Mamma, coraggio


Κάρι αμίτσι, κάρο Τζώρτζιο.

Το γλυκό καλοκαιράκι ντούε μίλλα όττο είναι πια ανάμνηση παλιά, lettera gialla στο συρτάρι, κι η μαλινκολία του Σεττέμπρη βαραίνει όπως πάντα την καρδιά μας.

Όμως ευτυχώς μια nuova stagione νάτη που μόλις ξανάρχισε για να μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα, με όνειρα και προσντοκίες κι εμοτσιόνι στραορντινάρι. Kαι πράγματι εμείς της Μίλαν εισπράξαμε ήδη την πρώτη καρπαζά από τη νεωφότιστη Μπολόνια, αλλά εσείς αντιθέτως γιαρτάσατε όλοι μαζί μια πολύ μεγάλη νίκη, κι εγώ ήρθα τώρα αυτού για να σας συγχαρώ θερμά!! Γιατί όλοι βέβαια ξέρουν ότι χάρη στα δικά σας ξενύχτια στο τσιμπερσπάτσιο, και χάρη στη δική σας αφιδής ιπποστήριξη, ο λαοφυλής σενατόρε Μπάρακ Όμπαμα θριάνβεφσε ενάντια στο κάθε πρετζουντίτσιο, κι αποθεόθηκε στο συνέδριο ντι ελεττόρι ντεμοκράτιτσι κι έτσι στέφτηκε ο ηγέτης σας για τη μεγάλη μάχη πρεζιντεντσιάλε στατουνιτέζε.

Όπως σας είχα υποσχεθεί και στο παρελθόν, έκανα κι εγώ τα πάντα για να έρθει η μεγάλη αυτή νίκη, κι όλο το καλοκαίρι που πήγαινα στο Κοριλιάνο για μπάνια έψηνα επί μακρών τη μαμά που είχε μια μεγάλη συμπατία στην Ίλλαρυ. Όμως τα πράγματα ήταν δύσκολα και δεν κατάφερνα να την μεταπείσω.

Γιατί ο Πατέρας της μιλούσε με μεγάλη στοργή και την παρηγορούσε κι έλεγε, κρίμα για την Ίλλαρυ που ήταν μια υποψίφιως μπραβίσσιμα, μα όρα μη μου στενοχωριέσαι άλλο, κι αν θα γίνει Πρεζιντέντε ο σενατόρε Μακέην νάσαι σίγουρη πως θε νάχουνε μαζί οι δύο τους μια ωραία κολλαμπορατσιόνε. Και τότε η μαμά ένιωθε καλύτερα κι έσφιγγε το χέρι του, κι εγώ ήμουν σίγουρος πως αν οι δυο τους βρίσκονταν ξαφνικά μονάχοι τους σε μια χώρα μακρινή, μια isola deserta ντελ Γκράντε Οτσεάνο, travolti da un insolito destino nell’azzurro mare d’agosto, δε θα τους έλειπε ποτέ ξανά τίποτε γιατί θα είχαν ο ένας τον άλλο, και τον σενατόρε Μακέην για φύλακα άντζελο και Πρεζιντέντε.

Όμως τη σήμερον ημέρα δυο άνθρωποι δεν μπορούν ποτέ να είναι μόνοι. Κι έτσι προτού εκλέκτωρ λαλήσει τρείς ήρθε επίσκεψη να με δει ο θείος Κορνέλιος, όπου βέβαια όπως εύκολα φαντάζεστε αυτό δε θα μπορούσε ποτέ να είναι προάντζελος καλών, έστω κι αν που η μαμά μαγείρεψε τα αγαπημένα μου φιλετάκια al saltimbocca.

Γιατί δυστυχώς ο θείος Κορνέλιος ξέρει ινγκλέζε, κι έτσι μόλις έφαγε τα φιλετάκια του η γλώσσα του λήθηκε ρωδάνη, και χωρίς εμείς να τον ρωτήσουμε εκείνος άρχισε σούμπιτο να μας εξιστορεί το τι έγραψε σήμερα η στάμπα ινγκλέζε, και το τι είπανε χτες τα τελεκανάλια στατουνιτέζε, και παράπροχτες η στάμπα αουστραλιάνα. Κι όλοι τους τούτοι δω στην Ινγκιλτέρρα και την Αμέρικα για ένα πράμα ούνικο είχανε να λένε, Μπάρακ Όμπαμα!!, Μπάρακ Όμπαμα!!, personaggio mitologico πιου γκράντε ντέλλα βίτα, Capopartito ντι μαγκνετίσμο ιρρεζιστίμπιλε, όπου θα φέρει μαθές με κάθε γκαραντσία το ένα καλύτερο αύριο, ερόε ντελ πόπολο που γλίτωσε από τη μεγάλη φτώχεια κι έγινε μετά αββοκάτο φιλόσοφος στη φαμοζίσσιμα Ακκαντεμία ντι Χάρβαρ!

Και τότε η μαμά συνεπαρμένη άφησε το χέρι του Πατέρα, γιατί ένιωσε ταραχή και συγκίνηση κι ένα περηστέρι να φτερουγίζει στην καρδιά της, και θυμήθηκε το πώς ήτανε κάποτε κοριτσόπουλο με μαύρες πλεξούδες και μια βαθειά αγάπη για τους φιλόσοφους και την Ακκαντεμία, πριν που πεθάνει ο παππούς κι εκείνη πέσει στη φτώχεια, και πριν που γνώρισε τον Πατέρα και μετά γεννήθηκα εγώ κι ονειρεβόταν να γίνω τουλάχιστον εγώ φιλόσοφος, αλλά εγώ φυσικά έβαζα τα θρανία στη σειρά και τα έφτιαχνα γραμμή του αράουτ και μετά ο δάσκαλος μου ξερίζωνε το αυτί. Και ο Πατέρας όλη αυτή την ώρα ένιωθε κι αυτός ταραχή, αλλά καθόλου συγκίνηση, και κοίταζε σκυθρωπός το θείο Κορνέλιο που έκανε διάλυμα και καταβρώχθιζε άλλο ένα φιλετάκι.

Και τότε ο Πατέρας απευθύνθηκε με αυστηρό ύφος στο θείο Κορνέλιο και μίλησε και είπε, ξέρεις ότι ο άνθρωπος αυτός είναι από μια διαλειμμένη φαμίλια, ντι ράτσα μουσουλμάνα, και δεν ενγκρίνει να τρώμε την μπριτζόλα, ούτε το προσούτο ντι Πάρμα, παρά μονάχα τη ρούκκολα και τα άλλα κουτόχορτα που θέλησε να μας ταΐζει κι ο Βελτρόνι? Και τότε η μαμά έπαψε απότομα να ονειρέβεται και είπε τάχαμου αδιάφορα για να προλάβει τα χειρότερα, και τι ξέρουνε μαθές από καλό φαγητό εκεί στην Αμέρικα?, και μου έβαλε δυο ακόμα φιλετάκια στο πιάτο για να μη τα φάει όλα ο θείος Κορνέλιος.

Όμως εκείνος δυστυχώς αντιμήλισε στον Πατέρα όπως κάνει πάντα και είπε, δεν είναι σωστό να έχουμε ψυκολοτζία ντισκριμινατόρια, και δεν πειράζει που ο σενατόρε Όμπαμα είναι ένχρωμος, μαγκάρι κι η Ιnternazionale δεν είναι η σκουάντρα πιο πλουριέτνικα ντι καμπιονάτο, κι όμως πήρε τρεις φορές σερί το σκουντέττο, κι έτσι φέτο την ανέλαβε ο καλύτερος αλλενατόρε του κόσμου. Και τότε ο Πατέρας εξερράγη κι άρχισε να φωνάζει κι έλεγε, εσύ να κοιτάς καλύτερα τα χάλια της Λιβόρνο, παρά που θα μου εξιμνείς εδώ μέσα τον αντιπάτικο Πορτογκέζε, που τον χρυσοπλερώνει ο Μοράττι λες και δεν υπήρχαν τέκνιτσι ιταλιάνι άνεργοι να τους προσλάβει!!

Κι ο θείος Κορνέλιος είπε, μα ο αλλενατόρε Μουρίνιο είναι ο Μπάρακ Όμπαμα του πoδοσφαίρου, δε το λέω εγώ η στάμπα ινγκλέζε το έγραψε, όμως ο Πατέρας βρόντηξε το χέρι στο τραπέζι και είπε, αν διάβαζες που και που τη στάμπα ιταλιάνα θα μάθαινες τι γίνεται στον Κάουκαζο, όπου οι ρούσσι καταστρέψαν την Οσέτσια και πιάνο πιάνο παίρνει σειρά κι η Ουκραΐνα, κι ο Αμπράμοβιτς θέλει να κλέψει τον Κακά, ποιος νταββέρο θα τους αναχετίσει παρεκτός ο σενατόρε Μακέην??!! Και η μαμά πήγε να τον καθησυχάσει για να μη του ανέβει κι άλλο η πίεση, αλλά εκείνος δεν άκουγε πια τίποτα και φώναζε, δεν ξέρετε τι σας γίνεται κι εσύ κι ο αδερφός σου, η ρούκκολα σας μάρανε και το Χάρβα, μα τι πρέπει να γίνει τελοσπάντο για να ξυπνήσετε. Και μετά έφυγε από το τραπέζι και πήγε στην κουτσίνα κι έφτιαχνε μόνος του τον εσπρέσσο, αλλά ακόμα μπουρμπούραγε κι έλεγε, ξέρω εγώ τι σας χρειάζεται, νάρθει μια ωραία πρωΐα που θάχει πάρει την Κόππα Τσάμπιονς η Ζενίτ Πιετρομπούργκο!!

Και μετά ο θείος Κορνέλιος έφυγε, κι ο Πατέρας ηρέμησε, όμως η μαμά έλεγε με παράπονο, αυτός είναι ο Πατέρας σου που όλο θέλει να γίνεται το δικό του, κι αυτός είναι ο θείος σου που ποτέ δεν ξέρει πότε να σταματάει, κι η δική μου υποψήφιως πάντα πάει στην άκρη και δεν αποθεόνεται όπως οι δικοί τους. Κι εγώ προσπάθησα να της εξιγήσω για εσάς τους φίλους μου που είστε φιλόσοφοι και γράφετε κάποια πολύ ωραία πράγματα για τον σενατόρε Όμπαμα, όμως εκείνη είπε, εσύ να τρως το καλό φαγάκι που σου στέλνω με τα τάπερ, κι άσε τους φίλους σου να τρώνε τη ρούκκολα αναμεταξύ τους.

Κι όπως καταλαβαίνετε κάρι αμίτσι, παρά την προσπάθειά μου η μάχη δεν έχει ακόμα κριθεί, κι έτσι εσείς πρέπει να συνεχίσετε να ιπποστηρίζετε σθεναρά τον υποψήφιό σας και να εξιγείτε σε όλους μας το γιατί είναι ο καλύτερος. Όμως στο μεταξύ σας συνβουλεύω κι εγώ από την πλευρά μου να προσέχετε. Γιατί όπως θα καταλάβατε κι από τα όσα ήδη σας εξίγησα, ο αλλενατόρε Πορτογκέζε Special One είναι τίπο ντι καράττερε δηχαστικός και αλλαζώνας, κι η στάμπα ινγκλέζε κατήγγειλε το πώς του αρέσει να μη δένει την κραββάτα του και να φοράει στενές φόρμες. Κι έτσι όταν σε λίγες μέρες ξανάρθει στην μπέλλα Ατένε για την παρτίτα ντι Τσάμπιονς Λήνγκ ενάντια στον αγαπημένο σας Πανατηνάϊκο, ίσως ο Νιχιλίστα Πάτσο εξαπολύσει εναντίον του μια δριμύα κρητική εντυματολοτζικής φύσεως.

Ρίνο



Ένα σχόλιο


1
Από: MadNihilist

Τι δριμύα κρητική Ρίνο μου? Εδώ μιλάμε για λαβ ατ φερστ σάιτ (που εισέπραξαν πονηρά και μουλωχτά οι λάθος αποδέκτες. Και σφύριζαν αδιάφορα επειδή τους άρεσε …. Ιf you see what I mean.) Tέλος πάντων Ende gut alles gut που λέμε στο χωριό μου (κι άσε τους παρεξηγημένους να ψάχνονται επ’αόριστον. Tant pis ! Ils vont rien piger !).

6 September, 2008 στις 1:17 pm