Θετικές αλλαγές στο ΠΑΣΟΚ: Διαμαντοπούλου, διάσπαση


Έγραφα προχτές ότι ο συντομότερος δρόμος για την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού προς το καλύτερο περνάει μέσα από την αντίδραση του ΠΑΣΟΚ στο εκλογικό του μαύρισμα. Μέσα στις διαπλοκομαχίες (χα!), τα ξεκατινιάσματα, τα κεράσματα και τους μεσσιανισμούς, εξακολουθώ να το πιστεύω. Αν υποθέσουμε ότι το ΠΑΣΟΚ καταφέρνει να βγει ενωμένο από τη διαδικασία εκλογής νέου προέδρου, η αλλαγή του θα είναι θετική αν βρει το πρόσωπο εκείνο που θα συνδιάσει κάποιες φρέσκες ιδέες του ΓΑΠ (διαβουλευση, αποκέντρωση, νέο αναπτυξιακό μοντέλο, κοινωνικός και πολιτικός φιλελευθερισμός) με την ικανότητα να τις επικοινωνήσει αποτελεσματικά και μεθοδικά. Τέτοιο πρόσωπο δεν μπορεί να είναι ο Βενιζέλος, που φοβάμαι πως πίσω από την ρητορική δεινότητα και την ηγετική εικόνα δεν κρύβει τίποτα νεωτερικό, τολμηρό, ή έστω ενδιαφέρον πολιτικά (μεταξύ μας, ούτε ιδιαίτερα εκλέξιμος μου φαίνεται). Προφανώς δεν μπορεί να είναι ούτε ο σημερινός πρόεδρος, που έχει καεί από την ατολμία 3,5 ετών, τις παλινδρομήσεις, τις οπορτουνιστικές αναπαλαιώσεις και τις απανωτές εκλογικές ήττες.

Το μόνο από τα στελέχη πρώτης γραμμής του ΠΑΣΟΚ που φαίνεται να ταιριάζει στην περιγραφή της θέσης είναι η Άννα Διαμαντοπούλου. Είναι ιδεολογικά συγγενής με τον ΓΑΠ (δείτε π.χ. εδώ, εδώ και το σούπερ γουάου γράφημα*), φαίνεται μετριοπαθής και σοβαρή, δεν έχει ακόμα φθαρεί από τη μάχη χαρακωμάτων που ξεκίνησε το βράδι της Κυριακής, και είναι επικοινωνιακά επαρκής. Για να έχει πιθανότητες να εκλεγεί όμως, θα πρέπει να στηριχθεί από την ομάδα Παπανδρέου (δλδ ο ΓΑΠ να παραιτηθεί υπέρ της).

Το ενδεχόμενο διάσπασης του κόμματος, του οποίου η σκέψη και μόνο βυθίζει -προβλέψιμα – τον φιλοπασοκικό τύπο σε βαθιά κατάθλιψη, είναι κι αυτό μια υγιής αντίδραση στο εκλογικό μήνυμα και μέσο ανανέωσης της ελληνικής πολιτικής. Μπορώ κάλιστα να φανταστώ δυο κόμματα με πιο ξεκάθαρες προτάσεις: ένα υπό τον Ε.Β. που θα συγκερνά ό,τι έχει απομείνει από το παλιό ΠΑΣΟΚ με στελέχη από τον κύκλο των εκσυγχρονιστών (πιο παραδοσιακά κεντροαριστερό – τιρκουάζ οβάλ στο γράφημα), και ένα μικρότερο, πιο νεωτερικό, φιλελεύθερο σοσιαλδημοκρατικό υπό την ομάδα ΓΑΠ, με τον ίδιο, ή άλλο αρχηγό (κίτρινο οβάλ).

 
* Βασίζεται στη γνωστή πολιτική πυξίδα (ρόμβο, whatever). Οριζόντιος άξονας η συμμετοχή του κράτους σε οικονομική δραστηριότητα, υγεία, παιδεία, κοινωνική ασφάλιση (τέρμα αριστερά απόλυτη, τέρμα δεξιά μηδενική). Κατακόρυφος τα κοινωνικά/πολιτισμικά θέματα (κοινωνικός συντηρητισμός-προοδευτισμός, αντίληψη πατριωτισμού, ατομικά δικαιώματα, σχέσεις κράτους-εκκλησίας κλπ). Το γράφημα προφανώς δεν αποτυπώνει την επικοινωνιακή αποτελεσματικότητα, την αξιοπιστία, την καινοτομία πολιτικών προτάσεων, κλπ. [Πρόσφατα σχετικά: Ντόβας, Κουσούρι]

[το γράφημα σε editable έκδοση εδώ – mac only]



35 σχόλια


1
Από: buzz

Θετικές αλλαγές στο ΠΑΣΟΚ: Διαμαντοπούλου, διάσπαση (RT)…

Όχι μόνο γιατί οι πολιτικές πυξίδες με εξιτάρουν, αλλά επειδή διακρίνω και εγώ λύση Διαμαντοπούλου στον ορίζοντα……

21 September, 2007 στις 10:17 am
2
Από: S G

μουμπλε μουμπλε, εγω ως τυπολατρης εχω καποιες αποριες:

τι εχει κανει η κα Διαμαντοπουλου στην ζωη της εκτος πολιτικης? Που σπουδασε, που δουλεψε?

Μια βολτα στην σελιδα της με μπερδευει, λεει οτι τελειωσε πολιτικος μηχανικος αλλα δεν λεει που ακριβως δουλεψε μετα. Ισα ισα παραθετει δεν ξερω και γω ποσες αχρηστες για μενα πληροφοριες για την πολιτικοποιηση της (κλασικο προβλημα αυτο με τους Ελληνες πολιτικους. Δεν με νοιαζει ρε φιλε σε ποια τοπικη κομματικη οργανωση βγηκες ταμιας!!). 10 χρονια μετα λεει εκανε ενα μεταπτυχιακο. Ποτε ακριβως? Ποσο γρηγορα το τελειωσε? Τι θεμα ειχε η θεσις της?

Μετα δουλεψε λεει σε εταιρεια συμβουλων. Σε ποια? Τι ακριβως εκανε?

Γενικα συμπαθητικη την βρισκω, αλλα νομιζεις οτι εχει το απαραιτητο ειδικο βαρος για να γινει πρωθυπουργος της χωρας?

Οσο για την διασπαση του ΠΑΣΟΚ, πλακα μπορει να εχει, και τα πραγματα θα ανακατευτουν γενικα, αλλα δεν θα οδηγησει σιγουρα σε κυριαρχια της ΝΔ εως την ντετερμινιστικα βεβαιη συνενωση των κομματων του σοσιαλκεντρου σε μια οργανωση παλι (α λα Ιταλια ισως)?

Η μηπως περιμενεις να διασπαστει και η ΝΔ και να ενωθουν οι ας πουμε προοδευτικοι της με τους (αποτυχημενους) ΓΑΠικους?

21 September, 2007 στις 11:09 am
3
Από: lazopolis

Η Διαμαντοπούλου λες ε; Μπορεί όμως να κοντρολάρει τα γκέμια των μεγαλοστελεχών του ΠΑΣΟΚ η Διαμαντοπούλου; Το λέω διότι το ΠΑΣΟΚ μόνο ως κόμμα εξουσίας έχει νόημα να υπάρχει. Όπως λέει κι ο Μπέννυ, το ΠΑΣΟΚ πρέπει πρωτίστως να κερδίζει. Αλλιώς πώς μπορούν να συνυπάρχουν ο Κίμωνας με τον Ανδρουλάκη και τον Τζουμάκα, ή η Δαμανάκη με τον Παγκάλ; Τί κάνει ο Μπίστης στο ΠΑΣΟΚ άμα είναι να μην κερδίζει; κλπ. κλπ.

Οπότε μάλλον τον Μπέννυ θα βγάλουν, που μπορεί να μη φαίνεται εξαιρετικά εκλέξιμος τώρα, έχει δείξει όμως πως όταν πρέπει είναι αποτελεσματικός, μπορεί να παίξει και το ρόλο του Ελ Σίντ ηγέτη, και, κυρίως, μπορεί να βρεί τους σωστούς τρόπους να “αποζημιώσει” τους οικονομικούς παράγοντυες που τον στηρίζουν (όταν πρόκειται για λαμογιές έχει δείξει οτι είναι ικανότατος). Το οτι δεν έχει καινοτόμες προτάσεις είναι δευτερεύον, Το πρωτεύον είναι οτι είναι γκανιάν.

Βιτριολική άσκηση για SG: πόσες μοίρες πρέπει να περιστρέψουμε το γράφημα για να φαίνεται η ΦΣ επάνω κι όλοι οι άλλοι κάτω;;;

Σε σχέση με τον Ρόμβο, ο Λεβέντης πού τοποθετείται; Οι Οικολόγοι Πράσινοι; Τα διάφορα ΜΛ, ΕΝΑΝΤΙΑ, Ριζοσπαστική αριστερά κλπ κλπ είναι φαντάζομαι γύρω από την κόκκινη περιοχή.

21 September, 2007 στις 11:40 am
4

Ἐνδιαφέρουσα δημοσίευση! Γιὰ τὴν Διαμαντοπούλου δὲν ξέρω τίποτε, πέραν τοῦ ὅτι γλυκοκοιτάζει τὴν προεδρικὴ καρέκλα τοῦ ΠΑΣΟΚ ἀπὸ χρόνια, καὶ ὅτι ἔκανε καλὴ θητεία ὡς «ὑπεύθυνη» τῆς Κ.Ο. τοῦ ΠΑΣΟΚ σὲ ἕνα προπέρσινο θερινὸ τμῆμα τῆς Βουλῆς. Θὰ διαβάσω περισσότερα γι’ αὐτήν.

Γιὰ τὸ σενάριο τῆς διάσπασης, πάντως, τοῦ ΠΑΣΟΚ, θὰ συμφωνήσω ὅτι θὰ ἀποβεῖ σὲ καλὸ τῆς χώρας. Καλῶς ἢ κακῶς, ὁ Ἀνδρέας δὲν ζεῖ πιά, ὁ Σημίτης ἔκλεισε τὸν κύκλο του καὶ ὁ Γιωργάκης ἀποδείχθηκε ἀνάξιος ἡγέτης, παρὰ τὶς λίγες καλὲς ἰδέες του (ποὺ διανθίστηκαν, γιὰ νὰ τὸ πῶ κομψά, ἀπὸ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ Βενιζέλου καὶ τοῦ Πάγκαλου). Ἂν ἡ Διαμαντοπούλου ἔχει τὶς ἰδέες ποὺ εἶχε, καὶ τὸ μυαλὸ ποὺ δὲν εἶχε ὁ Γιωργάκης, τότε ἴσως βοηθήσει νὰ ἀπελευθερωθοῦν ἀπὸ τὸ ΠΑΣΟΚ φωνὲς ποὺ κατὰ τὰ ἄλλα εἶναι χρήσιμες. Τὸ ἐρώτημα εἶναι: θὰ βγεῖ μπροστά; καὶ συναρτήσει αὐτοῦ, ἔχει ἐλπίδες νὰ πάρει στελέχη μὲ τὸ μέρος της; γιατὶ νομίζω ὅτι ἂν κατὰ τὴν ἐκτίμησή της εἶχε ἐλπίδες, θὰ εἶχε κάνει κάποια κίνηση τόσες ἡμέρες.

21 September, 2007 στις 12:07 pm
5

Παρεμπιπτόντως, νομίζω πὼς τὸ ΚΚΕ θά ‘πρεπε νὰ μπεῖ λίγο πιὸ ψηλὰ στοὺς ὀρθογώνιους ἄξονες. Ἡ ἀντίληψή του ὅτι τὰ ὁμοφυλόφιλα ἄτομα δὲν ἔχουν προβλήματα καὶ εἶναι γεννήματα τοῦ καπιταλισμοῦ, συνδυασμένη μὲ τὴν ἐθνικιστικὴ/ σοβιετικὴ λογική του, νομίζω ὅτι τὸ κατατάσσει πιὸ αὐταρχικὸ καὶ ἀπὸ τὸ ΛΑΟΣ στὰ κοινωνικά.

21 September, 2007 στις 12:10 pm
6
Από: S G

συμφωνω με τον Γορδονα, το ΚΚΕ ειναι πολυ κοντα στο ΛΑΟΣ βασικα.

λαζοπολι γιατι ρωτας εμενα? 110 περιπου θα ελεγα 🙂

Και κατι τελευταιο, η κατανομη των ψηφοφορων πως λετε να ειναι? Ειναι πραγματικα η Ελλαδα τοσο αριστερη οικονομικα οσο φαινεται να δειχνει ο Γιωργος?

21 September, 2007 στις 12:47 pm
7
Από: MadNihilist

Ευχής έργον η υποψηφιότητα Διαμαντοπούλου. (Mόνο όχι μπανεράκια στο buzz αν γίνεται 😉 Θα κάνει πιο δημοκρατική και ενδιαφέρουσα την εκλογή και πιο ενωτικό το όποιο αποτέλεσμα. Ίσως σταματήσει κι αυτό το ξεκατίνιασμα κάπως γιατί δεν θα αντέξω για πολύ ακόμα όλα αυτά τα ιστολόγια της στιγμής που υποστηρίζουν τον Παπανδρέου ούτε άλλο news footage με τον Βενιζέλο OD’ed with self-confidence. (SG άστα αυτά τα περί μεταπτυχιακών κλπ για τον Λαζαρίδη. Θα μας τα πει όλα sooner or later. Αν και δεν παίζουν ρόλο στην πολιτική. Αν έπαιζαν θα έθεταν υποψηφιότητα για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ ο Πολεμαρχάκις, ο Καρτάλης ή ο Λαμπρινίδης! Προσωπικά θα τους ψήφιζα δαγκωτά αλλά στο σύνολο θα έπαιρναν 500 ψήφους ο καθένας if they were lucky!).

Αν την Διαμαντοπούλου την στηρίξουν οι αναποφάσιτοι “βαρώνοι ” όπως φαίνεται μέχρι στιγμής (στελέχη που έχουν δύναμη στην *οργανωμένη κομματική* βάση πχ Πάγκαλος, Σκανδαλίδης, Βάσω, Χρυσοχοϊδης) θα μπορούσε να βγει και χωρίς τη στήριξη των προεδρικών. Εφ’ όσον φυσικά είναι διαφανής η εκλογική διαδικασία κάτι για το οποίο δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής εγγυήσεις.

PS
Aaaah Υ., Μην μου τα χαλάς με τα λινκ στο CDD – θα σε βγάλω από τους buzz φίλους μου ιφ γιου κηπ μένσιονιγκ δις Φίσκιν πέρσον 😉

21 September, 2007 στις 1:07 pm
8
Από: tassos

Α, με πρόλαβες κύριε εκδότα! Φταίω κι εγώ που εδώ και μέρες αναβάλω την πράσινη “διατριβή”.

Τεσπα, τη διάσπαση του ΠΑΣΟΚ την είχα προτείνει σε κατ’ιδίαν συζητήσεις μετά την ήττα του 2004 ως το μόνο κατά την άποψή μου τρόπο να διασωθούν τα στοιχεία που μπορούν να συνεισφέρουν στην κοινωνική και οικονομική πρόοδο της χώρας.

Δυστυχώς η αδράνεια του καθεστωτισμού και η ανάγκη των γνωστών συμφερόντων να υπάρχει μια “παράταξη” που να έχει άμεση δυνατότητα κατοχής της εξουσίας και να είναι “αντιδεξιά” κατέστησαν αυτή την πιθανότητα μηδενική (σίγουρα έπαιξε το ότι αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ήταν πάλι ένας Παπανδρέου, οπότε όποιος έφευγε με δική του παντιέρα έπρεπε να έχει @@ που όμοιά τους δεν υπάρχουν στην πολιτική σκηνή).

Επί του προκειμένου πάντως θα διαφωνήσω με την υπόθεση ότι το εκσυγχρονιστικό μπλοκ θα “έπρεπε” να μείνει με το Βαγγέλα. Κατά τη γνώμη μου ο ΕΒ θα έπρεπε να περιοριστεί στο πατριωτικό-κοινωνικό ΠΑΣΟΚ. Προκύπτει βέβαια το πρόβλημα ότι οι εκσυγχρονιστές δεν έτυχαν καλής μεταχείρισης από το ΓΑΠ και τη φρουρά του, αλλά νομίζω ότι ο κοινωνικός φιλελευθερισμός του ΓΑΠ και ο οικονομικός πραγματισμός (για να μην πω φιλελευθερισμός και μας κάνει μύνηση το Cato) των εκσυγχρονιστών μπορεί να συγκεραστεί ευκολότερα σε ένα κόμμα.

Όσο για την κατανομή στον πολιτικό/οικονομικό ρόμβο πιστεύω ότι είναι πολύ κοντά στην ελληνική πραγματικότητα. Σωτήρη, ίσως πρέπει να πηγαίνεις πιο συχνά στην Ελλάδα!

21 September, 2007 στις 1:22 pm
9
Από: maikwl

@yorgos: Νομίζω ο SG μυρίστhκε κάτι… μάλλον γέρνει το MacBookPro σου προς τα αριστερά… δεν τα μεταφέρεις όλα τα σημεία και εμβαδά λίγο προς τα δεξιά; ‘Η δώσε μας τουλάχιστον μια στοιχειοθέτηση βρε παιδι…

@SG: Μια παρατήρηση – Δεν νομίζω πως πρόκειται ακριβώς για endorsement της Διαμαντοπούλου το ποστ. Στην ουσία του νομίζω είναι μια καλή εκτίμηση πως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως υπάρχει αρκετός χρόνος για να αναδειχθούν και άλλοι υποψήφιοι… Επίσης, πως τα έχεις καταφέρει τόσο καλά στο να εκτιμά ο κόσμος πως είσαι μέλος της ΦιΣ; Μήπως να κάνεις ένα ποστ για να ξεκαθαρίσεις την θέση σου; Yorgos, προετοίμαζε μια ριζοσπαστική βούλα στο κέντρο του σταυρού…

@Mad: Γιατί σε χαλάει ο Φίσκιν; Δεν ψωνίζεις δημοκρατικές διαδικασίες από Στάνφορντ; Στο RT συμπαθιέται από μερικούς μερικούς! Δεν θέλω βέβαια να ξεφύγουν τα comments από την συζήτηση.

21 September, 2007 στις 1:34 pm
10

Ποσες φορες θα το πουμε;;;…Τελος εποχης για το Πασοκ….

21 September, 2007 στις 1:38 pm
11
Από: Yorgos

Gordon: Μια κατηγορία που δεν περιγράφει καλά το γράφημα είναι αυτή των κοινωνικά αριστερών εθνικιζόντων. Αλλά η Κανέλλη, ο Ζουράρις και η μούχλα σε κάποια ‘νέα’ θέματα (π.χ. gay rights), συμψηφίζονται με τη στάση του κόμματος στα εκκλησιαστικά, τα γυναικεία θέματα, τα δικαιώματα των μεταναστών κλπ. Ίσως να πηγαίνει λίγο πιο πάνω το πάνω άκρο.

SG: Το σενάριο της διάσπασης είναι ενδιαφέρον εκλογικά, γιατί το πιο κεντρώο από τα πασοκοπαίδια πιθανότατα θα κόψει ψήφους από τη ΝΔ, στερώντας της την αυτοδυναμία. Μπορεί να γίνει και μπαλαντέρ μετεκλογικών συνεργασιών. Αλλά αυτά εξαρτώνται από τον εκλογικό νόμο, το μέλλον του ΠΑΣΟΚ trademark και ένα σωρό άλλα πράγματα. Κάθε ανακάτεμα της τράπουλας είναι ευπρόσδεκτο για μένα.

SG και μάικωλ: I stand by my chart. Δεν μπατάρει καθόλου. Ίσως μόνο το αριστερό άκρο του ΣΥΝ να σηκώνει να πάει λίγο δεξιότερα. Ο κρατισμός ζει και βασιλεύει στην Ελλάδα και η δυσπιστία απέναντι στην ιδιωτική πρωτοβουλία παραμένει πολύ ισχυρή. Η ΝΔ πέταξε ουσιαστικά στη θάλασσα τους ακραιφνείς φιλελεύθερους το ’94 και έκτοτε κινείται πιο αριστερά, πλησιάζοντας το mainstream.

lazopolis: Συμφωνώ εν μέρει για τη Διαμαντοπούλου – δεν ξέρω αν θα μπορέσει να κρατήσει τα γκέμια. Μοιάζει ισχυρότερη προσωπικότητα από το ΓΑΠ, αλλά δεν την λένε Παπανδρέου. Και να μην μπορέσει πάντως να τους κρατήσει όλους μαζί και αγαπημένους, κακό δεν θα είναι. Θα καθαρίσει το τοπίο.

Single-issue (εντάξει, περίπου single-issue) parties σαν τους Οικολόγους-Πράσινους δεν πολυκολλάνε στην πυξίδα για προφανείς λόγους. Θα τους έβαζα καταχρηστικά κοντά στο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Πρόεδρος, πάλι, μου φαίνεται ότι έχει αφήσει πια τα κέντρα και τις μλκς και χτυπάει το φιλέτο του πατριωτικού σοσιαλισμού =)

MadNihilist: είσαι ο Andrew Orlowski των wikipolitics, αλλά ας μην αφήσουμε αυτή τη μικροδιαφωνία για έναν ψωροκαθηγητάκο της Στανφόρδης να τραυματίσει μια μπαζοφιλία που έχει αντέξει τόσα και τόσα =p

Με τον ντοτόρε συμφωνούμε σε όλα.

21 September, 2007 στις 3:11 pm
12
Από: talos

Γιώργο: συμφωνώ με τον maikwl περί μπαταρίσματος: αν ο Σημίτης είναι αριστερά της αρχής των αξόνων και ο ΓΑΠ (της ανασφάλιστης νεανικής εργασίας υπενθυμίζω) εκεί κοντά, τίθεται ένα ζήτημα μήπως το (0,0) έχει τοποθετηθεί λάθος… Εκτός και το ορίζεις με κανονικοποίηση βασισμένη στις ΗΠΑ… Το αριστερό άκρο του ΣΥΡΙΖΑ είναι κάτι τύποι σαν την μεταμαοϊκή ΚΟΕ και τους νεοτροτσκιστές του “Κόκκινου” και εκτείνεται μέχρι εκεί που φτάνει και το ΚΚΕ.

Την Διαμαντοπούλου πάντως την έχεις βάλει πολύ αριστερά στο διάγραμμα, υπενθυμίζω πως είναι η ίδια που περιέγραφε την Ελλάδα ως την “τελευταία κομμουνιστική χώρα στην Ευρώπη

[Nitpick Επίσης η ταμπέλα “σοβιέτ” είναι λάθος τυπικά, αφού τα σοβιέτ ήταν (θεωρητικά) τα αμεσοδημοκρατικά (θεωρητικά και πάλι) εργατικά συμβούλια – άλλωστε στο σύστημα των αξόνων αυτών παρατηρώ πως συνεταιριστικές / αυτοδιαχειριστικές θέσεις δεν μπορούν να χωρέσουν (ίσως κάτω αριστερά, αλλά αυτό αφορά την ελευθεριακότητά τους όχι την αμιγώς οικονομική λογική. /Nitpick]

21 September, 2007 στις 3:34 pm
13
Από: talos

Υποψιάζομαι ότι ένα σχόλιο το έφαγε το σπαμόφιλτρο – ή απλά έχεις moderation;

21 September, 2007 στις 3:37 pm
14
Από: S G

μαϊκωλ
“Δεν νομίζω πως πρόκειται ακριβώς για endorsement της Διαμαντοπούλου το ποστ. Στην ουσία του νομίζω είναι μια καλή εκτίμηση πως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως υπάρχει αρκετός χρόνος για να αναδειχθούν και άλλοι υποψήφιοι…”

μα ναι προφανως, δεν κριτικαρω το κειμενο του Γιωργου αλλα ψαχνω και γω να μαθω τι ακριβως εχει να επιδειξει αυτη η κα. Διαμαντοπουλου.

μαντ
“άστα αυτά τα περί μεταπτυχιακών κλπ για τον Λαζαρίδη. Θα μας τα πει όλα sooner or later. Αν και δεν παίζουν ρόλο στην πολιτική”

μα δεν θελω τον τιτλο για τον τιτλο, απλα λεω οτι με ανησυχει οτι ενα ατομο που επιδιωκει να διοικησει την χωρα μου, αφιερωνει 700 λεξεις για τα κομματικα της παρασημα και 5 για τα επαγγελματικα της! Εν τελει αν δεν παιζουν ρολο αυτα στην πολιτικη ειναι ισως γιατι δεν πληροφορουνται/νοιαζονται για αυτα οι πολιτες!
Τελοσπαντων αν συγκρινουμε την κα Διαμαντοπουλου με τον ΓΑΠ ή ακομα και τον Κ. Καραμανλη, φοβαμαι οτι οι τελευταιοι εχουν πλουσιοτερη εκπαιδευτικη εμπειρια…

γιωργης
“I stand by my chart. Δεν μπατάρει καθόλου. Ίσως μόνο το αριστερό άκρο του ΣΥΝ να σηκώνει να πάει λίγο δεξιότερα. Ο κρατισμός ζει και βασιλεύει στην Ελλάδα και η δυσπιστία απέναντι στην ιδιωτική πρωτοβουλία παραμένει πολύ ισχυρή”

δεν ξερω, ισως να εχετε δικιο. Παντως θα με ενδιεφερε η ακριβης κατανομη οχι απλως μια σκιαγραφηση της περιοχης που πεφτει το 95% των ψηφοφορων. Γιατι το λεω? Γιατι θα μας εδειχνε αν υπαρχει οντως χωρος για διασπαση του ΠΑΣΟΚ και συνυπαρξη ουσιαστικα 3 κομματατων. εχω την εντυπωση οτι η κατανομη θα ειναι βασικα bimodal το οποιο θα σημαινει οτι υπαρχει χωρος για δυο κομματα εξουσιας και τερμα.

ΥΓ
“πως τα έχεις καταφέρει τόσο καλά στο να εκτιμά ο κόσμος πως είσαι μέλος της ΦιΣ; Μήπως να κάνεις ένα ποστ για να ξεκαθαρίσεις την θέση σου;”

μα τι παραπανω να γραψω απο αυτο εδω?

21 September, 2007 στις 5:59 pm
15
Από: Yorgos

Περιέργως το έφαγε το Akismet. Πρώτη φορά κάνει τέτοια πατάτα.

Λοιπόν επιμένω ότι δεν είναι μπαταρισμένο =)

Εφόσον πρέπει να χωρέσει στο γράφημα κάτι τόσο ακραίο όσο το ΚΚΕ, το δεξί άκρο θα είναι κενό, για λόγους συμμετρίας (μηδεν κοινωνικό κράτος, μηδενικές δαπάνες για παιδεία/υγεία, αρρύθμιστη αγορά, μηδενική φορολογία κλπ). Έτσι η Θάτσερ θα είναι στον άξονα περίπου της βούλας της ΦιΣ, ο Μπους αριστερότερα, Σαρκοζί/Μέρκελ περίπου απέναντι απ’ το Βενιζέλο, κ.ο.κ. Μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά δε νομίζω ότι ο Σημίτης (όχι στην αναθεώρηση του 16, “δε θα γίνουμε Ιρλανδία”, σχετικά μετριοπαθείς προτάσεις και γρήγορη υπαναχώρηση για το ασφαλιστικό κλπ) ήταν πιο δεξιός από άλλους σοσιαλδημοκράτες ηγέτες των ημερών του (Σρέντερ, Ζοσπέν, Πέρσον κλπ). Και τον ΓΑΠ τον αδικεί λίγο το περί ανασφάλιστης εργασίας των νέων. Απ’ όσο θυμάμαι, η πρόταση προέβλεπε πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, προσμέτρηση στα συντάξιμα χρόνια και κάλυψη των εισφορών από το κράτος. One point I will concede: η ασύλληπτη ατάκα της Διαμαντοπούλου τη στέλνει λίγο δεξιότερα (μέχρι νεωτέρας). Το είχα ξεχάσει αυτό το διαμάντι.

Και για το ΣΥΡΙΖΑ έχεις δίκιο – μονίμως σκέφτομαι ΣΥΝ.

Σωτήρη: Θα ήταν ενδιαφέρον – αν και η ιδεολογική ταύτιση δε μου φαίνεται και τόσο καθοριστικός παράγοντας διαμόρφωσης εκλογικής συμπεριφοράς. Για την ιστορία, η σκιασμένη περιοχή οριοθετεί χοντρικά το ιδεολογικό φάσμα των στελεχών των κομμάτων (όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ), όχι εκείνο των ψηφοφόρων τους. Η βούλα αντιπροσωπεύει τη θέση της αρχηγικής ομάδας.

21 September, 2007 στις 7:05 pm
16
Από: s_pablo

Λίγο αυθαίρετη μου φαίνεται η τοποθέτηση των πολιτικών στο γράφημα.

Υπενθυμίζω ότι ο χώρος που έχει τοποθετηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ τείνει προς τον αναρχοκομμουνισμό. Ο Παπανδρέου βρίσκεται πολύ αριστερά για έναν θιασώτη της ελεύθερης αγοράς, ενώ ο Βενιζέλος θα έπρεπε να είναι έξω από το γράφημα γιατί ιδεολογικό στίγμα σαφές δεν έχει αφήσει.

Η ΝΔ είναι πολύ κοντά στο κέντρο για λαϊκοδεξιό κόμμα (δείτε αν θέλετε το γράφημα στο politicalcompass, για να δείτε που την τοποθετούν πιο αντικειμενικοί παρατηρητές) και το ΛΑΟΣ θα έπρεπε να είναι πιο κεντρικά στον οικονομικό άξονα και σαφώς πιο πάνω στον κοινωνικό.

Όσο για το ΚΚΕ, μαζί με τον πατερούλη αριστερά πάνω γωνία να μας κοιτά από ψηλά.

Μια ερώτηση. Η απόδοση στα ελληνικά του neo-liberalism είναι ζούγκλα?

21 September, 2007 στις 11:04 pm
17
Από: MadNihilist

Υ., δυο σχόλια για το graph. Σχετικά με το dot του Παπανδρέου είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι πρόκειται για την ομάδα Παπανδρέου (τα 50 άτομα, για να συννενοούμαστε κι ενδεχομένως μερικοί από τους παρόντες δλδ 51 ή 52 + καμμιά 500αριά αμερικανοσπουδαγμένοι στην επικράτεια) *και όχι για τους υποστηρικτές της υποψηφιότητας* Παπανδρέου, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους βρίσκονται στο παλιό πασοκ (North West). Σκληρό ακούγεται …αλλά …. Το δεύτερο σχόλιο είναι ότι η τριετής προεδρία Παπανδρέου χαρακτηρίστηκε απο στοιχεία νεποστισμού (δεν είναι η σωστή στιμγή να τα αναφέρω λεπτομερώς γιατί θα μου επιτεθούν όλοι οι μπλογκερς της πράσινης αντιβενιζελικής ικής τζιχάντ). Σε αυτά συμπεριλαμβάνω φυσικά και την εμμονή με την DD και με άλλες βοναπαρτικές μορφές “συμμετοχής” [?] και public consultation. Το συμπέρασμα είναι ότι με βάση τα δυο παραπάνω το dot Παπανδρέου βρίσκεται ενδεχομένως περισσότερο βόρεια. Βορειότερα απο το dot Σημίτη αν θέλουμε να συγκρίνουμε το ιδεολογικό στίγμα *στην ίδια χρονική στιγμή* και όχι με μια διαφορά δεκαετίας (για όσους δεν το διάβασαν συνιστώ το βιβλιαράκι του Σημίτη “Η δημοκρατία σε κρίση;” που κυκλοφόρησε στην αρχή του καλοκαιριού από τις εκδόσεις Πόλις) – μια πολύ ώριμη αλλά εξαιρετικα σύγχρονη θέωρηση του μέλλοντος της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας όπου ουσιαστικά ο Σημίτης αντιπαρατίθεται πολύ διακριτικά σε όλα τα συμμετοχικά fads που “έφερε” ο Παπανδρέου στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία αλλά τα εγκατέλειψε στη συνέχεια στην τύχη τους+ χωρίς να συνειδητοποιήσει ότι στον υπόλοιπο κόσμο το οικοσύστημα αυτό (των μεθόδων δλδ και των θεσμών εμπλουτισμού της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας) επεκτεινόταν και εξελισσόταν με μεγάλες ταχύτητες.

+ στο έλεος δλδ του “Ινσιτούτου Επιμόρφωσης” [?!]

21 September, 2007 στις 11:22 pm
18
Από: Κ.Κ.Μ.

παραστατικότατο το γράφημα…
κι εμείς πού ακριβώς είμαστε ;
πάνω στο σταυρό;

21 September, 2007 στις 11:29 pm
19
Από: lazopolis

/*
Παρενθετικό σχόλιο

ώ, φαίνεται χάνω επεισόδια. Ξέρετε τώρα, κάτι η ηλικία, κάτι η απόσταση, κάτι οι αυξημένες υποχρεώσεις. Σύντροφε SG πλήζ αξέπτ μάι απόλοτζις 🙂

(μεταξύ μας: 135 θα φαίνεται καλύτερα)
*/

22 September, 2007 στις 12:17 am
20
Από: yorgos

ΟΚ είναι δεδομένο ότι αυτού του είδους οι χαρτογραφήσεις ενέχουν μια αυθαιρεσία. Τα κριτήριά μου για την κατάταξη στον άξονα ανατολή-δύση ήταν χοντρικά τα εξής:

* κοινωνική ασφάλιση (-2: ΚΚΕ, -1: δημόσιο αναδιανεμητικό, εξορθολογισμός, όχι μεταρρύθμιση, 0: δημόσιο αναδιανεμητικό, ανάγκη μέτριας μεταρρύθμισης (προοδευτική αύξηση ορίων, κατάργηση προνομίων κάποιων ομάδων), +1: εν μέρει κεφαλαιοποιητικό, +2: πλήρως κεφαλαιοποιητικό

* φορολογία (-2: ΚΚΕ, -1: υψηλή προοδευτική φορολόγηση, όχι breaks για επιχειρήσεις, κυρίως άμεσοι φόροι, 0: χαμηλότερη προοδευτική φορολόγηση, κάποια breaks για επιχειρήσεις, +1: Ιρλανδία, +2: flat tax, πολύ χαμηλή/μηδενική φορολόγηση)

* παιδεία (-2: αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν, σε όλες τις βαθμίδες, -1: δημόσια δωρεάν πανεπιστήμια, αυξημένες δαπάνες, διατήρηση 16, 0: αναθεώρηση 16, μη κερδοσκοπικά, με αυστηρό πλαίσιο, κάποια δίδακτρα στα δημόσια +1: επιτρέπονται ιδιωτικά, χαλαρό πλαίσιο/αυτορρύθμιση, δίδακτρα στα δημόσια, +1.5: κουπόνια, +2: πλήρως ιδιωτική παιδεία)

* αντίστοιχα για την υγεία

πάμε παρακάτω

s_pablo: το site του political compass δεν είναι πολύ σοβαρό. Ενώ το τεστ τους αποκλίνει χοντρά προς τα αριστερά, τα παραδείγματα αποκλίνουν εξίσου χοντρά προς τα δεξιά. Αν πάρεις/προβάλεις π.χ. τις θέσεις του βορειοανατολικού (κατα PC) Μπλερ και τις βάλεις στο τεστ, θα σε βγάλει νοτιοδυτικό.

Ο ΛΑΟΣ δεν τοποθετείται εύκολα στον οριζόντιο άξονα. Είναι λαϊκιστικό κόμμα που προσπαθεί να προσεταιριστεί όσο μεγαλύτερο μέρος του ιδεολογικού mainstream μπορεί. Αν διαβάσεις το πρόγραμμά του (βάσει του οποίου έβγαλα τη θέση της βούλας), και ειδικά τα εδάφια περί οικονομίας, ιδιωτικοποιήσεων, φορολογίας, υγείας και κοινωνικής ασφάλισης, θα διαπιστώσεις ότι κινείται δυτικά του ΠΑΣΟΚ. Στα κοινωνικά δεν το έχω βάλει πιο βόρεια γιατί δεν έχω ακούσει ακόμα στέλεχός του να εισηγείται την κατάλυση του πολιτεύματος.

Ο ΣΥΝ είναι πολιτικά και κοινωνικά φιλελεύθερο αριστερό κόμμα. (Το “αναρχικό” αντιπροσωπεύει το ένα άκρο του άξονα πολιτικός/κοινωνικός φιλελευθερισμός, όπως το “ζούγκλα” το δεξί τέρμα του οικονομικού άξονα (μηδενική παρέμβαση του κράτους σε οικονομία, παιδεία, υγεία, ασφάλιση).

Δεν νομίζω ότι το “θιασώτης της ελεύθερης αγοράς” αποδίδει επαρκώς το πολιτικό στίγμα του ΓΑΠ. Όπως δεν θα το απέδιδε το (εξίσου αληθές) “θιασώτης του κοινωνικού κράτους”. Αν θεωρείτε ότι το λεγόμενο σκανδιναβικό οικονομικό μοντέλο (ακόμα και στην τελευταία έκδοσή του) κείται δεξιά του κατακόρυφου άξονα, μπορώ να σας προσάψω ότι κανονικοποιείτε με βάση την Ελλάδα =)

MadNihilist: Συμφωνώ με όλα εκτός απ’ το περί νεποτισμού (;) που δεν το κατάλαβα. Είμαι περίεργος να δω τι θα γίνει τώρα που και η ΑΔ ένιωσε το ‘χρέος να κινηθεί’. Αν μαζέψει εκείνη τους εκσυγχρονιστές (το σχόλιο περί Γάλλων σοσιαλιστών στην “Ε” τη μέρα του γκάλοπ-‘αιτήματος’ για αριστερή στροφή αυτό δείχνει) κι ο ΓΑΠ παραμείνει στην κούρσα, μάλλον θα πλασαριστεί ως ο αριστερός υποψήφιος. Droll.

ΚΚΜ: εμείς είμεθα εκεί. εμείς;

22 September, 2007 στις 11:01 pm
21
Από: MadNihilist

Y., ο αδερφός του κυρίου Σημίτη π.χ., η γυναίκα του ή κόρες του ουδέποτε κατέλαβαν θέσεις στο γραφείο του ή σε δορυφορικές οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ (ή της κυβέρνησης). Κανένα μέλος της οικογενείας Σημίτη δεν μπαινόβγαινε στην ΧΤ (ούτε κατά διάνοια!) σαν να επρόκειτο για την οικογενειακή επιχείριση – είτε υπήρχε κρίση είτε όχι. Ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν resources του ΠΑΣΟΚ ή των δορυφορικών οργανώσεων για εκπαιδευτικές εκδρομές/διακοπές της ολομέλειας της οικογενείας Σημίτη και των φίλων της. Σε εποχές κρίσης ο κύριος Σημίτης συμβουλευόταν τον κύριο Θέμελη, τον κύριο Χαρδούβελλη όπως και διάφορους εκλεγμένους συνεργάτες του που διέθεταν γνώσεις για το εκάστοτε θέμα. Ούτε την Μαριλένα ούτε την Φιόνα. Ήταν και συμπεριφέρθηκε ως πρώτος μεταξύ ίσων και όχι ως φύλαρχος ή τέλος πάντων πρίγκηψ – με αυλικούς τους εξ αίματος ή εξ αγχιστείας συγγενείς και παιδικούς φίλους.

(…μου φαίνεται ότι αν συνεχίσω έτσι θα χρειαστεί τελικώς να τεθώ αυτοβούλως σε κατ’οίκον περιορσιμό σαν τον Salman Rushdie.)

22 September, 2007 στις 11:48 pm
22
Από: S G

μαντ οκ ο κ. σημιτης δεν ηταν νεποτιστης. αλλα ποιος ηταν δηλαδη?

“Σύντροφε SG πλήζ αξέπτ μάι απόλοτζις”

νο προμπλεμο 🙂

23 September, 2007 στις 10:52 am
23
Από: Kapitalist

Όλα τα κόμματα εθνικοσοσιαλιστικά είναι, κανένα κόμμα δεν έπρεπε να πέρναγε τον κάθετο άξονα.(εξ ΦΣ)

Είναι γνωστό εξάλλου, η αριστερά έχασε τον πόλεμο, κερδισε το έθνος.

23 September, 2007 στις 11:23 am
24
Από: Κ.Κ.Μ.

@yorgos , ε κι εμείς το ίδιο – αν και πιάστηκα στην ίδια θέση τόσα χρόνια-…

23 September, 2007 στις 11:39 am
25

Συμφωνώ μάλλον με Σγ. Υπερεκτιμημένη, σχετικά άχρωμη, απλώς επικοινωνιακή. Πριν τέσσερα χρόνια μας πουλάγανε την Μιλένα. Αν σκεφτούμε λίγο ποιος από τους μεγαλο-μεσαιο-πασόκους έχει ένα ξεκάθαρο ιδεολογικό στίγμα, δεν μπορούμε παρά να καταλήξουμε: Μίμης φορ πρέζιντεντ. Τουλάχιστον και είναι λαμπερά ευφυής και δεν θα βαρεθούμε. 🙂

23 September, 2007 στις 11:39 am
26

Ενδιαφέρουσα ανάλυση, φίλε. Και εμένα μου έχει κάνει εντύπωση ο προγραμματικός και αρκετά φιλελεύθερος λόγος της Διαμαντοπούλου. Δεν ξέρω όμως αν έχει τα απαραίτητα ερείσματα στο ΠΑΣΟΚ για να εκλεγεί. Και επίσης δύσκολα την βλέπω πιο εκλέξιμη απο τον Μπένυ. Είναι και γυναίκα βλέπεις και δεν νομίζω οτι οι Έλληνες είναι έτοιμοι για γυναίκα πρωθυπουργό… Τι λες, είναι;

23 September, 2007 στις 11:36 pm
27

[…] Διαβάστε και άλλα δύο σχετικά posts για την πιθανολογούμενη υποψηφιότητα της κ. Διαμαντοπούλου, ένα θετικό από το reality tape και ένα αρνητικό από το kourdisto mantarini. […]

24 September, 2007 στις 1:40 am
28
Από: Kostas

Αν δεν σας πειράζει, παραθέτω ένα σχόλιο που έγραψα και στους η-κόκορες.

Πράγματι το ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα. Αφ’ ενός διότι αυτό που ο Ανδρέας ονόμαζε “Τρίτος δρόμος προς το σοσιαλισμό” έχει αποτύχει. Ο κρατικός έλεγχος της παραγωγής (Ολυμπιακή, Softex, Αιγαίο, κ.λπ) πάσχει από δύο μεγάλα προβλήματα. Το πρώτο είναι η χαμηλή παραγωγικότητα και ανυπαρξία καινοτομίας στις κρατικά ελεγχόμενες επιχειρήσεις. Το δεύτερο είναι ότι το παραγώμενο ειδόδημα καταληγει στα χέρια των ομάδων πίεσης, και όχι στους οικονομικά σθενέστερους που το έχουν ανάγκη κατά τα πρότυπα του σοσιαλιστικού ιδεώδους. Τα περισσότερα στελέχη του ΠΑΣΟΚ το ξέρουν αυτό.

Αφ’ ετέρου διότι καθώς το ΠΑΣΟΚ μετακινείται δεξιότερα πέφτει πάνω στη ΝΔ η οποία έχει μετακινηθεί προς το κέντρο με δύο τρόπους. Πρώτον, αποβάλλοντας από τους κόλπους της τον υπερσυντηριτικό Καρατζαφέρη και τους ψηφοφόρους αυτού. Δεύτερον, ενστερνιζόμενη τη “σοσιαλιστική?” ιδέα δημιουργίας κατώτατου εγγυημένου εισοδήματος, δηλαδή την ιδέα της αναδιανομής εισοδήματος προς αυτούς όμως που το έχουν πραγματικά ανάγκη.

Με βάση λοιπόν τα παραπάνω το ΠΑΣΟΚ έχει τις εξής επιλογές.
1. Να μετακινηθεί αριστερότερα, προκειμένου να πάρει πίσω τις ψήφους που έχασε από ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, κινδυνεύοντας όμως να χάσει τους κεντρώους ψηφοφόρους που το στήριξαν επί Σημίτη.
2. Να γίνει ένα οικονομικά φιλελεύθερο κόμμα, να αποδεχτεί δηλαδή σε μικρο ή μεγάλο βαθμό ότι οι κρατικές παρεμβάσεις στην οικονομία πρέπει να είναι περιορισμένες, αλλά να δώσει έμφαση στον κοινωνικό φιλελευθερισμό όπου η ΝΔ υστερεί, κινδυνέυοντας να χάσει και άλλους αριστερούς ψηφοφόρους που συνεχίζουν ακόμα να στο στηρίζουν, αλλά και συντηριτικούς σοσιαλιστές προς ΛΑΟΣ και Παπαθεμελή.
3. Να συγκλίνει ιδεολογικά προς τη ΝΔ, και απλώς να δώσει έμφαση στο να πείσει τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους ότι μπορεί να να διαχειριστεί την εξουσία και να προχωρήσει στις αναγκαίες μεταρυθμίσεις πιο αποτελεσματικά.
4. Να συνεχίσει να κάνει ότι προσπάθησε να κάνει ο ΓΑΠ ανεπιτυχώς, να πατήσει δηλαδή σε δυο βάρκες προσπαθώντας να προσελκύσει τους αριστερούς ψηφοφόρος με τη ρητορική του και τους κεντρώους με τις πολιτικές του, αλλάζοντας τον αρχηγό με κάποιο πιο αποτελεσματικό σε αυτόν τον τομέα.

Όλες οι επιλογές κρύβουν κινδύνους και χρειάζονται πολύ λεπτούς χειρισμούς. Προσωπική μου άποψη είναι ότι το ΠΑΣΟΚ θα επιλέξει ένα μείγμα των 3 και 4.

24 September, 2007 στις 2:54 pm
29

1on, απο ότι βλεπω σου βγήκε σε καλό η ανανέωση, τσούρμο ο κόσμος.
2ον, ο george, θα σαρώσει… πίσω και σας φάγαμε. θα διασπάσει το πασόκ θα του αλλάξει όνομα σε l”ove you mam” και θα πάρουμε τουλάχιστον 50% στις επόμενες εκλογές. μαμάδες, μέλλουσες μαμάδες, gay friendly, δεν θα πιανόμαστε.

29 September, 2007 στις 2:50 am
30
Από: Ilias

πολυ καλο yorgo. ένας άξονας λείπει για την πλήρη χαρτογράφηση του πολιτικού μας δυναμικού: ο z, με κριτήριο τη “ροπή προς λαμογείν” και range απο ‘φτωχολαμόγιο’ μέχρι ‘hedgefundoμαστορας’.

30 September, 2007 στις 6:16 am
31
Από: myron

καλά έ τρομερή ανάλυση ! Μπράβο σου, η Διαμαντοπούλου συγγενεύει ιδεολογικά με τον Παπανδρέου (?) και που στηρίζεται αυτή σου η άποψη ? ? ?

1 October, 2007 στις 3:17 pm
32
Από: yorgos

Στις απόψεις τους για μια σειρά από θέματα: παιδεία, συμμετοχικές διαδικασίες, κοινωνικός φιλελευθερισμός, αναπτυξιακό μοντέλο βασισμένο στη γνώση και την τεχνολογία, ρόλος της αγοράς, κλπ. Δυσκολεύομαι να βρω διαφορές. Και φυσικά δεν πιστεύω την όψιμη παλαιοαριστερή ρητορική του ΓΑΠ (σχετικά)

Αν έχεις κάτι διαφορετικό υπόψη σου, ενημέρωσε.

Μετά τις τελευταίες εξελίξεις, βέβαια, η κουβέντα αυτή είναι περισσότερο ακαδημαϊκή.

1 October, 2007 στις 4:50 pm
33
Από: MadNihilist

Bεβαίως με ή χωρίς την υποψηφιότητα Διαμαντοπούλου το ΠΑΣΟΚ οδεύει πιθανότατα προς διάλυση και το ζητούμενο μετατοπίζεται πλέον στο πόσα κόμματα θα προκύψουν από αυτή τη διάλυση και αν θα πρόκειται για σύγχρονα κόμματα ή για “πασοκάκια” κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του πρωτοτύπου (Βράσε ρύζι δλδ!). Στην πέριπτωση αυτή ο Παπανδρέου με τις συμμαχίες που έχει κάνει σήμερα και με την παλιαοπασοκική ρητορική που υιοθετεί προσαντολίζεται εκ των πραγμάτων προς ένα κόμμα συνταξιούχων πρασινοφρουρών ενώ αν είχε μείνει αμετακίνητος στην ιδεολογική πλατφόρμα του 2004 θα μπορούσε να φτιάξει σήμερα, μετά από μια ενδεχομενη διάσπαση, ένα καινούργιο κόμμα με σύγχρονη οργανωτική δομή, ιδεολογική πλατφόρμα κλπ. Το μετράμε στις χαμένες ευκαιρίες!

3 October, 2007 στις 4:50 am
34
Από: Cosa_200

Αδέρφια,
ο Γκιόργκος θα εκλεγεί με τεράστια διαφορά από οποιονδήποτε άλλον, γιατί κατάφερε να περάσει την θεωρία του αγωνιστή ενάντια στα συμφέροντα και κυρίως ενάντια στα κανάλια, Είναι τόσο κραυγαλέα η “εγκατάλειψη”, που θα τη φάνε τη φόλα πολλοί και θα τον ψηφίσουν σαν “ήρωα” της “αντίστασης” ενάντια στο κατεστημένο.

Ο καρπαζοεισπράκτορας της Ολμπράϊτ έχει ανάγκη από “αγωνιστικές” περγαμηνές.

Καλά είναι που προβληματιζόσατε για το αύριο της Ελλάδας σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ, αλλά το παιχνίδι είναι στημένο και η πολιτική του ΠΑΣΟΚ δεδομένη.

Καλή σας μέρα.

12 October, 2007 στις 1:53 am
35

[…] σε αυτό το αρκετά γνωστό μοτίβο, ο reality-tape έκανε καλή δουλειά, τοποθετώντας τα ελληνικά πολιτικά κόμματα αλλά και […]

15 May, 2009 στις 7:00 pm