Σκυλοφαγώματα, ατολμίες, προβολές


Τρεις παρατηρήσεις, εν φτηνο-φο-Κουκουζέλεια συντομία:

Chalk it off as one more trashed New Year’s resolution. Το αλιούρ της Ζαχοπουλιάδας νίκησε, όταν η κουρτίνα σκίστηκε λίγο παραπάνω σήμερα, στο έγκυρο Extra 3. Μια υποκλαπείσα συνομιλία βοηθά να λυθεί το παζλ και το μυαλό μου πάει στο πολύ εύστοχο κειμενάκι των Ιών, που λίνκαρε προχτές ο dpant.

ευτυχώς που υπάρχει αυτή η ενδοδημοσιογραφική σύγκρουση, διότι μόνο χάρη σ’ αυτήν έρχονται στο φως όσα και οι δυο πλευρές θα ήθελαν να παραμείνουν στο σκοτάδι.

Διαφάνεια καλείται το λιγότερο δυσώδες παράγωγο του σκυλοφαγώματος των αδιαφανών.

*
Ο Μπαράκ ήταν εξαιρετικός στην χτεσινή τηλεμαχία του CNN, όπου δυστυχώς έλαμψαν για μια ακόμη φορά δια της βλακείας τους οι ερωτώντες (“who would MLK endorse?” – wtf). Έχει λίγη σημασία. Η ορμή της Iowa μοιάζει αιώνες πίσω και δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να την αναγεννήσει μέχρι την 5η Φεβρουαρίου. Ούτε η αναμενόμενη νίκη στη Ν. Καρολίνα, ούτε μια ενδεχόμενη αποχώρηση του John Edwards με λόγια αγάπης. Hillary it is, Dems. Κρίμα.

Στην άλλη πλευρά, η αποχώρηση του Φρεντ Τόμσον με εξέπληξε. Περισσότερο καθυστερημένη είναι παρά πρόωρη, αλλά μοιάζει με δώρο για τον Χάκαμπι, σε βάρος ίσως του φίλου του, Τζον ΜακΚέιν.

*
Ένα πεζοδρόμιο στο SoHo είναι απόψε γεμάτο κόσμο που λυπάται και γοητεύεται. “It’s sort of like James Dean died in this age,” said Daniel Lonsbury, 18.