Iowa (stands for change)


3:15πμ: Το πάρτι έχει ξεκινήσει και το άλογο του Μιχάλη πάει καλά (33% Edwards – 32% Clinton – 32% Obama, στο 22% των precincts). Τους ζηλεύω λίγο τους Iowans.

4πμ: Το CNN προβλέπει πολύ άνετη νίκη του Huckabee στον προκριματικό του GOP, εν πολλοίς χάρη στη μεγάλη συμμετοχή των evangelicals. Αν επαληθευτεί, θα είναι η είδηση της βραδιάς. Μεγάλη νίκη του Huckabee στην Iowa θα απειλήσει με πρόωρη βύθιση τον Romney και είναι πιθανό να κόψει και το ρεύμα του McCain.

4:20πμ: Ο Obama είναι πλέον μπροστά και η ψαλίδα ανοίγει (35-31-31, στο 57%) — λέτε; Η σίγουρη πλέον νίκη του Huckabee δεν αποκλείεται να βοηθήσει το McCain — βουλιάζοντας τον Romney στο ΝΗ, και εδραιώνοντας τον ίδιο ως τον mainstream υποψήφιο (τα τελευταία national tracking polls του Rasmussen δίνουν τον McCain οριακά πρώτο).

[4:30πμ]: CNN calls it for Obama. My oh my!

[4:45πμ]: Obama, Huckabee, και οι δύο άνετα. Οι διαφορές (+8%, +9%) είναι αναπάντεχες και μάλλον αντανακλούν ένα ρεύμα δυσαρέσκειας για το — θεωρούμενο ως — κατεστημένο της Ουόσιγκτον. Οι υποψήφιοι που εξέπεμψαν την περισσότερη ειλικρίνεια, που μίλησαν πειστικότερα για αλλαγή, έξω από τα παραδοσιακά κομματικά τους στερεότυπα, κέρδισαν. Είναι νωρίς για μεγάλα συμπεράσματα, αλλά η αξία της ψήφου των political junkies της Iowa είναι αδιαμφισβήτητη.

[5:20πμ]: Μόλις τελείωσε το not-quite-a-concession-speech του Edwards. Ενθουσιώδες στα όρια του αστείου. Φαίνεται να τσιμπάει τη δεύτερη θέση, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό σε μια πολιτεία που έπρεπε να κερδίσει για να συνεχίσει να κοντράρει τις λιμουζίνες. Τώρα ξεκίνησε και η Hillary — ενωτικό μήνυμα, τρία “change” σε κάθε πρόταση, προγραμματικό τουρλού και ψευτοενθουσιασμός. Το σοκ της χλαπάτσας δεν κρύβεται, βέβαια. Στο πλάι της ο Bill ψιλοπαγωμένος και η Μάντλεν Όλμπραϊτ κηδεία σκέτη. Πλάκα έχουν.

[5:45πμ]: Mike Huckabee στο πόντιουμ, ο Τσακ Νόρις ό,που να’ναι θα πλαντάξει στο κλάμα από πίσω. Ο τύπος είναι εξαιρετικά χαρισματικός και ο ghostwriter του γαμάει. Compassionate conservatism 2.0. Από μια άποψη (εκείνη που εστιάζει στη σχέση χρήματος-πολιτικής) η νίκη του ήταν πραγματική ανάσα — ο Romney έκαψε 15πλάσιο χρήμα στην Iowa και έκανε μια τρύπα στο νερό. Κατά τ’ άλλα είμαι με τον Χίτσενς.

[5:55πμ]: Obama: ναι, ναι, ο μαύρος που κέρδισε σε μια από τις πιο λευκές πολιτείες (93%) των ΗΠΑ — πράγμα που πιθανότατα θα φέρει στο πλάι του τους αφροαμερικανούς που είχαν μέχρι σήμερα ποντάρει στην αύρα βεβαιότητας της Χίλαρι. Αλλά το ηλικιακό breakdown των ψηφοφόρων του είναι ακόμα εντυπωσιακότερο: πήρε σχεδόν το 60% των 17-29. Υπάρχει καλύτερο endorsement για έναν υποψήφιο της “επόμενης μέρας”; (Ή πιο αναξιόπιστο endorsement για υποψήφιο προεδρικών εκλογών, θα έλεγε κάποιος κυνικός..) Πήρε και τη γυναικεία ψήφο (the Oprah factor?). Η ομιλία του πολύ δυνατή, αλλά σαφώς πιο στημένη από του Huckabee.

The short way to New Hampshire…



4 σχόλια


1
Από: buzz

Iowa (stands for change) (The Reality Tape)…

Απολαυστικό play by play του Γιώργου για τα χτεσινά τεκταινόμενα στην Iowa…

4 January, 2008 στις 9:20 am
2
Από: talos

Το άλογό μου έχασε κούρσα που έπρεπε να κερδίσει όπως λες (στοιχηματικά – εγώ είμαι με τον Κούτσιντιτς ο οποίος βέβαια μιλάει πολύ πολιτικά για να βγει ποτέ πρόεδρος). Ίσως να παίξει για αντιπρόεδρος (ο Έντουαρντς) πάντως. Μεταξύ Χίλαρυ και Ομπάμα καλύτερα να βγει ο δεύτερος, βέβαια, αρκεί να γεφυρώσει το χάσμα του με τα συνδικάτα. Για τον Huckabee επειδή ο Χίτσενς είναι στις πρώτες θέσεις του μαύρου μου κατάστιχου (το μίσος της αριστεράς για τους αποστάτες), θα σε παραπέμψω (αν δεν το έχεις δει) στο απολαυστικό άρθρο του, αγαπημένου μου Taibbi για το συγκεκριμένο nut job.

Παρεμπιπτόντως: το σύστημα του caucus των Δημοκρατικών της Αϊόβα είναι σκέτος χαβαλές: διασταύρωση φοιτητικής γενικής συνέλευσης και περιπατητικού παιχνιδιού αριθμομανών. Ήξερα ότι ήταν περίπλοκο, αλλά φέτος είδα και εικόνα από τα διάφορα κέντρα – πολύ ποδαρόδρομος! Είναι όπως όταν τα παιδιά φτιάχνουν παιχνίδια με εξεζητημένους κανόνες, που δεν έχουν κανένα λειτουργικό σκοπό, πλην όμως έχουν πλάκα. Νομίζω ότι θα πρέπει να το υιοθετήσουμε και στην Ελλάδα σε κανονικές εκλογές για αιώνες γέλιου.

4 January, 2008 στις 12:38 pm
3
Από: Yorgos

Δεν το είχα διαβάσει το άρθρο του Taibbi — thanks. Το φαινόμενο Huckabee είναι νομίζω πιο ενδιαφέρον από το φαινόμενο Obama — συμφωνώ με τον Brooks ότι η χτεσινή του νίκη δείχνει ότι το GOP alignment της εποχής Gingrich πνέει πλέον τα λοίσθια. Μακάρι αυτή η ανατροπή να ευνοήσει τον McCain (που είναι σαφέστατα the lesser evil on the GOP side), αλλά δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι ο Huckabee δε βγαίνει με τίποτα. Είναι ένας εξαιρετικά γοητευτικός υποψήφιος, που μπορεί να καμουφλάρει την τρελή του πλευρά και να κερδίσει τη μέση Αμερική. Στη χτεσινή του ομιλία θύμισε λίγο Jimmy Stewart.

Caucuses στην Ελλάδα τώρα! =D

4 January, 2008 στις 6:26 pm
4
Από: Oneiros

Εμένα πάλι, μετά κι απ’ αυτά που διάβασα στον Taibbi, ο Huck μου θυμίζει hyperreligious, guitar strumming cross των Huey Long & Greg Stillson (http://urlb.org/lfxl http://urlb.org/lfxm).
You know, The “Hallelujah gentlemen, the missiles are flyin’!” kind of American president…

5 January, 2008 στις 1:02 am