“Βαθύτατα απογοητευμένος”


Δράττομαι της ευκαιρίας να εκφράσω κι εγώ προς πάσα κατεύθυνση τη βαθιά οδύνη και αποδοκιμασία μου για την απαράδεκτη χτεσινή απόφαση της επιτροπής κοντριμπιτέρ του RT να αναγνωρίσει την απαράδεκτη γενοκτονία των Αρμενίων. Αντί να γράψουν κάνα ποστ, κάθονται και ξαναγράφουν την ιστορία του τουρκικού έθνους. Ελπίζω τη δύσκολη τούτη ώρα ο κύριος Γκιουλ να αναλογιστεί τα χρόνια καλής φιλίας και αγαστής συνεργασίας μας και να μην αφήσει αυτό το ολίσθημα των υπονομευτών μου να θέσει σε κίνδυνο την πρόσβαση των εκ γείτονος φίλων γιουνίκ βίζιτορς στις εγνωσμένου γραικυλισμού σελίδες μας.



5 σχόλια


1
Από: cosmix

🙂

Στη περίπτωση των ΗΠΑ είναι πραγματικά άξιο απορίας πως είναι δυνατόν, ενώ μια τεράστια πλειοψηφία των Πολιτειών (39 από τις 50) έχουν αναγνωρίσει την γενοκτονία των Αρμενίων εδώ και αρκετά έτη, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ακόμη διστάζει να πράξει το ίδιο και καταφεύγει σε τραγικές ακροβασίες — μη ξεχνούμε όμως πως ο Μπους και η κυβέρνηση του δεν αποτελούν ξεχωριστή ή έστω ειδική περίπτωση.

11 October, 2007 στις 2:23 am
2
Από: yorgos

Συμφωνώ, καθόλου ξεχωριστή. Αλλά κάτι τέτοια είναι που μ’ αρέσουν με το αμερικανικό σύστημα. Είναι πάντως ενδιαφέρον ότι αυτού του τύπου οι κωμωδίες παίζονται με δημοκρατικό Κονγκρέσο και ρεπουμπλικάνο αυτοκράτορα στο Λευκό Οίκο. Πριν καμια 25ετία, στη θέση της Κοντολίζας ήταν ο Κίσινγκερ. Τότε ήταν σαφώς πιο χοντρό το θέμα βέβαια – με πιθανές επιπτώσεις στο Κυπριακό, τα ελληνοτουρκικά κλπ.

11 October, 2007 στις 10:25 pm
3
Από: yorgos

25ετία = 33 χρόνια.

11 October, 2007 στις 10:26 pm
4
Από: Anonymous

Παιδιά, εννοείται οτι αυτά τα τερτίπια “καλό” κοκγρέσο, “κακή” κυβέρνηση δεν είναι παρά διπλωματικά παιχνίδια για να χρυσώνουν το χάπι. Η άποψη μου πιο αναλυτικά εδώ.

11 October, 2007 στις 10:40 pm
5
Από: Cosa_200

Μια που γίνεται λόγος για γενοκτονία,
μια που δεν βρήκα κάτι για την δήλωση Νίμιτς
μια που θεωρώ το θέμα συγγενές. Με μια ευρύτερη θεώρηση θα μπορούσε να τιτλοφορηθεί “πως προπαρασκευάζονται οι γενοκτονίες”.
Παραθέτω το κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου.
_____________________________________________
Το τελευταίο που ενδιαφέρει τη στήλη είναι να πάρει θέση στη διαμάχη που άνοιξε μεταξύ του κ. Νίμιτς με τον …Μέγα Αλέξανδρο. Ο κ. Νίμιτς μπορεί να έχει όποια άποψη θέλει και για τον Μέγα Αλέξανδρο, και για τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο, και – προφανώς – για τους «δικούς του» προγόνους, από τον Μπούφαλο Μπιλ μέχρι τον Τζον Γουέιν…

Εκείνο, όμως, που δεν πρέπει να περνά απαρατήρητο είναι ότι ένας κοτζάμ ειδικός διαμεσολαβητής του ΟΗΕ, αντιμετωπίζει τα θέματα της Βαλκανικής με όρους …Βουκεφάλα. Το πόσο «ιθαγενείς» θεωρεί τους κατοίκους της περιοχής, φαίνεται, εκτός των άλλων, από το γεγονός ότι ενώ στον Μέγα Αλέξανδρο αναγνώρισε τον αιμοσταγή κατακτητή που έφτασε μέχρι τη Βακτριανή, αντίστοιχη δήλωση για τον σύγχρονό του, τον Μπους, που δολοφονεί αμάχους στη Βακτριανή (Αφγανιστάν), ο κ. Νίμιτς δεν έχει κάνει…

Ο κ. Νίμιτς έχει αναλάβει (υποτίθεται) μια διπλωματική αποστολή. Εν έτει 2007. Προφανώς η διεκπεραίωση της αποστολής δεν περνά από …αντιιμπεριαλιστικές αναφορές κατά του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Σε αντίθετη περίπτωση, θα έπρεπε να υποθέσουμε ότι η κυβέρνηση του Αμερικανού κ. Νίμιτς επιζητά την «τιμωρία» του Ιράν λόγω του …ιμπεριαλιστή Ξέρξη.

Το θέμα που πραγματεύεται ο κ. Νίμιτς στην υπόθεση της Αθήνας με τα Σκόπια έχει σχέση με τα σύνορα. Εχει σχέση με τις διεθνείς συνθήκες. Εχει σχέση με την ειρήνη και την καλή γειτονία σε μια περιοχή του πλανήτη που οι αλυτρωτισμοί, οι εθνικισμοί, οι σοβινισμοί και οι πόλεμοι είναι ζήτημα του παρόντος και όχι του απώτατου παρελθόντος.

Αλλά ο κ. Νίμιτς, εντολοδόχος ενός «διεθνούς δικαίου» που βομβαρδίζει και αλλάζει τα σύνορα στα Βαλκάνια, που ποδοπατά τις συνθήκες και ανάβει το φιτίλι του εθνικισμού, του σοβινισμού και του πολέμου, μόνο με την υπόθεση της ειρήνης δεν ασχολείται. `Η, για την ακρίβεια, ασχολείται με τον τρόπο που υπαγορεύουν οι εντολοδότες του:

Οι τελευταίοι, μας εξήγησε ο κ. Νίμιτς, είναι έτοιμοι να καλύψουν το κενό που άφησε …ο Μέγας Αλέξανδρος, και να φτιάξουν με έξυπνες βόμβες ό,τι δεν πέτυχε εκείνος με τη σάρισα. Δηλαδή, μια αυτοκρατορία με αντοχή στο χρόνο. Με μια προϋπόθεση: Ολοι οι ιθαγενείς (όσοι επιζήσουν από τις έξυπνες βόμβες) να ενταχθούν στην αγκαλιά αυτής της δολοφονικής μηχανής. Της ΝΑΤΟικής…

12 October, 2007 στις 2:10 am