2007: Taking stock – Μέρος Bον (Χρήμα)


Σήμερα είναι η σειρά του Χρήματος με ένα δυο τζαρτζαρίσματα (sic) με την Ιδεολογία και την Ανάπτυξη. Αν και το αναμενόμενο θα ήταν να πω δυο λόγια για το meltdown της αγοράς οικιστικών δανείων στις ΗΠΑ και για το ποιοι θα είναι οι αποδέκτες της πυροσβεστικής παρέμβασης της κυβέρνησης, αλλά δε νομίζω ότι αυτό αξίζει κάτι παραπάνω από εύφημο μνεία, καθότι πρόκειται για business as usual.

Το golden nugget είναι το… surge (σίγουρα η λέξη της χρονιάς) του venture capital σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην ανάπτυξη τεχνολογίας για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με τα φωτοβολταϊκά φέτος να παίρνουν την πρωτοκαθεδρία από τα βιοκαύσιμα. Και ενώ επιφανειακά φαίνεται για άλλο ένα (Silicon Valley) business-as-usual με τα αρπακτικά της Sand Hill Road να περιτριγυρίζουν το φρέσκο αίμα στην κοιλάδα μετά από 5-6 χρόνια σχετικής ηρεμίας, στην πραγματικότητα υπάρχει ένα αχνό subtext που δικαιώνει τουλάχιστον εν μέρει την Ευρωπαϊκή φάλαγγα στη διαμάχη για την “καλιφορνέζικη ιδεολογία”. Εν ολίγοις, πίσω από το όψιμο ενδιαφέρον των Βισίδων για ό,τι “πράσινο” πέρα από τους Benjamin είναι η αναμονή και δια βοής απαίτηση της “επενδυτικής κοινότητας” για γενναία παρέμβαση (oh, the horror!) του Κράτους (με απευθείας χρηματοδότηση R&D και νέο φορολογικό πλαίσιο) στην ενεργειακή αγορά ώστε να ξεπεραστούν τα οικονομικά εμπόδια για τη μαζική στροφή σε ανανεώσιμες πηγές.

Αυτό είναι ένα ακόμη βέλος στη φαρέτρα εκείνων που υποστηρίζουν ότι το free-wheeling investment culture της Κοιλάδας θα ήταν άνευ αντικειμένου χωρίς την – ενίοτε επί δεκαετίες – αρωγή της Κυβέρνησης και των φορολογουμένων. Το φαινόμενο της Silicon Valley με το μόνιμο υπόβαθρο καινοτομικής δραστηριότητας είναι απλώς η πιο ρομαντική εκδοχή για τα ευεργετικά αποτελέσματα της επένδυσης Κρατικού και Ιδιωτικού Κεφαλαίου σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή.