Ομπάμα, Δημοκρατία και Ιμπεριαλισμός


Λιγότερο από 12 ώρες μένουν για ν’ανοίξουν οι κάλπες μιας από τις πιο ιστορικές εκλογικές αναμετρήσεις αλλά εδώ και βδομάδες διάφοροι πολιτικοί σχολιαστές, ερασιτέχνες και μη, υστερόβουλοι και ειλικρινείς έχουν αποδυθεί σε μια απρόσκλητη εκστρατεία damage control για την προσδοκώμενη προεδρική θητεία του Ομπάμα.

Με δυο λόγια, προσπαθούν να (προσ)γειώσουν όσους έχουν μεσσιανικού επιπέδου απαιτήσεις από τον υποψήφιο του Δημοκρατικού Κόμματος, υπενθμίζοντάς μας ότι ακόμη κι αν στις 20 του Γενάρη θα αναλάβει την προεδρία ο Ομπάμα δεν πρόκειται να λυθούν αυτοστιγμή τα δεινά που μαστίζουν την ανθρωπότητα.

As if, που θα λεγε και ο Ντεριντά.

Άθελα ή όχι όμως (δείχνουν να) αγνοούν δύο πράγματα: πρώτον, ότι ο Ομπάμα ήδη έχει καταγάγει νίκη περιφανή για λογαριασμό της Δημοκρατίας έναντι του Κυνισμού, έστω και συνεπικουρούμενος από πακτωλό χρημάτων, κατορθώνοντας να εμπνεύσει σε πρωτόγνωρο βαθμό την αμερικανική νεολαία και προκαλώντας κατά πάσα πιθανότητα ρεκόρ συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία· δεύτερον, ότι η εκπνέουσα οκταετία έχει καταφέρει τέτοια και τόσα πλήγματα στη χώρα ώστε ακόμη και μια διακυβέρνση προσδεμένη στο άρμα της μετριότητας θα μπορέσει να αποκαταστήσει λογική, ήθος και όραμα σε όλο το φάσμα της εκτελεστικής εξουσίας.

Εν ολίγοις, δε χρειάζεται πρωτοφανής ριζοσπαστισμός για να σταματήσει ο πόλεμος ενάντια στην επιστήμη και το περιβάλλον, να κλείσει το Γκουαντάναμο, να ανασχεθεί η ξεδιάντροπη μεταφορά πλούτου στην άρχουσα τάξη κ.ο.κ.

Παρόλα αυτά, υπάρχει μια παράμετρος στην οποία οι ξένοι σχολιαστές που ανέφερα έχουν δίκιο: η είσοδος του Ομπάμα στο Οβάλ Γραφείο δε θα σημάνει την ακύρωση του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού. Τουναντίον, κατά τη δική μου εκτίμηση, μια οκταετία με τον Ομπάμα είναι πιο πιθανό να διατηρήσει τις ΗΠΑ ως την προεξάρχουσα Ιμπεριαλιστική δύναμη για πολλές ακόμη δεκαετίες απ’ό,τι μια οκταετία με Ρεπουμπλικανό πρόεδρο.

Πριν αιτιολογήσω αυτή την εικασία θέλω να υπενθυμίσω ότι η Αμερικανική πολιτική έχει ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα που της προσδίνεται όχι μόνο από το μέγεθος, τον πλούτο και την ισχύ της χώρας (χαρακτηριστικά κοινά σε όλα τα ιμπεριαλιστικά κράτη στην Ιστορία) αλλά και από την ίδια την πρωτοϊστορία της όπως αυτή είναι συνυφασμένη με την επέκταση των αρχικών αποικιών προς Δυσμάς. Σε επίρρωση αυτής της πτυχής έρχονται ο Αμερικανικός Εξεψιοναλισμός και η γεωγραφικά χαλαρότατη αντίληψη περί εθνικών συμφερόντων.

Πιστεύω λοιπόν, ότι η επιθετική, άκαμπτη, και κυρίως κοντόφθαλμη εξάσκηση της ιμπεριαλιστικής πολιτικής από την κυβέρνηση των Bush/Cheney έχει επιταχύνει την προσέγγιση της Αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας με κάποια πολιτικά αδιέξοδα, ανάμεσα στα οποία προεξάρχει η δημογραφική και ιστορική πραγματικότητα στη Μέση Ανατολή. Απ’ό,τι φαίνεται, μια κυβέρνση McCain/Palin θα συνεχίσει την άνευ όρων υποστήριξη της Ισραηλινής Δεξιάς και το στρουθοκαμηλισμό-ντυμένο-ως-Αρχές απέναντι στις διεργασίες στον Αραβικό και Ισλαμικό κόσμο. Αυτή η συμπεριφορά εκ των πραγμάτων θα φθείρει το πολιτικό και στρατιωτικό κεφάλαιο των ΗΠΑ με αποτέλεσμα η επιρροή τους στη Μέση Ανατολή αλλά και αλλού να εξασθενίσει προς όφελος της Κίνας, της Ρωσίας και ίσως άλλων τοπικών παικτών.

Η γνώμη μου είναι ότι η διακυβέρνηση Obama/Biden χωρίς να (μπορεί να) παραιτηθεί από την “υπεράσπιση” των “εθνικών” συμφερόντων όπου γης, θα επιλέξει μια διαλλακτικότερη στάση η οποία μπορεί να αποκαταστήσει μερικώς τη φερεγγυότητα των Αμερικανών στην αντιμετώπιση του Παλαιστινιακού και ταυτόχρονα να αυξήσει το πολιτικό κεφάλαιο που θα είναι απαραίτητο στις συγκρούσεις που εγκυμονούν στην Άπω Ανατολή.

Αν και μου αφήνει κάπως ξινή γεύση η στήριξη μιας επιλογής που επιμηκύνει τον Αμερικανικό ιμπεριαλισμό, είμαι σίγουρος ότι οι ιμπεριαλισμοί που θα καλύψουν το κενό στην αντίθετη περίπτωση θα έχουν πολύ χειρότερες γεύσεις!

Άντε και με τη νίκη!



9 σχόλια


1
Από: Πολυβώτης

Καλά τα λες, Τάσο, συμφωνώ απολύτως. Εξάλλου αποτελεί τεράστια παρανόηση ότι οι δημοκρατίες είναι πιο ειρηνόφιλες. (Υπάρχει ένα πολύ καλό άρθρο του Παναγιώτη Κονδύλη στο θέμα, νομίζω μέσα στο βιβλίο «Από τον 20ο στον 21ο αιώνα».)

4 November, 2008 στις 3:34 pm
2
Από: nikoxy

Καλώς ειπωμένα, Τάσο.
Με γεια τον Πρόεδρο! Και βλέπουμε…

5 November, 2008 στις 9:43 am
3
Από: buzz

Η πολιτική Μπους συντρίφτηκε. Ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ; (Reality Tape)…

Προσδοκίες και σκεπτικισμός, μετά την εκλογή Ομπάμα. Με την ψύχραιμη πένα του Τassos….

5 November, 2008 στις 9:47 am
4
Από: Ρομπέν

Αφού “δε χρειάζεται πρωτοφανής ριζοσπαστισμός για να σταματήσει ο πόλεμος ενάντια στην επιστήμη και το περιβάλλον” και αφού υπονοείς ότι ο Ομπάμα διαθέτει τον στοιχειώδη ριζοσπαστισμό, τότε, φαντάζομαι, πολύ σύντομα θα ακούσουμε τη νέα κυβέρνηση να ανακοινώνει ότι οι ΗΠΑ θα προσυπογράψουν τη Συνθήκη του Κιότο. Μακάρι, φίλε. Μακάρι.
Αλλά, αν δεν το κάνουν, τι θα φταίει;

6 November, 2008 στις 1:11 am
5

[…] Διαβάστε κι αυτά Τί έγινε χτες στις ΗΠΑ; (λ:ηρ)No Comment (arxedia MEDIA)Χτεσινό Live Blogging: μια αποτίμηση (metablogging.gr)o GreekGayLolita μαγειρεύει απόψειςMετά τον Μπους: Ομπάμα, Δημοκρατία και Ιμπεριαλισμός (Reality Tape)Νέο ρατσιστικό παραλήρημα κατά ΠακιστανώνΑποτυχία του κεντροαριστερού πειράματος στην ΕσσηΝευροπολιτική ΠαραφιλολογίαΜε αποκλεισμό απειλούνται οι Γάλλοι «πειρατές» του Διαδικτύου – in.grΑνοιχτή πρόσκληση για "εκλογική κάλυψη" από τα blogs + live streaming (radiobubble) […]

6 November, 2008 στις 2:40 pm
6

[…] Διαβάστε κι αυτά Αφέλεια (Old Boy)Ομιλίες για την καρδιά και τον νου (βλέμμα)Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό… (ANemos)Συναισθήματα ανθρώπων στους δρόμους των ΗΠΑ (Newswire)Τί έγινε χτες στις ΗΠΑ; (λ:ηρ)No Comment (arxedia MEDIA)Χτεσινό Live Blogging: μια αποτίμηση (metablogging.gr)Χτεσινό Live Blogging: μια αποτίμηση (metablogging.gr)o GreekGayLolita μαγειρεύει απόψειςMετά τον Μπους: Ομπάμα, Δημοκρατία και Ιμπεριαλισμός (Reality Tape) […]

6 November, 2008 στις 3:05 pm
7
Από: tassos

Ρομπέν, δεν ξέρω κατά πόσο το Κιοτο είναι πια relevant με τη συνολική κατάσταση. Αλλά πιστεύω ότι θα δούμε ουσιαστική αλλαγή σ’αυτό το επίπεδο, δλδ την επίσημη υποστήριξη μιας διακρατικής συμφωνίας για τη μείωση των εκπομπών. Από τη στιγμή που θα εξαναγκασθεί και η Κίνα να συμμετάσχει με κάποιον τρόπο είμαι σίγουρος ότι θα δούμε cap-and-trade ή carbon-tax σχήμα στις ΗΠΑ.

Ο Ομπάμιας θέλει να στηρίξει τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ένα από τα δύο σχήματα που ανέφερα θα χρησιμοποιηθεί ώς policy tool για την ενίσχυση της ανάπτυξής τους.

Αυτά δεν είναι ευχές μόνο, βασίζονται και σε inside information 😉

7 November, 2008 στις 12:53 am
8
Από: News24.gr

Στις χθεσινές εκλογές επανεξελέγησαν οι βουλευτές ελληνικής καταγωγής, καθώς και αρκετά μέλή του Κογκρέσου που υποστηρίζουν τις θέσεις της Ελλάδας και της Κύπρου.

Συγκεκριμένα, επανεξελέγη στο Μέριλαντ ο Τζον Σαρμπάνης, στη Φλόριδα ο Κώστας Μπιλιράκης, στη Νεβάδα η Σέλι Μπέρκλεϊ , στο Οχάιο ο Ζακ Σπέης, στη Μασαχουσέτη η Νίκη Τσόγκα, σύζυγος του αείμνηστου ομογενή γερουσιαστή Πολ Τσόγκα, ενώ στη Νεβάδα εξελέγη η Ντίνα Τάιτους .

Δυο άλλοι ομογενείς απέτυχαν να εκλεγούν στο Οχάιο. Πρόκειται για την Τζέιν Μιτακίδη και τον Τζιμ Τράκα.

Στη Νέα Υόρκη επανεξελέγη ο πολιτειακός βουλευτής Μιχάλης Γιάνναρης.

7 November, 2008 στις 2:34 am
9
Από: Ρομπέν

Τάσο, αν δε με γελάει η μνήμη μου, στην τελευταία μεγάλη συνάντηση, στο Μπαλί, τέθηκε μεν το ζίτημα για νέα όρια και μεγαλύτερα ποσοστά μειώσεων, αλλά το πράμα έμεινε στο μιλητό, δεν υπογράφτηκε κάποια νέα συνθήκη. Δεσμεύτηκαν μόνο να ξαναμαζευτούν, ώστε να βάλουν στο τραπέζι μία νέα, πιο αυστηρή συνθήκη. Από όσο ξέρω, όμως, κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί ακόμα, άρα η μόνη έγκυρη αναφορά παραμένει το Πρωτόκολο του Κιότο. Μπορεί να λέω και μπούρδες. Διαφωτίστε με.

7 November, 2008 στις 12:16 pm