληψη και τον σήμερα ελλιπή συντονισμό των κρατικών δυνάμεων σε αντίστοιχες καταστάσεις;;;

Και όταν λες “Δυστυχώς φοβάμαι ότι αυτό είναι πέρα από τις δυνατότητες του σημερινού (πολλάκις αναποτελεσματικού) πολιτικού συστήματος.” τί εννοείς πολιτικό σύστημα; Το δικομματισμό ή τη δημοκρατία;

27 August, 2007 στις 11:11 pm
9
Από: Oneiros

Κοίτα να δεις που, τώρα που άρχισαν να ξεκουμπίζονται οι neocon ιέρακες από την αμερικανική πολιτική σκηνή, ετοιμάζονται να θρονιαστούν στη δική μας! Και κρίνοντας από τον επικοινωνιακό χειρισμό (ασύμμετρες απειλές, μπουφανάκια Bush, god bless και τα τοιαύτα), ετοιμάζονται χωρίς πολλά πολλά να μας χώσουν ..the whole nine yards (Homeland Security; Patriot Act; μαζικές παρακολουθήσεις; ..Guantanamo;;;)

Το πρόβλημά τους είναι ότι, όντας σινεφίλ του πασατέμπου, δεν έχουν κάτσει καν να δούνε ολόκληρες τις σχετικές ταινίες (Siege, Enemy of the State κλπ.), ενώ εμείς τις έχουμε φάει με το κουτάλι και τους μυριζόμαστε από χιλιόμετρο.

Η βαρειά ιστορική μνήμη της χώρας δε σηκώνει άλλες χούντες’ ούτε να το σκεφτούν καν για invocation του άρθρου 48 και άλλες τέτοιες εκτροπές.

28 August, 2007 στις 12:31 am
10
Από: Κυνηγος Λαζοπολι

Ρε παιδια, μην πατε μακρια. Χθες το βραδυ στο κεντρικο του Σκαι στις 9 (το προλαβαινετε στο σαιτ), ο Καρκαγιαννης της Καθημερινης κ’ αφεντικο του Μαλουχου ειπε οτι αυτα ειναι κομματακι μαλακειες. Αναμεσα στα αλλα που πρεπει να κρατησουμε απο αυτες τις μερες ειναι κ’ ποιοι βγηκαν μαλακες. Απο δημοσιογραφους, ο Μαλουχος ειναι σιγουρα ενας απο αυτος.

28 August, 2007 στις 1:20 am
11
Από: Κυνηγος Λαζοπολι

Ειπε επισης ο ανθρωπος οτι και ετσι να ειναι, ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙΣ. Τον παρακολουθεις και τον τσιμπας.

28 August, 2007 στις 1:21 am
12
Από: gebre

Φίλε lazopolis,
Όταν λέω ότι οι πολίτες πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, εννοώ ότι θα κάνουν ό,τι μπορούν για να λύσουν τα προβλήματά τους μόνοι τους. Από τη στιγμή που το κράτος είναι ανεπαρκές, δεν υπάρχει άλλη λύση. Ήδη έχουν εκδηλωθεί αρκετές ιδιωτικές πρωτοβουλίες και πιστεύω ότι θα ενταθούν στο άμεσο μέλλον. Φυσικά κάποια πράγματα όπως ο ελλιπής συντονισμός της κρατικής μηχανής δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν από καμία ομάδα πολιτών.
Όταν λέω πολιτικό σύστημα εννοώ όλους τους πολιτικούς φορείς, δηλαδή τα κόμματα πρωτίστως αλλά και την τοπική αυτοδιοίκηση, που κοιτούν μόνο το στενά κομματικό ή οικονομικό συμφέρον. Για παράδειγμα, πριν λίγο καιρό ήμουν για διακοπές στην Λευκάδα. Ένα καταπράσινο νησί, που όμως εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι δεν έχει καμία αντιπυρική ζώνη και πολλοί δρόμοι είναι τόσο στενοί που χωρά μόνο ένα αυτοκίνητο και για τις δύο κατευθύνσεις. Σε κάποιες παραλίες όμως ο δήμος είχε προνοήσει ώστε να υπάρχουν (παράνομα) ξαπλώστρες από τη μία άκρη έως την άλλη – από αντιπυρικά έργα τίποτα, αλλά για να βγάλουμε λεφτά κάνουμε ό,τι μπορούμε. Η αδυναμία του πολιτικού συστήματος δεν έγκειται στο ότι υπάρχουν μόνο δύο κυρίαρχα κόμματα ή στο ότι το πολίτευμα είναι η κοινοβουλευτική δημοκρατία, αλλά στο ότι η διαχείριση των προβλημάτων και η πολιτική που ακολουθείται δεν είναι σωστές. Και εφόσον αυτό γίνεται επί σειρά ετών, συνάγεται ότι απλά δεν μπορούν.

28 August, 2007 στις 11:15 pm
13
Από: Tassos

gebre, δεν είμαι σίγουρος ότι έχεις κάνει σωστή διάγνωση για την αδυναμία του πολ. συστήματος.

Η λάθος διαχείριση των προβλημάτων δεν είναι πρωτογενής αδυναμία, κάπου αλλού έχει την αιτία της. Το εύκολο είναι να την αποδώσουμε στο δικομματισμό. Κι εγώ πιστεύω ότι ο ισχυρός δικομματισμός είναι σημάδι χωλαίνουσας δημοκρατίας αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι από μόνος του φταίει για την ελληνική κατάντια. Κατά την άποψή μου επιτείνει το πρόβλημα παρά το προκαλεί.

Εγώ αποδίδω αυτά που λες στην έλλειψη κοινωνικής αγωγής: ένας φαύλος συνδυασμός ατομικισμού και σταρχιδισμού που χαρακτηρίζει την πλειονότητα και — για όσους θέλουν εξουσία — δεν αποτελεί εμπόδιο στην αναρρίχηση σε τοπικά ή εθνικά αξιώματα.

29 August, 2007 στις 4:31 am
14
Από: lazopolis

“Από τη στιγμή που το κράτος είναι ανεπαρκές, δεν υπάρχει άλλη λύση. Ήδη έχουν εκδηλωθεί αρκετές ιδιωτικές πρωτοβουλίες και πιστεύω ότι θα ενταθούν στο άμεσο μέλλον.”

Θα προτιμούσα οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες να είχαν ως στόχο την βελτίωση ή, αν θες, την αφύπνιση του κρατικού μηχανισμού. Δεν νομίζω οτι έχουμε ως χώρα την πολυτέλεια να αγνοήσουμε το κράτος και να ρίξουμε το βάρος στην (φυσικά καλοδεχούμενη) ιδιωτική πρωτοβουλία του κάθε εθελοντή. Για την ακρίβεια νομίζω οτι η απαξίωση του κρατους, η διαπίστωση οτι το κράτος είναι πέρα από κάθε περιθώριο ανάκαμψης, καταδικασμένο στην ανυποληψία και την ανεπάρκεια δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνεται αποδεκτή ως κατάσταση. Αν το κράτος είναι ανεπαρκές (που προφανώς είναι) η πρώτη μας προτεραιότητα θα πρέπει να είναι να το διορθώσουμε.

Συμφωνώ πάντως οτι το πρόβλημα ξεκινά από την τοπική αυτοδιοίκηση που είναι κι αυτή κομματικοποιημένη μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Απόαυτή την άποψη τα ελληνικά κόμματα είναι grassroot κινήματα 🙂

Τάσσο συμφωνώ βεβαίως οτι όσο οι πολίτες αντιλαμβάνονται την πολιτική σαν αλισβερίσι που θα τους επιτρέψει να κερδίσουν ένα προβάδισμα στον ανταγωνισμό με τους συμπολίτες τους, αντί για έναν φορέα που εγγυάται τον ισότιμο ανταγωνισμό και βελτιώνει τις μίνιμουμ παροχές και την υποδομή της χώρας, αλλαγές ριζικές είναι εξαιρετικά δύσκολο να συμβούν.

29 August, 2007 στις 7:39 pm
15
Από: Cosa_200

Καλημέρα σας!
Θα ήμουν πρόθυμος να συμφωνήσω με τη λύση της αυτενέργειας και αυτοοργάνωσης των πολιτών με μια προϋπόθεση, ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΦΟΡΟΥΣ. Αφού μας έχουν ξεσκίσει στη φορολογία και όλα τα χρήματα τα διαθέτουν:
Για την “ενίσχυση” των “αναξιοπαθούντων” βιομηχάνων,
Για την χρηματοδότηση εκστρατευτικών σωμάτων (για να λυθούν σ’ ένα βαθμό τα χέρια των ιμπεριαλιστών Αμερικάνων) στο Αφγανιστάν, Κόσοβο κ.λπ.,
Για χρηματοδότηση των χωματερών για το θάψιμο των ροδάκινων π.χ.,
Για την αγορά υποβρυχίων που γέρνουν,
Για την αγορά πυροσβεστικών αεροπλάνων (προμήθειες, ημέτεροι) με ταυτόχρονη “αποψίλωση” της δασικής υπηρεσίας (πότε άρχισαν οι πυρκαϊές να είναι τόσο καταστροφικές;),
Για την μισθοδοσία των βουλευτών τους,
Για την προεκλογική διανομή ψύχουλων στους πυρόπληκτους.
κ.λπ. ων ουκ έστι αριθμός,
Ακόμα και για την εξαγορά ψήφων οι αθεόφοβοι.
Τι να την κάνω μια αυτοοργάνωση που δεν θα προβλέπει πως θα διανέμεται ο πλούτος αυτής της χώρας; Και όταν λέω πλούτος δεν εννοώ μόνο τα ευρά αλλά και όσα δεν αποτιμώνται σε ευρά, όπως είναι ο δασικός πλούτος (μια και με αφορμή αυτόν τα λέμε τώρα). Αν η κάθε μορφής αυτοοργάνωση λειτουργεί σαν άλλοθι για το κράτος, που θα συνεχίζει να μειώνει την φορολογία των βιομηχάνων από το 42,5% στο 25% και παρακάτω, ενώ θα αφήνει τα δάση να καίγονται. Θα αποψιλώνει την δασική υπηρεσία για να αγοράζει αεροπλάνα κ.λπ. τι να την κάνω; Όταν ο υπουργός Πολύδωρας βλέπει εσωτερικό εχθρό, ενώ ο Ρωμαίος (ναι, αυτός του συγκροτήματος Λαμπράκη, που δεν ήξερε τίποτε για την “ελληνοποίηση” των διάφορων Ρώσων το 2000) απονέμοντας τα πτυχία στους απόφοιτους της ανωτέρας σχολής των αξιωματικών της αστυνομίας, τους έλεγε ότι, ο προσανατολισμός τους πρέπει να είναι προς τον εσωτερικό εχθρό, τι θέση θα παίρνει απέναντι σε αυτά η αυτενέργεια των πολιτών;
Θυμάται άραγε κανείς τις Διεθνείς Ταξιαρχίες στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο; Η απουσία κάθε μορφής κρατικής οργάνωσης-προοπτικής έφερε στην εξουσία τον Φράνκο, που αποβιβάστηκε απ’ το Ισπανικό Μαρόκο με ένα σύνταγμα στρατό. Με το τίποτα έγινε δικτάτορας και που ήταν όλο αυτό το αναρχικό κίνημα να υπερασπιστεί τη δημοκρατία;
Όχι, δεν θα συμφωνήσω με μια αυτοοργάνωση και αυτενέργεια χωρίς προοπτική, χωρίς συνθήματα και διεκδικητικό πλαίσιο, με διαφορετική κατανόηση από τον καθένα του ρόλου αυτού του κινήματος. Και να ξέρετε, το καρτέλ του γάλακτος ελάχιστα το ενδιαφέρει ποιος θα έχει το πάνω χέρι αν μπορεί να πουλάει προς 1,45 τι λίτρο το γάλα που αγοράζει 0,32 λεπτά του ευρού. Το ίδιο και ο κάθε Λιακουνάκος ή ο κάθε προμηθευτής πυροσβεστικών αεροπλάνων.
Όχι, δεν θα συμμετάσχω σε ένα κίνημα που σκοπό έχει την απαξίωση της πολιτικής, επειδή υπάρχουν διεφθαρμένοι πολιτικοί, ΠΡΙΝ ΠΡΙΝ έχουν την ευκαιρία ή (στην πραγματικότητα ποτέ δεν επεδίωξαν) την επιλογή κάποιων άλλων πέρα απ’ τα κατεστημένα κυβερνητικά (μέχρι σήμερα) κόμματα εξουσίας.
Όχι, δεν θα πιστέψω στα προπαγανδιστικά επιχειρήματα του δικομματισμού τόσων χρόνων. Εγώ δεν θα απορρίπτω όλους αυτούς (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ), υιοθετώντας, στην πραγματικότητα, όλα όσα μου έλεγαν τόσα χρόνια για τα αντίπαλα κόμματα. Κατάφεραν να μας “αποστειρώσουν” τόσο καλά από τις αντίπαλές τους ιδέες, που προτιμάμε να περιφερόμαστε στο Σύνταγμα με μαύρα πουκάμισα σαν χαροκαμένες χήρες, παρά να βγούμε και να διεκδικήσουμε την εξουσία για λογαριασμό μας. Αναθέσαμε τον έλεγχο της εξουσίας στον Τριανταφυλλόπουλο και τον Κακαουνάκη και ξενοιάσαμε από τα βάσανα της λαϊκής εξουσίας.
Αν η αυτενέργεια και αυτόοργάνωση τους(σας) έβαζε, τουλάχιστον, σαν στόχο να απαγορευθεί κάθε είδους αγοραπωλησία γης στα καμένα για τα επόμενα 500 χρόνια, θα μπορούσα να συμμετάσχω, θα έλεγα ότι θα αποτελούσε και ένα είδος δικαίωσης όλων αυτών προτίμησαν να μείνουν και να καούν μαζί με το βιός τους. Όλα τα άλλα τα θεωρώ θέατρο και άλλοθι για τους πολιτικάντηδες του δικομματισμού και των συνοδοιπόρων τους.
Όσο για τις ασύμμετρες απειλές; Ας ψάξουν τις μεταβιβάσεις γαιών από την Πύλο μέχρι τη γέφυρα του Ρίου και (ποιος ξέρει;) μπορεί κάτι να βρούν. Όχι ένας, κανένας Μαλούχος δεν θα τους φέρει την άνοιξη. Αρκεί να μην είμαστε αφελείς.

Σαν υστερόγραφο:
Γιατί, για την αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών, τα ΜΑΤ δεν έχουν καμιά έλλειψη σε μέσα και προσωπικό ενώ η Πυροσβεστική και η Δασική Υπηρεσία είναι ξεβράκωτες; Γιατί ρε Μαλούχο;

30 August, 2007 στις 12:48 am